การเดินทางของฉันและเธอคือการเรียนรู้ #1
ว่ากันว่า ถ้าอยากรู้จักใคร ให้ลองออกเดินทางด้วยกันญบ.เคยห้าวชวนชายเที่ยวด้วยนะ 
นางกำหนดสเปคหนุ่มที่จะมาเป็นแฟนไว้ชัดเจนว่าต้องลุยไปด้วยกันได้ทุกหนแห่ง 
หวยออกที่นครินทร์ นิสิตปี 6 ที่ควรจะเรียนจบตั้งแต่ 2 ปีที่แล้ว
ช่วงเวลาของการเดินทางครั้งแรกของทั้งคู่ถูกล็อกไว้แล้วโดยญบ.เอง 
นั่นคือช่วงก่อนสอบ Final ของชายหนุ่มผู้ต้องฝ่าฟันวิชาสุดโหดที่รั้งให้เค้าไม่จบไม่ลงซะที
ใจร้ายยยย!!! ลำบากถึงนครินทร์ที่ต้องกัดฟันสู้ให้ผ่านไปตั้งแต่ midterm ให้ได้ 
ไม่งั้นทริปแรกก็จะล่ม เพราะญบ.ไม่ยอมเลื่อนทริปเด็ดขาด
ในที่สุดนิสิตปี 6 ก็ทำได้ ... 
โชคดีที่เป็นช่วงโปรโมชั่น ผู้ชายมักสู้ตายเพื่อหญิงสาวที่เค้าตกหลุมรักได้เสมอ
ทั้งสองแบกเป้ขึ้นรถไฟด้วยความตื่นเต้น เพราะเป็นการนอนบนรถไฟครั้งแรกของทั้งคู่ 
ญบ.มาด้วยเป้ 1 ใบ แต่นครินทร์นั้นไซร้พกอะไรมาเยอะแยะวะ เคยแบ็กแพ็คปะเนี่ย
โคตรเกะกะเลยเอาจริงๆ ปกติผู้ชายต้องง่ายๆไม่ใช่หรอ ทำไมเป็นงี้ไปได้
และที่ทำให้รู้สึกคิดหนักมากๆคือ ... ตูด 
นึกภาพผู้ชายตัวอ้วนที่พอก้มนิดนึงเห็นง่ามก้น 
โหดไปมั้ยที่ญบ.ต้องเห็นภาพนี้ตั้งแต่เพิ่งเริ่มคุยกันไม่กี่เดือน  
โชคดีที่ความงานดีของฝรั่งเกือบทั้งโบกี้ช่วยทำให้ลืมๆเรื่องง่ามก้นของผู้ร่วมเดินทางไปบ้าง 
รถไฟแล่นมาเรื่อยๆจนฟ้าสางที่ลำพูน ฟ้าครึ้มฝน รถไฟวิ่งชนหมอก

ถึงตัวเมืองเชียงใหม่ ได้ที่พัก ได้มอเตอร์ไซค์ที่เช่ามา 1 คัน 
ญบ.ขับ นครินทร์ซ้อน 
ตกลงกันว่าญบ.จะสอนขับมอเตอร์ไซค์ให้ถ้าเจอที่เหมาะ ๆ
พอดีเลย ทางขึ้นดอยม่อนแจ่มเนี่ยแหละ
สอนตรงตีนดอย แล้วก็ปล่อยให้ขับขึ้นดอยไปเลย เปรี้ยวไปไหมพวกเธอ?
ความขับรถไม่เป็นของนครินทร์เกือบทำรถแหกโค้ง 
มีกฏที่เพิ่งตั้งขึ้นตอนนั้นว่าญบ.ต้องห้ามกรี๊ดหรือทำเสียงตกใจ เพราะคนขับจะสติแตกไปด้วย 
ญบ.ผู้น่าสงสารทำได้แค่ใช้กรงเล็บจิกหลังคนขับเวลาที่ตกใจ 
ตกลงเราควรสงสารใคร ถามใจเธอดู
ระหว่างทางขึ้นดอยก็ไม่ราบไม่รื่น หากแต่ชันและถนนลื่นเพราะฝนตก
จนถึง 500 เมตรสุดท้ายนครินทร์ทำรถล้มจนได้ ญบ.เลยขับต่อจนถึงปลายทาง
คิดดูว่าญบ.จะอารมณ์เสียเพียงใดกับความไม่เอาไหนของผู้ชายคนนี้ 
โชคดีที่ฝนหยุดตก ฟ้าครึ้มๆเปลี่ยนเป็นสดใส 
คงหวังมาช่วยสลายอารมณ์อึมครึมของญบ.
แสงแดดค่อยๆเบียดแทรกก้อนเมฆส่องลงมาบนยอดดอย

หมอกขาวลอยละล่อง  ดอกเวอร์บีน่าเบ่งบานอ่อยแมลงที่บินไปมา

ความอึมครึมหายไป ความสดใสเข้ามาแทนที่ใจทั้งสองดวง 

ผ่านการเดินทางวันแรก
ดูเหมือนว่าธรรมชาติและสิ่งที่พบเจอจะสร้างความประทับใจให้ญบ.มากกว่าผู้ร่วมเดินทางนะ 
ใครจะไปคิดว่าคืนนั้นเธอจะนอนไม่หลับ เพราะเอาแต่คิดว่านครินทร์ไม่น่าจะใช่อีกต่อไป
ขับรถไม่ได้เรื่อง สอนไม่จำ ทำอะไรก็ดูเกะกะ ผู้ชายคนนี้ไม่น่าจะดูแลผู้หญิงคนไหนได้
ลำพังตัวเองยังจะเอาไม่รอด 
แต่เค้าก็ไม่ได้เลวร้ายนี่ เค้าก็เป็นของเค้าแบบนี้ ญบ.ไปบอกชอบเค้าก่อนไม่ใช่เหรอ ตอนนั้นประทับใจอะไรเค้านักหนา ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกว่าเค้าแย่ไปหมด 
เกิดการโต้วาทีโดยใช้สมองญบ.เป็นเวทีเกือบทั้งคืน 
สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่าสงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร 
ทริปยังไม่จบ อย่าเพิ่งถอดใจในตัวผู้ชายคนนี้ 
เค้าอาจจะมีอะไรดีๆซ่อนอยู่ก็ได้ 
รอดูอีกทีวันพรุ่งนี้ 
เจอกันที่แม่ฮ่องสอน 

ฝันดีค่ะ

 











SHARE

Comments