โรคกลัว 'ความรัก'

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วกับการอยู่คนเดียวมาตลอดระยะเวลา 5 ปี ฉันไม่ได้เก่งหรือไม่ได้ไม่ต้องการใครสักคนที่จะคอยอยู่เคียงข้างในเวลาที่ฉัน รู้สึกท้อและเหน็ดเหนื่อยกับเรื่องรอบตัว 

ฉันเป็นแค่คนปกติที่ลึกๆแล้ว ข้างในหัวใจก็อยากจะมีความรู้สึกที่เรียกว่า ความรักเหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่สมองของฉันเริ่มสั่งให้ตัวเองเปิดใจกับใครสักคน หัวใจมันก็จะคอยบอกกับฉันว่า...
ฉันไม่ควรมอบความรักของตัวเองให้กับใคร ไม่ควรก้าวเข้าไปเป็นความเดือดร้อนในชีวิตของใครอีกเพียงเพราะเรื่องที่ผ่านมาในอดีต..มันยังคงคอยย้ำเตือนและไม่เคยถูกลบไปจากความทรงจำ... ภาพของผู้หญิงที่เชื่อมั่นในความรักและตั้งใจมอบความรักของตัวเองให้กับผู้ชายคนนึง โดยที่ไม่เคยมีความสับสนหรือลังเลให้กับผู้ชายคนไหนเลย และผู้ชายคนที่เธอรักเขาก็รักเธอไม่ต่างกัน ความรักดำเนินไปเรื่อยๆจนวันหนึ่งนานวันเข้าผู้ชายคนนั้นก็แปลเปลี่ยน จากคนที่เคยรักกลับกลายเป็นเพียงคนรู้จัก ฝ่ายหญิงพยายามที่จะถามหาเหตุผล เธอน้อยใจและเสียใจที่ความรักของเธอให้ไปยังคงเต็มร้อย แต่เขากลับไม่ได้เต็มร้อยกับมันอีกแล้ว ทั้งคู่เริ่มทะเลาะกันหนักขึ้นและหนักขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดผู้ชายคนนั้นก็บอกกับเธอว่าเธอมันคือความเลวร้ายที่สุดในชีวิตเขา สุดท้ายวันนั้นก็จบลงด้วยการที่เราไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย... 

มันนานมากแล้วนะมันนานมากแต่ฉันกลับยังคงจำมันได้ คำพูด การถูกหลอก น้ำเสียง ท่าทีที่เกรี้ยวกราดของเขาในวันนั้น มันทำให้ฉันก่อกำแพงสูงขึ้นและหนาขึ้น ตอนนี้เขาคงมีความสุขดีและฉันก็ดีใจกับเขาที่ไม่ต้องมานั่งจมอยู่กับการโทษตัวเองแบบฉัน 

เธอ มัน คือ ความ เลว ร้าย ที่สุด ใน ชีวิต ฉัน............!!!?
ใช่มันอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้ฉันอาจจะเลวร้ายจริงๆ แบบที่เขาเคยบอก ...ฉันเคยคิดว่ามันอาจจะไม่ใช่แบบนั้นและลองเปิดใจให้คนอื่น แต่มันก็จบด้วยการถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันคงสนุกคนเราคงไม่ทำอะไรที่ตัวเองไม่ชอบที่พวกเขาเลือกที่จะหลอกคงผ่านกระบวนการคิดอย่างถี่ถ้วนดีแล้ว

ฉันจึงเลือกที่จะปิดกั้นขังตัวเองไว้ในพื้นที่เล็กๆที่มีแค่ฉันเพียงคนเดียว คนรอบข้างมองฉันเป็นผู้หญิงเก่ง เป็นผู้หญิงสตรอง มีความชิวกับชีวิต แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเบื้องหลังความเก่ง ความสตรอง ความชิว มันผ่านอะไรมาบ้าง 

 ความจริงอยู่คนเดียวมันก็ไม่ได้ดีนักหรอก แต่มันก็ไม่ได้เหนื่อยเท่ากับตอนที่ก้าวเข้าไปในชีวิตของใคร ฉันน้อยใจในชีวิตของตัวเองนะแต่ฉันก็คิดว่าไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวที่เป็นแบบนี้ยังมีอีกหลายคนที่เป็นแบบเดียวกัน หรืออาจมากกว่า


