เมื่อฉันจมน้ำ
ฉันต้องทำอย่างไร ตัวฉันถึงจะหลุดพ้นจากความรู้สึกแบบนี้ ไม่มีความสุข ทรมาน และอึดอัด เหมือนว่ากำลังจมน้ำ ที่ฉันพยายามตะกายขึ้นมาที่ผิวน้ำวันนั้นเป็นวันที่เรารู้สึกไม่โอเคกับชีวิตสุดๆ จึงตัดสินใจเขียนบันทึกนี้ขึ้น โดยบันทึกนี้ถูกเขียนวันที่ 23/05/2559 เวลา 02.59 น. เวลานี้ควรเป็นเวลาที่เราต้องนอนฝันหวาน แต่ในความเป็นจริงนั้นขมสุดๆ ก่อนหน้าที่เราจะเขียน เรารู้สึกอึดอัดจนต้องร้องไห้ออกมา แต่ใช่ว่าเรารู้สึกอึดอัดวันนี้วันแรก เราเป็นก่อนหน้านั้นหลายเดือน แต่เราไม่ได้บันทึกไว้ 

"ฉันต้องทำอย่างไร ตัวฉันถึงจะหลุดพ้นจากความรู้สึกแบบนี้ ไม่มีความสุข ทรมาน และอึดอัด เหมือนว่ากำลังจมน้ำ ที่ฉันพยายามตะกายขึ้นมาที่ผิวน้ำ แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงฉันคงไม่มีแรงในการตะกาย และคงปล่อยให้ร่างกายล่องลอยไปกับกระแสน้ำ" เป็นบางส่วนจากความรู้สึกในตอนนั้น ณ ตอนนั้นเราต้องเผิญกับความรู้สึกนี้คนเดียว เพราะยังเรียนอยู่ชั้นปี 4 ที่ต้องทำโครงงานวิจัยเพื่อจบ และอยู่ห่างจากครอบครัว ไม่มีเพื่อนร่วมห้อง  อีกอย่างเราไม่ค่อยมีเงิน เลยไม่ได้ออกไปกับเพื่อนมากนัก แต่เล่าให้ใครฟังก็ไม่ได้ เหมือนมีความรู้สึกว่าไม่มีใครเขาอยากรู้เรื่องของเราหรอก เราจะเอาเรื่องแย่ในชีวิตเราไปเล่าให้คนอื่นฟังไม่ได้ เพราะว่ามันไม่ยุติธรรมที่เขาต้องมารับฟังเรื่องที่เลวร้าย เหมือนให้พลังงานด้านลบแก่คนอื่น เราเก็บมันไว้คนเดียวตลอด

มันไม่ใช่แค่วันที่แย่หรือเจ็บปวด สำหรับเรามันคือช่วงที่แย่และเจ็บปวดมาก ถึงวันนี้เราจะดีขึ้นกว่าเดิม มีบ้างที่ความรู้สึกแบบวันนั้นจะเข้ามา แต่สิ่งหนึ่งที่เราทำก็คือเรียนรู้ และพยายามทำให้ตัวเองไม่กลับไปจมน้ำอีก เราคิดเสมอว่า เราคงจะต้องรู้สึกแบบนี้เรื่อยๆ ในชีวิต แต่เราเชื่อว่าในทุกๆ ครั้งที่มันเกิดขึ้น เราจะรับมือกับมันได้ดีกว่าเดิม
SHARE

Comments