ภาพในสายฝน
ปรอยฝนที่เล็ดลอดร่มคันนั้นเป็นละอองเล็กๆเกาะตามผมเผ้าของเธอ แสงไฟจากร้านสะดวกซื้อ ส่องสะท้อนมันเป็นสีขาวเหมือนหิมะ

เธอยิ้มแล้วมองมาที่ผม
''เหมือนคนแก่มั้ย? 
ไม่เอาๆ ไม่อยากเหมือน"
เธอใช้สองมือขยี้ปอยผมของเธอ แล้วก็วิ่งออกไปยิ้มร่าในปร่าฝน

ผมหันไปมองคนที่ยืนหลบฝนหน้าร้านสะดวกซื้อแว่บหนึ่ง

ผมควรกางร่มแล้วเดินไปกางให้เธอแล้วกลับบ้านพร้อมกัน
หรือหุบร่มวิ่งไปเล่นน้ำฝนกับเธอ
หรือยืนมองเธอนานๆ จนกว่าเธอจะเดินมาคล้องแขนและชวนกลับบ้าน

ไม่รู้ว่าผมอยู่กับความคิดผมเองนานเท่าไหร่ เมื่อผมหันกลับมา

ไม่มีเธออยู่ตรงหน้าแล้ว..

มีแต่เม็ดฝนร่วงหล่น

ท่ามกลางสายฝน สายลม แสงสว่างวาบ และเสียงคำรามของท้องฟ้า

ผมย่อตัวลงใช้มือถือถ่ายภาพตรงหน้าหนึ่งภาพ แล้วเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกง เดินกลับไปขึ้นรถ โดยไม่ได้สนใจหันหลังกลับไปมองหน้าผู้คนคนไหน

ภาพที่ผมถ่ายปรากฏอยู่ในหน้าอินสตราแกรมของผม มีหลายคนมาชื่นชมกับสายฝนที่ว่างเปล่าในภาพ 

ในขณะที่ผม

เห็นใครบางคน..ยิ้มและเต้นรำอยู่ในนั้น

ผมคิดถึงคุณ

--------

SHARE
Writer
passwayofwind
เป็ดสวยๆ
ป้าคนนึง หน้ามันๆ ดำๆ เตี้ยๆ มีกุมารสองตัวป้วนเปี้ยนอยู่รอบกาย

Comments