เรื่องของคนเห็นแก่ตัว


ใคร ๆ ก็บอกว่าฉันเห็นแก่ตัว



ตอนเด็ก ๆ ฉันโดนเพื่อนเอาสมุดเล่มใหม่ไป พอฉันบอกว่า "12บาทนะ"
ฉันโดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



ฉันถามครูว่าทำไมถึงแบ่งขนมให้ฉันกับเพื่อนไม่เท่ากัน
ฉันโดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



ฉันเห็นเพื่อนร่วมห้องไม่เคยตั้งใจเรียน และมาขอเลคเชอร์ของฉันก่อนสอบ ฉันปฏิเสธ
ฉันโดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



ฉันไม่ให้เพื่อนลอกข้อสอบ
ฉันโดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



ตอนพักเที่ยง ฉันโวยวายที่เพื่อนกินข้าวของฉันที่เพิ่งซื้อมาตอนที่เพื่อนให้ฉันไปส่งของให้อาจารย์ โดยที่ฉันยังไม่ได้กินสักคำ
ฉันโดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



วันที่ฉันป่วย ฉันขอลาซ้อมกิจกรรมเพื่อไปโรงพยาบาล
ฉันโดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



ฉันบอกเลิกคนที่พร่ำบอกว่ารักแต่กลับไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของฉัน
ฉันโดนว่าว่าเห็นแก่ตัว


ฉันไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัว



ต่อมา เมื่อเพื่อนบอกจะแชร์ค่าอาหาร แต่ถึงเวลาเพื่อนกลับไม่แม้แต่จะหยิบกระเป๋าตังค์
ฉันไม่ถาม
ฉันไม่โดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



เมื่อนัดทำงานกลุ่ม แต่ถึงเวลาเพื่อนไม่มาและบอกให้ฉันทำเองเลย
ฉันไม่ค้าน
ฉันไม่โดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



เมื่อเพื่อนขอยืมเงิน แต่ไม่คืน
ฉันไม่ทวง
ฉันไม่โดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



เมื่อฉันโดนสั่งให้เปลี่ยนตัวเองเพราะคนที่เข้ามาจีบไม่ชอบนิสัยขี้งกของฉัน
ฉันไม่หือไม่อือ
ฉันไม่โดนว่าว่าเห็นแก่ตัว



เมื่อฉันยืนเฝ้าของและมองดูผู้คนมากมายสนุกสนานกับการทำกิจกรรม
ฉันอยากร่วมด้วย
แต่ถ้าไปของอาจหายได้
ฉันจึงอยู่ที่เดิม
ฉันไม่โดนว่าว่าเห็นแก่ตัว




ไม่มีใครว่าฉันเห็นแก่ตัวแล้ว




แต่ฉันกลับไม่รู้สึกมีความสุขเลย


SHARE
Written in this book
เรื่องของเขา
เรื่องของเขา เรื่องของเรา เรื่องของใคร
Writer
LittleMatchGirl
นักอยากเขียน
• Little chubby girl and her little big dreams

Comments

loongchat
3 years ago
คนอื่นจะคิดอย่างไร

คงไม่สำคัญนัก

คุณรู้ดีว่าคุณทำอะไร

คุณรู้ดีว่าคุณคิดอะไร...

มีเพียงตัวเราเองเท่านั้นที่รู้ว่าเรารู้จักตัวเองแค่ไหน


Reply