'ยิ้มง่าย'
ในช่วงเริ่มต้นของความสัมพันธ์ เรามักจะรู้สึกไม่สนิทใจ น้อยคนที่เราจะถูกชะตาและสนิทสนมกันในระยะเวลาสั้นๆ และ 'พี่ๆ' กลุ่มนี้ก็เช่นกัน...

ย้อนกลับไปช่วงที่เราเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย เราเป็นคนเดียวที่มาจาโรงเรียนต่างจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคใต้ตอนล่าง เราไม่มีเพื่อนโรงเรียนเลย และเราเริ่มต้นชีวิตในมหา'ลัยด้วยความรู้สึกว่า 'เราคงไม่มีเพื่อนสนิทในช่วงที่ใช้ชีวิตทีีี่นี่หรอก' ไม่แน่ใจว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น 
ในช่วง 4 ปี เราทำกิจกรรมมาเรื่อยๆ เหตุผลที่เลือกอยู่กับการทำกิจกรรมมตลอดคือ 'เพื่อน พี่ และน้อง' ทุกคนคือเรื่องราวดีๆ และเป็นความทรงจำดีๆ อาจจะเรียกได้ว่าเค้าคือ 'ความผูกพัน'

เราจบมหาวิทยาลัย พร้อมกับมีเพื่อนสนิทเพิ่มมาอีกสองถึงสามคน มีรุ่นพี่ รุ่นน้องที่น่ารักเพิ่มมาอีกเป็นกระบุงโกย ระยะเวลา 4 ปีในรั้วมหาวิทยาลัยลบล้างความคิดของเราที่เคยคิดว่าจะไม่มีเพื่อนอีกแล้ว 

เหตุการณ์ที่เราเจอในวันนี้ทำให้เราย้อนกลับไปคิดถึงช่วงเวลาดังกล่าวอีกครั้ง...

ช่วงที่เราเริ่มทำงาน เรามองว่าทุกคนต่างที่ ต่างทาง ต่างภาระหน้าที่ และมีเหตุผลในการเลือกใช้ชีวิตต่างกัน และความสนิทใจแบบเพื่อนกันคงเกิดขึ้นได้ยาก 

หลังจากที่เราทำงานได้สองปีกว่าแล้ว เรามีกลุ่มพี่ๆ ที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน เฮไหนเฮนั่น เป็นกลุ่มพี่ที่สายงานเดียวกัน แต่ต่างสังกัดหน่วยงาน 

วันนี้... เราไปเยี่ยมลูกชายของพี่ที่ทำงานด้วยกันกับพี่ๆ กลุ่มเดิม หลังจากเยี่ยมไข้เสร็จ ก็ไปกินบุฟเฟต์ แล้วเดินทางกลับ ซึ่งระหว่างทางจากโรงพยาบาลถึงบ้านใช้เวลาประมาณ 1.5 ชม. 

ด้วยช่วงเวลาที่ค่อนข้างดึก เพลย์ลิสต์ที่ถูกเลือกเลยเป็นเพลงไทยร็อคยุค 90 เช่น silly fool จังหวะหนักๆ ของเพลง กับเนื้อเพลงที่ทุกคนในรถคุ้นชิน ทำให้ง่ายที่เราจะร้องคลอไปด้วยกัน 

เราชอบช่วงเวลานี้ที่สุด เพราะเราได้ใช้เวลาไปด้วยกัน เวลาที่เราต่างตะโกนไปด้วยกัน มันทั้งสนุกและมีความสุข มันเป็นความสบายใจที่เราไม่คิดว่าจะได้เจออีกครั้ง :)

เราขอบคุณที่ได้ใช้เวลาด้วยกันในวันนี้ ขอบคุณได้เดินทางและร้องเพลงไปด้วยกันนะ 

ราตรีสวัสดิ์นะทุกคน :))
SHARE

Comments