คำคืนเงียบงัน..เราไม่ได้อยู่เดียวดายในจักรวาล
บางค่ำคืนก็อากาศดีเกินกว่าที่จะนอนอุดอู้อยู่ในห้องสี่เหลี่ยม 

ราวๆทุ่มกว่า ฝนห่าใหญ่ยอมอ่อนข้อลงจนเหลือหยาดฝนปรอยๆ ทุกคนในออฟฟิศเลิกงานแยกย้ายกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงกลิ่นฝนเพิ่งตกหมาดๆพอให้ใจชื้น อยู่ๆ ก็ดันนึกถึงคำพูดของคุณที่เคยบอกกับผมว่า คุณชอบบรรยากาศหลังฝนตก ไม่ต้องเดาอะไร รู้ดีว่าในคืนนี้คุณเองก็คงใช้ชีวิตนอกบ้านอยู่ที่ไหนซักที่ และมันก็ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ไอ้ความชอบของคุณมันทำให้ผมพลอยชอบบรรยากาศแบบนั้นไปด้วย จะหนาวก็ไม่หนาว จะร้อนก็ไม่ร้อน เป็นความชื้นในบรรยากาศเงียบงันชวนสับสน หม่นๆเหมาะกับสภาพหัวใจในตอนนี้ แม้ฟ้าจะมืดแล้ว แต่แสงไฟข้างทางก็ส่องสว่างเพียงพอให้เห็นแค่ทางเดิน 

ผมตัดสินใจหยิบหนังสือหนึ่งเล่มเข้ากระเป๋า เรียกรถไป RCA ถนนสายบันเทิงราคาย่อมเยาว์ซึ่งไม่ห่างจากที่พักอาศัยมากเท่าไร หวังลึกๆว่าจะมีซักร้านที่ดื้อดึง ยอมขายสุราในวันสำคัญทางศาสนาแบบนี้ แค่ซักขวดสองขวดก็ยังดี ให้พอมีแอลกอฮอล์ส่งให้เราหลับสบาย แต่ผิดคาด ไม่มีซักร้านที่เปิดให้บริการ จะมีก็เพียงร้านขายหมูปิ้งและร้านอาหารตามสั่งบางร้านซึ่งยังเปิดขาย ผมคงกลายเป็นคนบาปในสายตาผู้อื่นทันที หากเดินเข้าไปถามว่าที่นี่ขายเบียร์มั้ย

"เซ็งชิบหาย ร้านแม่งปิดหมดเลย" ผมกดส่งข้อความไปหามิตรสหายคนหนึ่ง
"มึงไม่รู้งาน คนจริงเค้าตุนไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วว้อย" มิตรสหายตอบกลับมาก่อนบทสนทนาจะจบลงเพียงเท่านั้น รู้แหละว่าถ้าไปหามันตอนนี้ก็พอจะมีเบียร์เย็นๆให้ดื่มอยู่ แม้ลึกๆจะเชื่อว่ามันเองก็คงไม่ถือสาถ้าขอไปร่วมวงด้วย ไม่ใช่ความรังเกียจหรือเกรงใจทั้งนั้น บางทีความเป็นมิตรสหายมันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะมากังวลหยุมหยิม มีกันก็แบ่งปัน เพียงแต่บางที เวลาและบรรยากาศแบบนี้ คงเหมาะกว่าสำหรับการนั่งกินเบียร์ในร้าน สูดกลิ่นชื้นในบรรยากาศ พ่นควันบุหรี่ทำลายความบริสุทธิ์ ฟังเพลงสุ่มๆจากดนตรีสดซักวง อีกอย่าง ถ้าไปดื่มกับมัน ก็ไม่มีอะไรประกันได้ว่าจะพรุ่งนี้จะลุกมาทำงานไหว 

เมื่อจำนนต่อหนทางในการหาสุรามาดื่มในคืนนี้ รู้ตัวอีกทีก็นั่งอยู่ที่ชั้นลอยของร้านหนังสืออิสระเปิด 24 ชั่วโมงใน RCA อเมริกาโนขมๆสองแก้ว แลกกับการปล่อยเข็มสั้นเคลื่อนผ่านไปสี่เลข โชคดีที่หยิบหนังสือติดออกมาด้วย นี่เองคงจะเป็นเสน่ห์ของร้านหนังสืออิสระ ต่อให้คนจะมากเท่าไร แต่แทบทุกคนที่เข้ามาใช้บริการต่างเคารพความเงียบประหนึ่งศาสดา ร้านยังพอมีที่ว่างอยู่บ้าง ที่นั่งชั้นลอยโปร่งโล่งพอให้ไม่อึดอัดจนเกินไปนัก ความเย็นจากธรรมชาติเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ไม่อยากรีบกลับ ผมคิดแบบนั้นก่อนเปิดกระเป๋าหยิบเอาหนังสือ "รักเขาเท่าทะเล" ออกมาอ่านฆ่าเวลา

