มุมมองจากคนข้างหลัง
เราเชื่อว่า ทุกคนต่างต้องเคยมีช่วงเวลาที่เดินตามใครสักคนไปบนเส้นทางนึง ที่เราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะถึงจุดหมาย หรือเมื่อไหร่ที่เขาจะหันมา และชวนเราไปเดินข้างกัน
เราเป็นเพียงคนข้างหลัง
ที่ยังคงเดินตาม และเฝ้ามองพวกเขามาตลอด

ทุกครั้งที่กำลังจะเดินเข้าใกล้ อีกเพียงก้าวเดียวก็จะได้เดินข้าง ๆ พวกเขาก็ก้าวไวขึ้นหนึ่งก้าว จนเราท้อ และถอยออกมาเพื่อเฝ้ามองพวกเขาแค่ข้างหลังเหมือนเดิม

เห็นพวกเขาสุข เศร้า ยิ้มหัวเราะ ร้องไห้และเสียใจ
ทำได้แค่เพียงปลอบห่างๆ


ถ้ามีอะไร เล่าให้เราฟังก็ได้นะ เราเป็นห่วง
มันเหนื่อยนิดหน่อย ที่ความเป็นห่วงของเรา ไม่ได้สำคัญอะไรกับพวกเขาเท่าไหร่นัก
แต่เราก็ยังยินดีที่จะเป็นเพียงคนข้างหลัง
การได้มองคุณจากข้างหลัง ก็ไม่แย่นักหรอก
วันนึง มีใครคนนึงเดินเข้ามาบนเส้นทางนั้นที่เราเดินอยู่ เขาเดินเขามาอย่างช้าๆ ไม่ได้รีบร้อน และไม่ได้นำใคร
นอกจากเรา .

ในกรอบสายตาเรามีแต่เขา เขาคือจุดโฟกัส ในทุกครั้งที่ต้องกวาดสายตาเพื่อบอกว่าคิดถึง


เขาผู้ที่หันมาดึงมือเราให้ก้าวไปพร้อมกัน
แม้จะมีอยู่หลายครั้งที่เราแอบเดินก้าวถอยลงมา
เขาก็จะหันกลับมาเพื่อดึงให้เราเดินข้างกัน
หรือบางที ฝีเท้าของเราเอื่อยเฉื่อย ไม่ทันเขา
เขาก็จะปรับเป็นเดินเอื่อยเฉื่อยอยู่ข้างเรา

สำหรับคนข้างหลัง ที่ได้เฝ้ามองใครสักคนเติบโตและเดินบนทางของตัวเองอย่างมีความสุขมันก็ดี
แต่ถ้าหากได้เดินข้างหลัง เคียงข้างกับใครสักคน
มันดีกว่า เชื่อเราสิ .


SHARE
Written in this book
แค่ระบาย ให้มันหมดไป
ความรู้สึกที่ไม่ถูกตกตะกอน
Writer
Writebyme
เตาะแตะ หัดโต
เรื่องเล่าจากเราถึงคุณ

Comments