ไม่เปียก
เป็นอีกวันที่ตื่นเช้ามา อาบน้ำ กินข้าว แล้วเดินไปห้องทำงานที่อยู่ติดกับห้องนอน 
ฝนตกแบบนี้ รถติดและน้ำท่วมขัง เป็นปัญหาที่อยู่กับเรามาตั้งแต่ยุคกรุงศรีอยุธยา อ่านสเตตัสเพื่อนในเฟชบุ๊คก็ได้แต่หวังให้มันดีขึ้น 
                                   ปีที่แล้วฉันก็เหมือนมนุษย์เงินเดือนทั่วไป 
โหนรถไปทำงานตอนเช้า เย็นก็โหนกลับ คิดซ้ำไปซ้ำมาว่าจะเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเองได้ไหมวะ 
จนความคิดมันเข้มข้นขึ้น ฉันจึงตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งที่ทำอยู่ แล้วออกมาเรียนตัดเสื้อผ้า สร้างแบรด์นเต็มตัว ฉันเรียนไปทำไป ขายไป ศึกษาการตลาดไป หัดถ่ายรูปไป 
                                                          .
                                                          .
                                                          .
                                                          .
                                       ตอนนี้ผ่านมา 4 เดือน เข้าหน้าฝน
ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างที่ฝนยังตกอยู่ ด้วยความรู้สึกที่รู้ว่า ข้างนอกนั่นยังเป็นเหมือนเดิม
                                                ฉันอยากกล่าว.......
                    ขอบคุณพระเจ้ากับการตัดสินใจ ออกนอกกรอบ กรอบของสังคม 
    กรอบของครอบครัว กรอบของคอมฟอร์ทโซน ในการมาทำงานที่มันเป็นอัตลักษณ์ของฉัน
ถึงตอนนี้มันแค่เริ่มต้น Jumpee clothes แบรนด์ของฉัน มันอาจไปได้ช้า เพราะฉันต้องเริ่มทุกอย่างใหม่หมด แต่สิ่งหนึ่งที่ผลักดันให้ฉันตื่นนอนทุกวันมาทำงานตอนเช้า จนถึงก่อนนอนเพื่อวางแผนการทำงานวันต่อไป มันเป็นความสุขและความท้าทายจริงๆ 
                    คนเราเกิดมาครั้งเดียว ถ้าเอาเวลาไปทำสิ่งที่ไม่ชอบทั้งชีวิต มันไม่เสียเวลาหร่อ?มันเริ่มใหม่ได้หร่อ? ชาติหน้าที่ใครบอกไว้ ถ้ามันไม่มีจริงให้ได้เริ่มใหม่ล่ะ.......
                                                        จบแล้ว

SHARE

Comments