ศูนย์กลาง...ของความรัก
ที่แกทำมันไม่ใช่ จะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางได้ไง

ประโยคเดิมซ้ำๆหากมีการพูดถึงเรื่องการมีแฟน ครั้งหนึ่งเคยคุยกับพี่ที่ทำงานซึ่งกำลังมีปัญหาทะเลาะกับแฟน เราคุยกับสัพเพเหระไปเรื่อยเปื่อยจนวกไปถึงเรื่องการครองโสดตลอดชีวิตตั้งแต่เกิดมาของตัวเราเอง  

"แกไม่เหงามั่งหรอวะ" นั่นเป็นประโยคที่ได้ยินบ่อยพอๆกับ "เมื่อไหร่จะมีแฟน" เฮ้พวก! คุณหมกมุ่นกับเรื่องนี้เกินไปหรือเปล่า แฟนเนี้ยมันไม่ใช่ปัจจัย 4 นะ ที่จำเป็นจะต้องมี การที่คุณอยู่ได้ด้วยตัวเองมันก็ดีไม่ใช่หรอ โอเค ถ้ามีแฟนอาจจะทำให้มีความสุขเพิ่ม ไม่ต้องกินข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว แต่ถ้ามันไม่ใช่หละ จะทำยังไง

หลังจากฟังรุ่นพี่บรรยายความสุของการมีแฟนจบไป 3 หน้ากระดาษ ก็เกิดคำถามที่ว่า "ถ้ามันมีความสุขจริง พี่จะมานั่งระบายแบบนี้หรอ" บ่อยครั้งที่เราโดนถามว่า "ถ้ามีแฟนเราจะคบคนแบบไหน" คำตอบง่ายๆที่ตอบได้ทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก
ถ้าคบกันต้องดูแลตัวเอง ตัวใครตัวมัน อยากดูแลเรา อยากเทคแคร์เรา ก็ตามใจคุณเลย แต่เราจะไม่ไปคอยดูแล เทคแคร์คุณนะ คุณต้องเทคแครตัวเองฟังดูเห็นแก่ตัวเนอะ แต่เฮ้! นี่ความสุขเรานะ ถ้าต้องมีคนเข้ามาในชีวิตเราเพิ่มขึ้นแล้วความสุขเราลดลง มันก็ไม่โอนะ ตอนคุณไม่มีเรา คุณก็อยู่ได้หนิ หิวก็หาข้าวกิน ป่วยก็กินยา ไม่เห็นมีใครต้องบังคับ ทำไมพอคบกันแล้วกลายเป็นง่อยซะหละ

แต่เราก็ไม่ได้การันตีนะว่าโสดจะดีกว่าเสมอไป มันก็มีบ้างแหละที่มีคู่ย่อมดีกว่า มันคงจะดีกว่าถ้ามีคนนั่งกินข้าวด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน มีคนให้คอยแกล้งคอยแหย่ตลอดเวลา
เหรียญมี 2 ด้านฉันใด ความรักก็มี 2 ด้านฉันนั้นสุดท้าย ต่อให้แนวคิดของแต่ละคนจะเก๋ไก๋แค่ไหน สุดท้ายก็ตัวเรานั่นแหละที่จะเป็นคนตัดสิน ว่าอยากได้ชีวิตแบบไหน
SHARE
Written in this book
โถชีวิต

Comments