'อักษรศาสตร์กับชีวิต'


เพราะ Arts is life wisdom 


               อักษรศาสตร์ คือ ความฉลาดแห่งชีวิต



     พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานให้ความหมายของอักษรศาสตร์ว่า วิชาการหนังสือ เน้นในด้านภาษาและวรรณคดี ทำให้คนทั่วไปมักมองว่าอักษรศาสตร์เป็น “วิชาหนังสือ” แต่ในความเป็นจริงแล้ว อักษรศาสตร์เป็นโลกที่กว้างใหญ่ไพศาลกว่านั้นมากนัก เพราะ อักษรศาสตร์ คือ ศาสตร์ที่ศึกษาสภาวะแห่งความเป็นมนุษย์ จิตใจของมนุษย์และความอยู่รอดของมนุษย์ ผ่านการวิเคราะห์และตีความหาความหมายที่ซ่อนอยู่ โดยมีสื่อกลางที่สำคัญ คือ ภาษา วรรณคดี ปรัชญา สังคม ประวัติศาสตร์ รวมไปถึงศิลปะและดนตรี
           แม้ว่าอักษรศาสตร์จะเป็นการศึกษาเกี่ยวกับมนุษย์โดยตรง  แต่ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเพื่ออธิบายพฤติกรรมหรือแบบแผนในการดำรงชีวิตของมนุษย์อย่างเป็นวิทยาศาสตร์ แต่อักษรศาสตร์ศึกษาสิ่งที่เรียกว่า นามธรรม คือ มีจุดมุ่งหมายที่จะเข้าถึงความรู้สึกทางอารมณ์และความรู้สึกนึกคิดภายในจิตใจอันเป็นสิ่งที่บ่งบอกตัวตนของมนุษย์แต่ละคนเป็นสำคัญ ดังนั้น อักษรศาสตร์จึงเป็นหลักที่สำคัญที่พยายามทำให้เราเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ และมีความละเอียดอ่อนในการมองผู้อื่นในฐานะมนุษย์เช่นเดียวกันกับเรา
           อักษรศาสตร์ไม่สามารถสร้างเงื่อนไขในลักษณะเดียวกันกับวิทยาศาสตร์ได้ หากแต่มีความสำคัญ ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าหลักการทางวิทยาศาสตร์เลย เพราะอักษรศาสตร์สามารถสร้างจุดเปลี่ยนของสังคมได้ เมื่อถึงคราวที่สังคมประสบภาวะวิกฤตที่อาจนำไปสู่ความเสื่อมถอย อักษรศาสตร์จะทำหน้าที่เป็นเครื่องมือที่ใช้แสดงความคิดเห็นเชิงวิพากษ์และวิจารณ์ หรือตั้งคำถามต่อแนวคิดหรือค่านิยมบางอย่างเพื่อต่อสู้กับวิกฤตนั้น อักษรศาสตร์จึงเป็นดั่งกระบอกเสียงแห่งความต้องการให้แก่หลายชีวิตในสังคม
            กล่าวได้ว่า การเรียนอักษรศาสตร์นำมาซึ่งความสำนึกในคุณค่าของความเป็นมนุษย์ นำมาซึ่งความเข้าใจในมนุษย์ สังคม และโลก ในความหมายที่แตกต่างไปจากการรับรู้ที่มองเห็นได้ด้วยตาเพียงอย่างเดียว แต่อักษรศาสตร์นี้เองที่เป็นกุญแจสำคัญที่นำไปสู่การเอื้อหนุนให้มนุษย์เห็นความเป็นไปของโลกได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น เพราะ Arts is life wisdom อักษรศาสตร์ คือ ความฉลาดแห่งชีวิต.




SHARE
Writer
LiliGerda
Prefer reading
Read sometimes I write.

Comments