ลาก่อน โอกาส ความหวัง ใครบางคน


ขอไม่รับโอกาส ขอเลิกหวัง
จะมีกี่คน ที่เราจะจำวันที่เขาเข้ามาในชีวิตได้
และจะมีกี่คน ที่เราจำวันที่เขาออกไปจากชีวิตเราได้

"คุณ" คือคนนั้นสำหรับเรา
นับจากวันแรกที่เราเจอกัน
เหตุผลและความจำเป็นบางอย่าง 
เป็นสิ่งที่ดึงเรา สองคน ไว้
และวันที่เหตุผล และความจำเป็นจบลง
ก็จะไม่มีอะไรมาดึง เราสองคน

เราหวังเสมอ ขอให้มีอะไรบางอย่าง
ช่วยดึง เราสองคนไว้ 
แต่สิ่งนั้นไม่เคยเกิดขึ้น
เราเฝ้าถามตัวเอง แล้ววันสุดท้ายของเราจะเป็นวันไหน
วันที่เราจะไม่ได้พบกัน 

หลายๆ วัน ที่เราคิดว่าเป็นวันสุดท้าย แต่พอไม่ใช่ 
เราตอบไม่ได้เลยว่า เราดีใจที่ยังมี คุณ ในชีวิต
หรือเราเสียใจที่ยังมี คุณในชีวิต

และสุดท้ายเหตุผล และความจำเป็น
ก็เป็นตัวกำหนดชีวิตเรา
ไม่มีเหตุผล ไม่มีความจำเป็น ที่ค่อยดึงเราสองคนอีกแล้ว

ถึงแม้ "คุณ" อาจจะยื่น "ความหวัง" ให้กับเรา
แต่เรากลับกลัว "ความหวัง" คราวนี้
เพราะเรารู้ว่า "ความหวังนี้ จะไม่มีวันเป็นอย่างที่เราหวัง"

ดังนั้นเราจึงขอตัดสินใจ 
เราได้วันสุดท้ายที่ "คุณจะอยู่ในชีวิตเราแล้ว"
หลายครั้งเราคิดว่า วันสุดท้าย "คุณจะเป็นผู้กำหนด"
แต่คงต้องเป็นเรา เพราะสุดท้าย

             ทั้งวันแรก และวันสุดท้ายที่เราพบกัน          คงเป็นเราคนเดียวที่จำได้
ขอบคุณ "ใครบางคน" สำหรับแรงบันดาลใจ

SHARE

Comments