ในทุกเหตุการณ์และความรู้สึก ไม่มีใครแทน "เวลา" ได้
ในห้วงคำนึงหนึ่ง หลังจากเวลาที่ใช้พลังงานไปจนหมดจากการทำหน้าที่ในภาระงาน การผ่อนคลายกลายเป็นความจำเป็นลำดับแรกที่เราอยากซึมซับ

คำตอบแรกๆ ของการผ่อนคลาย เราอาจนึกถึงการทำอะไรสักอย่างที่สบาย เป็นตัวเอง สนุกสนาน หรืออะไรก็ตาม เมื่อเราสำรวจลึกลงไปเรื่อยๆ สิ่งใดที่จำเป็นกับการผ่อนคลายกันแน่ รอยยิ้ม เครื่องดื่ม เสียงหัวเราะ อาหาร ผู้คน ภาพ หรือเสียง

แต่จนแล้วจนรอด ไม่มีสิ่งใดที่จำเป็นเท่ากับเวลา

เวลาคือพื้นที่รองรับการเคลื่อนไหว รองรับการดำเนินผ่าน รองรับการเคลื่อนไหว รองรับการงอกงาม รองรับการสูญสลาย รองรับการเปลี่ยนผ่าน

ถ้าคุณไม่ให้เวลา สิ่งเก่าๆ ไม่ถูกความสูญสลายเข้าปัดเป่า ความงอกงามไม่มีพื้นที่เติบโต ไม่มีสิ่งใดแทนที่ ความเปลี่ยนแปลงก็ไม่เกิด

ในวันที่คุณอิดโรยอ่อนล้า ถ้าคุณไม่ได้รับ "เวลา" แม้จะได้ผ่านกิจกรรมที่เกิดเสียงหัวเราะมากขนาดไหน หากความอ่อนล้าไม่มีช่วงได้มลายหาย ความสดชื่นสดใสก็งอกงามไม่ได้

โลกที่ซับซ้อน ทุกสิ่งเกิดขึ้นจากมุมนั้นมุมนี้ จำนวนที่เกิดขึ้นนั้นมากมายเหนือคณา มากจนการรับรู้ของคุณไม่สามารถตามได้เท่านั้น มากจนคุณต้องการความเร็ว จนคุณคิดว่าต้องเร่งความเร็วเพื่อให้เท่าทันการเปลี่ยนแปลง

ความคิดนี้ถูกผลักดันมายังการใช้ชีวิต ชีวิตเราต้องเร็วขึ้นเพื่อทำสิ่งต่างๆ ได้มากขึ้น อันนั้นต้องเร็ว แล้วเอาเวลาไปทำอันนี้ พอทำอันนี้ก็จะทำเร็วๆ เพื่อเอาเวลาไปทำอันโน้น แม้แต่การผ่อนคลาย เราก็ยังเร่ง เราอยากหายเหนื่อยเร็วๆ เราอยากทำให้คนอื่นหายเหนื่อยเร็วๆ เพื่อให้เขามีความสุขเร็วๆ

แม้แต่การผ่อนคลาย เราก็ยังเร่ง เราอยากหายเหนื่อยเร็วๆ เราอยากทำให้คนอื่นหายเหนื่อยเร็วๆ เพื่อให้เขามีความสุข

กลายเป็นว่า คุณไม่มีพื้นที่ให้สิ่งเก่าได้ทันสูญสลาย สิ่งใหม่ก็ถูกบังคับให้งอกงาม ความอึดอัดจึงบังเกิด คุณแบกมากเกินไป คุณบังคับให้คนอื่นแบกบางอย่างมากเกินไป คุณต้องฝืนยิ้มเพื่อให้ตัวเองสบายใจ คนอื่นต้องฝืนยิ้มเพื่อให้คุณสบาย

การใช้ชีวิตที่แท้จริง เป็นการทำสิ่งนั้นอย่างลึกซึ้ง "เวลา" คือวัตถุดิบหลักนั้น การทำไปอย่างเต็มที่ในแต่ละช่วงชณะ ใช้เวลาปัดเป่าสิ่งเก่าๆ ใช้เวลาเพิ่มเติมสิ่งใหม่ๆ ตามความตั้งใจ

เมื่อใครสักคนเศร้า เมื่อคุณต้องการให้เขาเข้มแข็ง คุณต้องให้ที่ว่างแก่เขาเพื่อฟื้นฟูและงอกงาม ที่ว่างนั้นคือการดำเนินไปของเวลา

ความอ่อนล้าคือความเจ็บปวดแบบหนึ่ง คุณไม่สามารถเร่งให้ใครหายเหนื่อยได้ คุณไม่สามารถเข้าไปรับผิดชอบทุกอย่างแทนแล้วหวังว่ามันจะดีขึ้น คุณต้องให้ "เวลา" แก่เขา เพื่อให้เขามีพื้นที่สำหรับจดจ่อเพื่อเปลี่ยนแปลงและฟื้นฟู

ไม่ว่าเกิดเหตุการณ์ใดหรือความรู้สึกไหน โปรดตัดสินใจที่จะให้ "เวลา" เพื่อให้มันได้โอกาส "ดำเนิน" ไปตามที่ผลลัพธ์ของมันบ้าง
SHARE
Writer
Saral
Content Editor
Content Editor at Techsauce Thailand. Brew coffee at family-owned Cafe. Hit the stage as guitarist sometime. Love to share cheerful story here. Enjoy!

Comments