ฉันพอแล้วล่ะกับการมอบความรักให้คนอื่นก่อน โดยที่ไม่รู้ว่าคนที่มอบให้เขาอยากจะรับมันจริงๆหรือแค่รับไปตามมารยาท 5 ปีที่ผ่านมามันสอนให้ฉันรู้ว่าการมีใครสักคนมันมีค่ามากแค่ไหนกับการที่เราจะเลือกใครเข้ามาในชีวิต มันไม่ใช่แค่ใครก็ได้ ถ้าจะต้องลองเสี่ยงอีกฉันจะรอจนกว่าจะมั่นใจก่อนที่จะเอ่ยคำว่า รัก ออกไปอีกครั้งหนึ่ง  

ความจริงแล้วอะไรที่มันอยู่แล้วแย่หรือไม่รู้สถานะที่ชัดเจนอะไม่จำเป็นต้องทนหรอกทนไปเขาก็ไม่รัก ทนไปก็มีแต่ปัญหาตัวเราเองรู้ดีว่าที่อยู่มันเรียกว่าความรักหรือแค่ฝืน อะไรที่มันไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ต่อให้ดิ้นรนไปสุดท้ายจุดจบมันก็
อนาจอยู่ดี เราเป็นคนเรามีความคิดเราเลือกได้ว่าจะจมอยู่หรือเดินออกมาตั้งหลักอาจจะเจ็บหน่อยแต่เชื่อเถอะสักวันความเจ็บนั้นจะจางหายเหลือไว้แค่ความทรงจำและกลายเป็นบทเรียนที่คอยย้ำเตือนสติของเราเอง 


#ก็แค่ชะนีนางหนึ่งที่กลัวการมีคู่มากกว่าการอยู่คนเดียว 

The story of my life
JIRA








SHARE
Writer
JIRA_365
Writer
นักเล่าเรื่องเศร้าแง่มุมด้านลบของชีวิต :) ถ้าไม่มีใครอยู่ข้างๆคุณ งานเขียนของฉันจะคอยอยู่ข้างๆคุณเอง The story of my life #JIRA ฝากเพจด้วยนะคะ https://www.facebook.com/JIRA365/

Comments

sagittar
3 years ago
บาดแผลที่เคยเจอ ความเจ็บปวดที่เคยได้รับ ทำให้เรากลัวว่าเราจะต้องเจอแบบนั้นอีกครั้ง จนกลายเป็นการสร้างกำแพงขึ้นมาเพื่อปกป้องหัวใจตัวเอง ความสัมพันธ์ใดที่ไม่สบายใจก็จะไม่ทน นึกว่าตัวเองมาเขียนซะอีก 555
Reply
JIRA_365
3 years ago
55555 สักวันคุณคงได้เจอกับใครสักคนที่จริงใจกับคุณนะคะ คงไม่ต้องอดทนและเจ็บปวดกับมันอีก
sagittar
3 years ago
หวังว่าคงเป็นเช่นนั้นค่ะ ^^

JIRA_365
3 years ago
ต้องเป็นสิคะเชื่อมั่นไว้
Lihubillah
3 years ago
อยู่คนเดียวมันไม่ดีนัก
แต่มันเหงาดีๆน่ะ.
เหงาดีๆที่ไม่ต้องมีบาดแผล
.
มายกมือด้วยคน
กลัวการมีชีวิตคู่-มากกว่าอยู่คนเดียว
Reply
JIRA_365
3 years ago
เนอะ ถ้ามีแล้วไม่ดีล่ะก้อสาหัสแน่นอน แต่ก้อขอให้สักวันนึงคุณเองเจอคู่ที่ดีนะคะ ^U^
Libelle
2 years ago
ขอบคุณนะคะ เป็นเรื่องราวสั้นๆที่ดีต่อชีวิตของเรามากเลยค่ะ กำลังอยู่ในช่วงสับสนกับตัวเอง ขอบคุณที่ให้กำลังใจกันนะคะ:)
Reply