"ฉันคิดถึงคุณทุกห้านาที สามนาทีหรืออาจจะมากกว่านั้น ...."

1.
( How long, I haven’t seen you for a while, How long since the day we met…)

“ทำไมไม่เคยเห็นคบกับใครจริงๆจังๆสักที”
ฉันรู้สึกเหมือนคนเป็นไข้เพราะระเบียงห้องจากตรงนี้มันอบอุ่นและหนาวเย็นไปพร้อมๆกัน คุณนั่งอยู่ข้างๆและจัดการกับความรู้สึกที่คาใจมานาน หลังฝนตกระเบียงชื้นแต่ยังพอมีเก้าอี้สองตัวสำหรับนั่งเล่น เก้าอี้สูงไม่มีพนักพิงและอีกตัวที่ดูจะคล้ายๆกัน ยังมีเสียงแตรและรถบนถนนลอยมาตามลมเย็นๆเป็นระยะ

2.
( Cause you are the only one for me )
“แล้วเป็นไง หลังการเลิกรา..”
คุณถามหลังจากฉันเริ่มเล่าเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้น
“พร่ำเพ้อไปเรื่อยเปื่อยอยู่สามสี่คืน ฉันบำบัดความเศร้าด้วยการที่แทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย”

“แล้วคนรักของคุณ เค้ารู้รึเปล่าเรื่องที่คุณมาที่นี่..”
“เราอาจจะใช้คำว่า มาพบเพื่อน ได้ไม่ชัดจนทำให้เค้าอาจจะเข้าใจผิด”

“คุณโง่เกินกว่าจะจัดการกับความรู้สึกยุ่งๆที่อยู่ในใจตอนนี้สินะ หรืออาจจะเป็นเพราะจิตใจแข็งกระด้างต่อการรับรู้ไปเสียหมดแล้ว”
“ก็อาจใช่” 
 

3.
( So would you please, don’t you runaway from me )
ฉันยังเอาแต่มองอยู่บนฟ้าที่เดิม การเริ่มต้นประโยคต่อไปมันยาก คุณทำลายความเงียบงันด้วยบทสนทนาที่ฉันเองก็ไม่ได้คิดเอาไว้ 
“เราเห็นแก่ตัวพอที่เราจะขอความรักจากเธอไหม”
.
ฉันหันกลับมามองคุณอย่างจริงจังหลังจบประโยคคำถามนั่น...
เศษแก้วยังอ่อนไหว มันตกลงมาเพียงเบาๆ ก็กะเทาะแตกเป็นชิ้นเล็กน้อยง่ายดาย แต่มันยังกลบเกลื่อนความรู้สึกอ่อนไหว ด้วยมุมแหลมคมต่างๆของมัน 
ฉันต้องป้องกันตัวเองด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งจากสายตานั่น.... 
“คุณจะเป็นฝ่ายผิด หากมีใครคนหนึ่งต้องเดือนร้อน ฉันสงสารทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้" 

ฉันจินตนาการถึงคุณในสถานะคนรักไม่ได้อีกแล้ว รู้สึกผิดกับความคิดและตระหนักรู้ว่าที่ฉันยืนอยู่มันคือด้านตรงข้ามกับความรัก ถ้าฉันสมหวังฉันคือผู้ทำลาย

“คุณบอกให้ลมพัดไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในเดือนนี้ได้รึเปล่าล่ะ” 
ฉันถามเพราะมั่นใจในคำตอบว่ามันไม่มีทาง
...คำรักเบาเหมือนลมในหน้าฝน ผ่านมาแล้วผ่านไป...คุณหยุดถ้อยคำงดงานนั้นไว้ไม่ได้
.
.