ในหน้าหนึ่งของบทที่ 11 ซึ่งเป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ของนักควงกระบองไฟในเกาะเสม็ดกับหญิงสาวนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น มีท่อนหนึ่งทำเอาผมชะงักงันและกลับไปอ่านมันซ้ำๆ

"กับตัวเองหรือคนข้างกาย ที่เราต่างวาดภาพในหัวว่าความสัมพันธ์ต้องมีอายุยืนยาว พอวันสิ้นสุดมาเยือนอย่างกะทันหัน ชีวิตพวกเราก็ซวนเซ ไปไม่เป็น ที่เคยทระนงว่าใช้ชีวิตคนเดียวได้สบายๆ กลับกลายเป็นตรงกันข้ามเมื่อเจอสถานการณ์จริง

เล่นกับไฟ-ผมคิดถึงคำนี้ เมื่อคิดถึงความรัก

ไม่ใช่ไม่รู้ว่าวันหนึ่งความร้อนของมันอาจจะทำให้เราเดือดร้อน ปวดแสบ และทิ้งบาดแผลเอาไว้

ไม่ใช่ไม่มีใครเตือนว่ามันเสี่ยง แต่เราต่างยินดีรับความเสี่ยงนั้นไว้ เพื่อแลกกับความรู้สึกดีขณะที่ได้อยู่กับมัน

คำสัญญา ความทรงจำ สองสิ่งนี้ลอยวนมาเล่นงานเสมอเมื่อความสัมพันธ์สิ้นสุดลง"
 
ผมปิดหนังสือลงครู่หนึ่ง มองบรรยากาศในร้าน คงจะจริงอย่างที่ประโยคท้ายว่าเอาไว้ ในร้านแห่งนี้ครั้งหนึ่งเคยมีคุณนั่งอยู่ ที่เก้าอี้ตัวนั้น คุณนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ มีผมคอยถามเป็นระยะๆว่าเบื่อมั้ย มองออกไปนอกร้าน จะเห็นร้านขายอาหารญี่ปุ่นอยู่เยื้องไปในฝั่งตรงข้าม ร้านที่ผมและคุณเคยมานั่งทานด้วยกันในวันที่เรามาที่นี่

"เอาเข้าจริงแทบทุกสถานที่ในชีวิตเราล้วนมีคุณปรากฏเป็นภาพลางๆเสมอเลย" กำลังจะพิมพ์หาคุณด้วยรูปประโยคแบบนี้ แต่สติที่เข้ามาแทรกทำให้ตัดสินใจลบข้อความนั้น กดล้อคมือถือ และถอนหายใจแรงๆอีกหนึ่งที

ครั้งที่ร้อยสำหรับการถอนหายใจ จนตระหนักได้ว่าก้อนความรู้สึกอึดอัดข้างใน ไม่สามารถสูญสลายได้ผ่านทางการสูดหายใจเข้าออก

ปล่อยเวลาให้ลอยล่องไปจนราวๆห้าทุ่มกว่าๆ จนตัวเองบอกกับตัวเองว่าควรกลับบ้านได้แล้ว หากอยู่ต่ออีกหน่อยคงได้กาแฟแก้วที่สามแน่ๆ อาการอยากดื่มเบียร์เย็นๆหายไปหมดสิ้น เก็บของใส่กระเป๋า ออกมานอกร้านเพื่อพบว่า RCA ในวันนี้เงียบเหงาเสียเหลือเกิน

เงียบงันจนถึงขั้นวังเวง ไม่มีแสงไฟใดๆสว่างไปกว่าไฟจากป้ายโฆษณา รถเข็นขายอาหารมีมากกว่าปริมาณความต้องการของผู้คน เทียบกันไม่ได้เลยกับภาพ RCA ในช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่าความเงียบเหงาจะเป็นศัตรูร้ายกับหัวใจเสมอไป ในบางครั้ง เราก็ได้ไอ้ความเงียบนี่เองช่วยให้เสียงภายในหัวใจชัดเจนขึ้นหน่อย เราควรทำยังไงต่อ ยอมรับความเป็นจริงในความสัมพันธ์ หรือดึงดันทำเสมือนว่าช่วงเวลาที่ต้องจากลาไม่เคยมาเยือน

