เด็กหญิงที่ไม่ได้ร้องไห้มาตั้งนานแล้ว
.

.

.



เด็กหญิงไม่ได้ร้องไห้มาตั้งนานแล้ว ..



ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
อาจจะตั้งแต่ที่เธอเสียใจและร้องไห้
จนไม่มีน้ำตาให้ไหลอีกต่อไปแล้ว ..



เธอรู้สึกโมโห - โกรธตัวเอง
พร้อม ๆ กับความหวาดกลัว



กลัว -- ว่าต่อมน้ำตาของเธออาจจะใช้งานไม่ได้อีก
กลัว -- ว่าถ้าถึงวันที่เธอควรจะร้อง ... เธอจะร้องไม่ได้อีก
กลัว -- ว่าคนอื่นอาจจะกล่าวหาว่าเธอตายด้าน



และที่กลัวที่สุดคือ ..
เมื่อตอนที่เธอเสียใจ เธอจะทำอย่างไร
เมื่อน้ำตาไม่มีให้ไหลอีกต่อไปแล้ว ..






ความกังวลเริ่มเด่นชัดขึ้นทุกขณะ






เธอพยายามหาหนังซึ้ง ๆ มาดูสักเรื่องเพื่อกระตุ้นต่อมน้ำตา
แต่มันก็ยังไม่ไหล


เธอพยายามหาเพลงซึ้ง ๆ มาฟังสักเพลงเพื่อกระตุ้นต่อมน้ำตา
แต่มันก็ยังไม่ไหล 


เธอพยายามหาเรื่องราวเก่า ๆ มาคิดสักเรื่องเพื่อกระตุ้นต่อมน้ำตา
แต่มันก็ยังไม่ไหล 


---


โลกนี้ช่างเต็มไปด้วยเรื่องน่าสมเพช
แม้แต่แค่วิธีจะทำให้ตัวเองร้องไห้ เธอยังต้องพยายามขนาดนี้






แต่ก็นั่นแหละ เธอคงลืมไปแล้ว




ว่าครั้งหนึ่ง 

เธอเองก็ได้เคยพยายามทำให้ตัวเองหยุดร้องไห้ทุกวิถีทาง


มาตั้งหลายครั้งหลายหนแล้ว ...



.

.

.
SHARE
Written in this book
นิทาน - นาน ๆ ที
เรื่องเล่า เรื่องสั้น นิทาน ฯลฯ หรืออะไรก็ตามที่คุณเรียกสิ่งที่มีเพียงตัวอักษร กับ อารมณ์ เท่านั้น นอกเหนือจากนั้น มันจริงเกินไป - ฉันไม่เอา
Writer
23rdHint
Storyteller
คนธรรมดา

Comments

loongchat
2 years ago
มนุษย์มีวิธีการแก้ไขปรับปรุงตัวเองได้เสมอ...เพียงอาจต้องใช้เวลาบ้าง
Reply
gusgus
2 years ago
ชอบครับ :)
Reply
23rdHint
2 years ago
ขอบคุณค่ะ ( :