4.
“รัก” 
คุณบอกเป็นครั้งที่สองหลังจากคืนนั้นที่บาร์ คุณอาจจะพูดเพราะสงสารที่ฉันยังอ่อนเเอ
เเต่น่าเศร้า..ที่คำนั้นเป็นเหตุผลเดียวที่ฉันรู้สึกหัวหนักเหลือเกินจนต้องเอนหัวอาศัยไหล่คุณไว้อิง ความรู้สึกผิดยังไม่ทำงานตอนนี้ แต่มันเริ่มทำงานอีกทีเมื่อคุณเดินออกจากห้องนี้ไป

“ถ้ามองไม่เห็นความรัก 
เราจะต้องเสียเหตุผลดีๆไปอีกข้อหนึ่งในการเกิดขึ้นมาบนโลก 
ฉันรัก รักคุณตลอดมานั่นแหละ ” 


ฉันพูดกับท้องฟ้ารู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆที่คุณระบายออกมาเหนือหัวฉันในตอนนี้


( Cause you are the only one for me
And you are the only one I see... )

เพลงยังเล่นต่อ ราวกับจะบอกอะไรสักอย่าง 

5.
“มองอะไรนักหนาบนท้องฟ้านั่นอ่ะ”
ฉันเอนตัวกลับมาในท่านั่งสบาย 
.
0.3วิ ฉันจ้องไปที่คุณ
.
0.5วิ คุณมองกลับมา
.
0.001วิ ฉันไม่ได้ยินเสียงของลมที่พัดมาด้วยซ้ำ

“ความรักของคุณระเหยได้ไหม..? 
ฉันถาม เผื่อว่าวันไหนฉันมองออกไปในอากาศแล้วสัมผัสได้ว่านั่นคือความรักจากคุณ ”

อยากร้องไห้..ระบายความอ่อนไหวออกมา แต่ความเป็นผู้ใหญ่ทำลายทุกอย่าง ได้แต่ปล่อยให้ลมแห่งความเศร้าพัดอยู่ในใจไปเบาๆแบบไม่ขาดห้วง ฉันมีจริงไหมและคุณมีจริงไหม ฉันคิดถึงคุณมากเหลือเกินและทำได้แค่ร้องมันออกมาผ่านเนื้อเพลงเศร้าๆที่พวกเขาเขียนทิ้งไว้

รู้สึกเหมือนฉันกำลังเลียนแบบความเศร้าของตัวละครที่ดูเมื่อคืน มันเศร้าหนักกว่านั้นเป็นสองสามเท่าเพราะมันเป็นคุณที่ทำให้เศร้า ไม่ใช่คนใจร้ายในบทประพันธ์

6.
"ฉันคิดถึงคุณ..
ทุกห้านาที...
หรือสามนาที
หรืออาจจะมากกว่านั้น
ฉันเองก็ไม่รู้...." 


"เราพอจะเข้าใจที่เธอรู้สึก" คุณบอก 

“คุณรู้ความหมายของหัวใจรึเปล่า สำหรับฉันมันไม่ใช่แค่หนึ่งในวิชาชีวะน่าเบื่อ ครูชีวะเคยสอนเราว่า หัวใจ มีหน้าที่สูบฉีดเลือดไปหล่อเลี้ยงอวัยวะต่างๆในร่างกาย แต่คุณกลับมาบอกว่าหัวใจมีหน้าที่ไว้สำหรับรัก แสดงว่าคุณไม่ได้ตั้งใจฟังที่ครูสอน…”

“ที่ครูไม่ได้สอนเพราะมันเป็นเรื่องที่เราต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองต่างหาก”

7.
เรื่องราวหลังจากประโยคสนทนาคงเป็นความลับที่มีแค่ท้องฟ้าและก้องเมฆเท่านั้นที่รู้ดี

“ทำไมไม่เคยเห็นคบกับใครจริงๆจังๆสักที” 
คุณถามก่อนเดินออกไป

“คุณเป็นเหตุผล ที่ทำให้เรารักใครจริงๆจังๆไม่ลงสักทีมั้ง” 
เป็นเพราะคุณ...เราตอบ

คุณเดินออกไปจากห้องเอาความอบอุ่นทั้งหมดไป ฉันคิดถึงคุณทุกห้านาที สามนาที หรืออาจจะมากกว่านั้น ฉันคิดถึงคุณมาตลอด...นั่นเเหละคือความจริง..



(เราอาจจะรอวันที่ความรักของคุณจะทำความอยากรู้จักเรา..
เเบบที่ไม่ต้องทำร้ายใครอีกคนอยู่ก็ได้.......................)


.
.







SHARE
Writer
RattikornTeerakanon
Writer
ให้เรื่องเล่า..เล่าเรื่อง...

Comments

LonelyShadow
1 year ago
เฮ่ยยย ไม่มีใครคิดถึงเราเลย 555
Reply