"อยากอยู่เงียบๆ นั่งคุยกับตัวเอง" ผมรู้คำตอบแล้วว่าทำไมวันนี้ส่วนลึกๆในใจถึงผลักให้ผมออกจากบ้าน ใครบางคนอาจเคยใช้ประโยคนี้เป็นข้ออ้างพาตัวเองหนีออกจากโลกความเป็นจริง ไม่แปลกใจ ว่าทำไมเวลาไปสวนสาธารณะหรือสถานที่เงียบสงบแล้วมักจะเห็นมนุษย์นั่งเปลี่ยวอยู่ริมสระ โคนต้นไม้ เหม่อมองจ้องไปข้างหน้า หรือใครบางคนอาจพาตัวเองไปหลบเร้นในที่ไกลๆ นั่งยาวๆอยู่อย่างนั้นโดยไม่สนใจเลยว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงไหน อยู่กับตัวเองจนหัวใจได้รับการฟื้นฟูขึ้นบ้าง ไม่ทั้งหมดหรอก แต่อย่างน้อยธรรมชาติก็ช่วยเยียวยาหัวใจได้เสมอ

หมดบุหรี่หนึ่งตัว แทคซี่สีฟ้าเปิดไฟว่างผ่านมาพอดี

"เอกมัยครับ" คนขับพยักหน้าทันทีหลังจากจบประโยค รถเคลือนตัวไปในถนนโล่งๆ ผ่านเส้นเพรชบุรี ก่อนเลี้ยวเข้าสู่ซอยเอกมัย หากเป็นในวันปกติคงยากหากจะเจอรถที่ตอบตกลงตั้งแต่ครั้งแรกที่เรียก

"เงียบไปหมดเลยนะครับวันนี้"

เป็นประโยคทำลายความเงียบเพียงประโยคเดียวจากปากของผม
ไร้เสียงตอบ ไร้เสียงเพลงจากวิทยุ มีเพียงรอยยิ้มเล็กๆปรากฏขึ้นที่มุมปากของคนขับ

สิบนาทีจาก RCA ถึงที่พักอาศัยในซอยเอกมัยคล้ายจะให้คำตอบนั้น เงียบงันแม้แต่ถนนเส้นที่ควรจะหนาแน่นไปด้วยรถราในเวลาห้าทุ่มกว่าๆของทุกวัน มันคงเป็นอย่างนี้เพียงวันนี้ ในหนึ่งปีคงมีช่วงเวลาแบบนี้ไม่บ่อยนัก มีวันสำคัญทางศาสนาเพื่อให้ตับนักดื่มได้พักซักวัน

บังเอิญเหลือเกิน ระหว่างเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำดื่มดับกระหาย สายตาผมมองไปเห็นกระป๋องเบียร์ถูกบังอยู่หลังขวดนม บางที สิ่งที่เราตามหามาตลอดอาจจะอยู่ใต้จมูกเราเท่านี้เอง เปิดกระป๋องเบียร์เย็นเจี๊ยบและยกดื่มดับกระหาย คงไม่บาปสักเท่าไร หากตัวเลขบอกเวลาในมือถือแสดงให้เห็นเวลาวันพระใหญ่ได้ผ่านไปแล้ว

ม้านั่งหน้าบ้าน ระหว่างลิ้มรสเบียร์กระป๋องสุดท้าย 
ผมมองหน้าขึ้นไปบนฟ้า 
พระจันทร์เต็มดวงสว่างใส 
คล้ายจะบอกกับผมว่าในบางที 
บรรยากาศก็ดีเกินกว่าจะรีบเข้านอน
SHARE
Writer
khaikung
storylog reader
เป็นคนธรรมดาที่ชอบหาเรื่องใส่ตัว ยินดีที่ได้รู้จักครับ IG : khaikung_journey , Ask.fm : @khaikung

Comments

MESTORY
2 years ago
"คำสัญญา ความทรงจำ สองสิ่งนี้ลอยวนมาเล่นงานเสมอเมื่อความสัมพันธ์สิ้นสุดลง"
ชอบประโยคนี้ครับผม
Reply
Redmoon
2 years ago
ภาพลางลาง แต่ชัดเจนในใจเสมอ^^
Reply
Sidarat
2 years ago
กินใจ✌💓
Reply
Nabu
2 years ago
อ่านแล้วเห็นภาพตามเลยนะคะ :)
ชอบจัง
Reply
Madamsailom
2 years ago
🖤
Reply