EMPTINESS [SEOLA x BONA]
เหงาเนาะว่ามั้ย

เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นแผ่วเบาราวกับกำลังกระซิบกับสายลมหนาวเหน็บรอบกายในค่ำคืนไร้ดาวนี้ 


คิมโบนา กระชับกอดตัวเองด้วยความหนาว ชุดกระโปรงสีขาวเนื้อบางนี้ไม่เหมาะกับการสวมใส่มายืนรับหนาวยามค่ำคืนที่เชิงผาริมทะเลนักหรอกเธอรู้ดี แต่มันเป็นชุดโปรดของเธอ ใครๆที่เห็นเธอในชุดนี้ต่างก็บอกว่าเธอสวยราวกับเทพธิดา อย่างน้อยเธอก็อยากจากไปอย่างงดงาม


ระหว่างเชิงผาที่มีแต่สายลมไร้ความอบอุ่น กับ ทะเลลึกที่ไร้สุ่มเสียงใด ที่ไหนมันเหงากว่ากันนะ


คนสวยจัดได้แต่ตั้งคำถามในใจก่อนจะหาคำตอบนั้นด้วยการทิ้งกายลงสู่เบื้องล่าง ทะเลลึกที่ทั้งหนาวเหน็บ มืดสนิท และไร้ซึ่งเสียงใด ความรู้สึกสุดท้ายที่ได้รับก่อนตายคือความหนาวเหน็บและทรมาณ แต่อย่างน้อยมันก็คงทรมาณน้อยกว่าการมีชีวิตอยู่สำหรับเธอ...


"แค่กๆๆ"


โบนาไอออกมาไม่หยุดประสาคนสำลักน้ำ ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น เธอควรจะจมอยู่ใต้ทะเลสีเข้มนั้น และเธอยิ่งต้องประหลาดใจเมื่อหันไปพบหญิงสาวปริศนานั่งข้างเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหม่อมองไปยังทะเลตรงหน้าและเปียกปอนเช่นเดียวกับเธอ


สวย

มีเพียงคำนี้ที่ดังขึ้นในใจโบนา ผู้หญิงตรงหน้าเธอสวยมาก สวยราวกับไม่ใช่มนุษย์ ผิวขาวซีด ผมยาวตรงสีดำสนิท ริมฝีปากสีแดงสด ดวงตาลึกลับน่าค้นหาที่ไม่ฉายแววใดๆ สีหน้าเรียบนิ่งราวกับไร้ความรู้สึก และชุดกระโปรงลูกไม้สีดำยาวกรอมเท้า ถ้าผู้หญิงคนนี้บอกโบนาว่าเธอไม่ใช่มนุษย์ โบนาก็ยินดีที่จะเชื่อทันที


คิมซอลอา เป็นยมทูตค่ะ
ยิ่งได้ฟังเสียงของ คิมซอลอา หญิงสาวสวยจัดตรงหน้าแล้วก็ยิ่งทำให้โบนายิ่งนิ่งงันไปอีก ไม่ใช่เพราะประโยคที่ได้ฟัง หากแต่เป็นน้ำเสียงที่ไพเราะชวนลุ่มหลงนี้ต่างหาก


"ตกใจหน่อยก็ได้นะคะ บอกว่าไม่เชื่อก็ได้"

"ไม่ค่ะ คุณสวยเกินกว่าจะเป็นมนุษย์อยู่แล้ว"

"คุณก็เช่นกันค่ะ"

"..."

"ฉันล้อเล่นนะคะเรื่องที่บอกว่าเป็นยมทูต...
แต่เรื่องที่คุณสวยฉันพูดจริงๆ"

"คิมโบนา เป็นมนุษย์ค่ะ"

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"


ทุกถ้อยคำที่ออกมาจากปากซอลอาแม้จะถูกถ่ายทอดผ่านน้ำเสียงไพเราะออกมาอย่างเรียบนิ่งแต่กลับทำให้คนฟังทำสีหน้าไม่ถูก โบนาเผลอระบายยิ้มจางๆออกมาก่อนเหม่อมองไปที่ทะเลกว้างเช่นเดียวกันกับคนข้างกาย


"โลกใบนี้ไม่น่าอยู่สำหรับคุณขนาดนั้นเลยหรอคะ"
ประโยคคำถามที่ทำเอาคนฟังรู้สึกหนักอึ้งดังมาจากซอลอา

"ค่ะ ไม่น่าอยู่เลยสักนิดเดียว"

"อืม...ฉันเคยว่ายน้ำไม่เป็นค่ะ แต่เพื่อนฉันกระโดดน้ำฆ่าตัวตายที่นี้ เธอโทรมาลาฉันก่อนตาย ฉันรีบแจ้งตำรวจ รีบมาหาเธอที่นี้ ฉันมาถึงก่อนกู้ภัยซะอีกนะคะ แต่ฉันกลับช่วยเธอเอาไว้ไม่ได้ ฉันเลยเริ่มเรียนว่ายน้ำตั้งแต่ตอนนั้นค่ะ แต่นี้เป็นครั้งแรกเลยนะคะที่ได้ช่วยคนเอาไว้ เพราะว่าวันนี้เป็นวันครบรอบ 1 ปีที่เธอจากไปพอดีฉันเลยแวะมา โชคดีจริงๆเลย..."

"..."

"ฉันเล่าเรื่องของฉันแล้ว คุณอยากเล่าบ้างมั้ยคะ"

"ฉันไม่รู้ว่าจะเล่าอะไรดีค่ะ ฉันแค่ไม่อยากอยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว ฉันเหงาจนทรมาน วันแต่ละวันของฉันมันผ่านพ้นไปโดยไร้ความหมาย ฉันรู้สึก...ไม่...มีค่า ฮึก เลยค่ะ"


ไม่มีเสียงใดตอบกลับโบนามีเพียงอ้อมกอดธรรมดาๆจากคนที่เพิ่งช่วยชีวิตเธอไว้ อ้อมกอดที่มีค่าสำหรับเธอในนาทีนี้ยิ่งกว่าคำปลอบโยนใดๆ 

...แขนของซอลอาทำหน้าที่โอบกอด 

...มือของซอลอาทำหน้าที่ลูบปลอบโยน

...ไหล่ของซอลอาทำหน้าที่ซับน้ำตา

...ความอ่อนโยนของซอลอาทำหน้าที่อบอุ่นหัวใจที่เจ็บปวด


ไม่ว่าจะแย่แค่ไหน... ก็อย่าฆ่าตัวตายอีกเด็ดขาดนะคะ
ฉันจะคอยโอบกอดคุณเองนะ...โบนา

end

ฟิคเหงาๆที่เกิดจาก
การมองความสวยของทั้งสองคน
และการฟังเพลง อีกนานแค่ไหน 

https://youtu.be/QC4xnfh_-Eo
SHARE
Written in this book
ฟิคอูจู

Comments

jjungz
2 years ago
กำลังอินกับความมสวยยจัด จบซะแล้วว TTT
Reply
8864
2 years ago
ไว้แก้ตัวรอบหน้านะคะ แง้วว
Browns
1 year ago
ต้องขอบคุณคุณยมทูตซอบอสที่่วยให้คุณโบนาเขาไม่กระโดดลงไปนะคะ หืออออออ เป็นการพบเจอกันที่แอบเศร้าๆแต่ก็แอบมีแสงสว่างนำทางนะคะ
Reply
8864
1 year ago
ขอบคุณที่ชอบนะคะ 😊