ตัวบรรจงและหยดหมึก

ให้นักเรียนคัดตัวบรรจงครึ่งบรรทัดด้วยปากกาหมึกซึม  ปากกาหมึกซึม กับการเขียนตัวบรรจงเป็นสิ่งหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำลึกๆของฉัน

  สมัยประถมทุกๆปี จะมีการแข่งขันคัดลายมือ คนที่สามารถเขียนเรียงความได้สวยที่สุดก็จะได้รางวัลไป

  การเขียนตัวบรรจงในตอนนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ง่ายนัก หนำซ้ำยังจะต้องใช้ปากกาหมึกซึมอีก หมึกสีน้ำเงินเข้มหยดประปรายทั่วกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า
ใครที่ปากกาหมึกซึมไม่ดี หัวแตก หมึกรั่ว ก็จะพบกับความยากลำบากมากมาย
แต่ใครๆก็มักบอก
นี่แหละ เสน่ห์ของมันล่ะ
แล้วชีวิตคนเราล่ะ ชีวิตที่ต้องเปลี่ยนกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า เพราะเราไม่สามารถย้อนกลับไปลบหยดหมึกดวงน้อยใหญ่ในชีวิตของเราได้ 

  หยดหมึกดวงแรก 'สอบเข้ามัธยมดังๆไม่ติด' เราก็ต้องพลิกหน้ากระดาษใหม่ จากเรียงความที่เขียนมา ไม่ว่าจะสั้นหรือยาว ลำบากมาขนาดไหน จำต้องยอมขยำทิ้งไป ไปเรียนโรงเรียนมัธยมธรรมดา ที่อาจจะอาศัยความบ้านใกล้ไปสอบเป็นเด็กในพื้นที่ซะเลย 
  หยดหมึกดวงที่สอง 'สอบเข้ามหาลัยที่อยากเรียนไม่ติด' เราก็ต้องขยำกระดาษแผ่นนั้นทิ้งอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มเติมหมึก สูบหมึกจากขวดใหม่ ใส่แรงดันเข้าไปให้หมึกไหลเวียนในปากกา แล้วเริ่มจรดหัวปากกาแตกๆนั่น ลงมือเขียนอีกครั้ง

  ความผิดพลาดในชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า บางครั้งอาจเกิดจากการที่คุณไม่ยอมเขียนตัวบรรจง อาจเกิดจากการที่ปากกาของคุณหัวแตกและหมึกไหลเยิ้มเสียแล้ว
แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม.. ไม่ว่าคุณจะท้อ ไม่ว่าคุณจะใช้กระดาษจนหมดไปหลายรีมแล้ว หรือคุณอาจจะไม่มีหมึกเหลือพออีกต่อไป ขอให้จำไว้

'ยังคงมีร้านขายเครื่องเขียนเปิดอยู่ในทุกวัน ตราบใดที่โลกใบนี้ยังมีมนุษย์อาศัยอยู่ได้' :)


ให้นักเรียนเขียนตัวบรรจง ที่มีเสน่ห์ที่สุดในชีวิตของตัวเอง
 แรงบันดาลใจจาก : สมุดวิชาภาษาไทยสมัยป.6
  ชื่อบทความได้จาก : ร้านตัวบรรจงและหยดหมึก ที่ๆแฮรี่ พอตเตอร์ ได้พบกับ เดรโก มัลฟอยครั้งแรก จากหนังสือเซต แฮรี่ พอตเตอร์ 

SHARE
Writer
sanflur
human
ฉัน ที่อาจมีความคิดโตเกินวัยไปซักนี้ดนึง ติดซีรี่ย์เกาหลีและบ้าไอดอลนิดๆเป็นชีวิตจิตใจ

Comments