สุดท้ายก็ไม่พ้นพ่อกับแม่
พ่อกับแม่มีแต่จะแก่เฒ่า
ฉันนั่งเศร้าเอาตัวเองยังไม่รอด
ตบเป๋าตังค์ทำเอาใจปอดๆ
ไม่อยากบอกแม่พ่อว่าหมดตัว
 ฉันได้แต่เฝ้าพร่ำยอมรับผิด
โธ่ ... ชีวิต ใครกันไม่เคยชั่ว
ย่อมต้องเคยพลาดพลังเคยเมามัว
อยากจะขอแก้ตัวจะเป็นไร
แล้วปาดเหงื่อซับน้ำตาไม่ทดท้อ
แม่กับพ่อรอวันที่ฝันใฝ่
โชคยังดีมีพ่อแม่เป็นหลักชัย
ดีกว่าใครที่เขานั้นไม่มี
SHARE
Writer
DearDream
Waiting Lover
ฉันอยู่ตรงนี้...ที่นี้...เวลานี้...กับทุกสรรพสิ่ง

Comments