พบเจอเธอของฉัน
เขานั่งรอเพื่อนที่สนามบินแห่งหนึ่งในจังหวัดเล็กๆที่ไหนสักที่ในประเทศไทย ผู้คนที่นี่ตื่นเต้นที่จะได้พบกับคนที่เดินทาง หน้าตายิ้มแย้มมีความสุข แต่ก่อนครั้งแรกที่เขามาที่นี้มันไม่ได้เป็นแบบนี้ ทุกอย่างสำหรับเขามันใหญ่และน่าตื่นตา อาจเป็นเพราะเขายังเด็ก โลกที่เขาเห็นในตอนนั้นจึงเล็กลงเมื่อเขาค่อยๆโตขึ้น ครั้งแรกที่มาเขามารอรับพ่อของเขา ตอนเด็กเขาเป็นคนที่ติดพ่อมาก ไม่ว่าจะไปไหนมาไหนจะกินจะนอนต้องอยู่กับพ่อ แต่เมื่ออะไรหลายๆอย่างเปลี่ยนไปความรู้สึกก็เริ่มเปลี่ยนไม่เหมือนแต่ก่อน การพบเจอมันดีนะ เวลาที่เราได้เจอคนที่เฝ้ารอ ครั้งที่เขาได้รับโทรศัพท์ "อือ ถึงแล้วนะ" เสียงจากปลายสายเอ่ย "อือเดี๋ยวไปรับ" เขาตอบ เมื่อเขาไปถึงเขาไม่เจอเธอ หรือว่าเธอลงผิดป้ายหรือปล่าว และเขาก็หันไปเจอ ใช่เขาเจอแล้ว เธอยังไม่เห็นเขาแต่เขามองดูก็รู้ว่าต้องเป็นเธอแน้ เขาเผลอยิ้มจนออกอาการ แต่คงจะแปลกๆถ้าหากว่าเรายิ้มแล้วเข้าไปทักเธอ มันคงแปลกพิลึกในความคิดเขา เขาจึงพยายามเก็บอาการแล้วเข้าไปหาเธอ เราเจอเธอแล้ว เราเจอกันไม่บ่อยมาก แต่การที่เขาเจอเธอครั้งนี้มันต่างออกไป ตอนนี้สถานะเขากับเธอมันไม่เหมือนแต่ก่อน มันดีกว่าแต่ก่อน และมากกว่าแต่ก่อน "มายืนอะไรตรงนี้" เขาเอ่ย ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย ก็แน้หล่ะ เขาอายเธอมากจนทำตัวเก๊กไปงั้นแหละ แต่จริงๆเขาแทบอยากเข้าไปกอดแล้วพูดคำที่เขาเอ่ยให้ฟังก่อนนอนเสมอ
"ป่ะไปเถอะ"
(เจ้าแฟนเค้ารักเธอจัง) เขาคิดในใจ
SHARE

Comments