เพราะสมองไม่อยากให้หัวใจต้องเจ็บปวด
   ฉันเพิ่งได้รับบทเรียนมาอย่างนึง...
จากความรัก...ที่เป็นไปไม่ได้
ใครจะไปคิด ว่าชอบผู้ชายอยู่ดีๆ
จะกลายมาเป็นตกหลุมรักผู้หญิงด้วยกันเข้าแล้ว
และคงจะบังเอิญหรือโชคร้ายกันแน่ที่เธอคือ...
               
เพื่อนสนิทของฉันเอง...

       เมื่อใดที่ได้อยู่ใกล้เธอ สมองของฉันก็จะบอกว่า 
"เฮ้! อย่าทำแบบนั้นอย่าพูดแบบนั้นนะ"
แต่หัวใจกลับบอกว่า "ฉันอยากพูดจริงๆ กับคำๆนั้น จากใจจริงเลยล่ะ"  
   หรือแม้กระทั่ง การกระทำ ความหึงหวง ความน้อยใจ ความเสียใจ 
   สมองก็เตือนแล้วบ่อยครั้งว่า"บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าทำ อย่ารู้สึก ตัดใจไปจากเธอเถอะ อย่างน้อยก็สงสารตัวเองบ้างเถอะ" 
    หัวใจก็ยืนยันคำเดิมว่า"ไม่เป็นไรหรอก ฉันยังไหว ยังไหวจริงๆ" จนกระทั่ง หัวใจต้องแบกรับกับความเสียใจหรือความทรมานกับรักที่เป็นไปไม่ได้ไม่ไหวอีกแล้ว
    "ฮึกๆฉันไม่ไหวแล้ว สมองช่วยฉันที ฉันเจ็บมามากพอแล้ว ฉันจะตัดใจจากเธอ"
     สมองตอบกลับมาว่า"ได้ฉันจะปกป้องเธอเอง ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บปวด" 
    แต่แล้วพอเธอคนนั้นมาทำดีด้วยหน่อย จับมือ กอด มาทำให้รู้สึกดีเกินกว่าใจจะต้านทานไหว สมองก็ปกป้องหัวใจไม่ให้ไม่รู้สึกได้ แต่พอหัวใจกลับไปรักเธอใหม่ ก็ต้องเจ็บกลับมาอีกครั้ง เพราะเธอแค่มาให้ความหวังมาแล้วก็จากไป ทำให้หัวใจใจสลายยิ่งหนัก 
     "ฮึก ฉันไม่น่าเลย ฉันผิดเอง ที่ไม่ฟังเธอบอกตั้งแต่เเรก ฉันยังคิดว่า ฉันยังพอจะมีหวังบ้างสักนิดนึงก็ยังดี ขอโทษนะ ที่ทำให้เธอต้องมาลำบากกับฉันอีกแล้ว" 
     สมองตอบว่า"บอกไปสุดท้ายเธอก็ไม่ฟัง ถ้าเจอกับตัวเอง เป็นบทเรียนที่ดี เธอก็จะออกมาเองจะดีกว่า" 
    "นั่นสินะ ฉันคิดว่าฉันหมดหนทางแล้วล่ะ ฉันเดินออกมาแล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะยังคิดถึงเธอ แต่ฉันจะไม่มีทาง กลับไปรักเธออีกต่อไป ขอบใจนะสมองที่คอยอยู่เตียงข้างกัน คอยเป็นห่วงฉันอยู่ตลอดเลย อยู่ด้วยกันนานๆนะ'เพื่อนคู่คิด' "
เพราะเวลารักใคร เรามักจะทำตามหัวใจมากกว่าที่จะทำตามคำสั่งของสมอง 
SHARE
Writer
GALIREO_RIN
Teen writer,life of teen
เพราะความรักทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น...

Comments