รีวิว การสอนพิเศษครั้งแรก
ช่วงนั้นใช้เงินเก็บจำนวนมากจนหมด

หมดแบบ ' หมดเกลี้ยง! '

มองเงินหนึ่งพันสุดท้ายในบัญชีที่กำลังจะกดออกมาอีกสองร้อยเพื่อคืนค่าตั๋วดรีมเวิลด์ที่พึ่งไปมา

เก็บเงินยากกว่าใช้เป็นพันๆเท่า

ใช้เวลาประมาณสามสี่ปีในการเก็บเจ้าก้อนนี้ แล้วใช้หมดในสามเดือน


ก็เลยตัดสินใจเปลี่ยนนิสัยการใช้เงิน(อย่างจริงจัง*)

และหาเงินเก็บเพิ่ม (อย่างจริงจัง)
 
เป็น อย่างจริงจัง ที่เวลาพูดต้องไขว้นิ้วหรือ ชูสองนิ้วทั้งสองมือแล้วงอแค่สองข้อบน 

แต่อย่างจริงจังอันหลังเป็นอย่างจริงจังจริงๆนะ

ได้มีโอกาสกลับมาธุรกิจที่เคยทำกับเพื่อนๆ ซึ่งก็ทำได้ลองกับงานพิเศษนึงที่สนใจมานานรองจากงานที่งานสัปดาห์หนังสือ และ พนักงานสตาร์บัค คือ

สอนพิเศษ 

ติวเตอร์พเนจรที่หาที่นั่งสอนนักเรียน ใครโชคดีหน่อยก็มีที่ประจำ ใครมาช้าหรือไม่ทันก็จะได้ที่ที่ไม่ถูกใจไป (มีวันนึงซวยได้โต๊ะเตี้ยปวดหลังกันยาวไป)
  
แน่นอนว่าในประสบการณ์ครั้งนี้ก็มีทั้งความสุขและความเศร้า บางทีโต๊ะที่เรามั่นหมายจะสอน ก็ย่อมถูกชิงไป สอนให้รู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า มารอห้างเปิดเร็วแล้ว ยังมีคนเหมือนมานอนในห้างตั้งแต่เมื่อวานที่เร็วกว่า 

หนึ่งสิ่งที่ผู้สอนต้องทำคือเตรียมการสอน

สองทุ่มถึงตีสองเป็นเวลาที่ใช้ วอกแว่กทำอย่างอื่นไปด้วย วันแรกที่สอนเตรียมตัวไม่ดีเลย จริงๆขอสารภาพว่ามาเตรียมตัวคืนสุดท้าย เพราะแฮ้งจากการไปก๊งกับเพื่อนมา จะเล่าในรีวิวกินเหล้าครั้งแรก ต้องขอบคุณเพื่อนร่วมสอนจริงๆที่เตรียมตัวมาดี และ ความรู้บางๆที่ตกค้างในสมอง พอวันที่สองก็เตรียมไปเพิ่มจนวันสุดท้ายถึงรู้สึกว่าทุกอย่างมันค่อนข้างลงตัวก็ยังไม่สุด นี่ขนาดสอนแค่สามวันยังทำสายตัวแทบขาด แล้วถ้าสอนเป็นเดือนเป็นเทอมเป็นปี

ขอสัญญาเลยว่าจะเลิกไม่ตั้งใจเรียนแล้ว

ยกเว้นเลขนะ

ยังไม่อยากเรียกน้องๆหน่วยกล้าตายกับการสอนไร้ประสบการณ์ของเราว่าลูกศิษย์ เพราะเราก็ไม่ใช่ครูอาจารย์ เราจะต้องรับมือกับคนแปลกหน้าที่กำลังจะมาเป็นนักเรียนของเรา ไม่รู้ว่าเขามีพื้นฐานแค่ไหน จะชอบเราไหม พอสอนเขาไปหนึ่งครั้งก็ต้องรู้ว่าจะสอนคนนี้ยังไง คนนี้มีพื้นฐาน เขาเข้าใจแบบไหน ถนัดจำยังไง ต้องวิเคราะห์เขาแล้วปรับการสอนให้เข้ากับตัวน้อง

อีกความทุกข์นึงคือทุกครั้งที่รับเงินจากมือพวกเขา คิดเสมอว่า

เจ้าเงินก้อนนี้มันคุ้มกับความรู้ที่เขาจะได้ไปไหมวะ?

ถ้ามันไม่คุ้มล่ะ?

เราสอนดีไหม?

น้องเขาจะรู้เรื่องหรือป่าววะ?

อีกนานาร้อยแปดความกังวล รู้สึกยินดีและดีใจที่น้องๆที่ติวให้นั้นให้ความร่วมมือ

อันนี้เป็นไฮไลต์เลย

ตอนจบคอร์สเพื่อนเสนอความคิดให้น้องๆเขียนบอกความในใจเพื่อเอาไปรีวิวกับการสอนครั้งต่อไป แต่คุณค่าของมันมากกว่าสิ่งที่เราจะเอาไปการันตีในการสอนครั้งต่อไปของเราซะอีก มันรู้สึกปริ่มแบบบอกไม่ถูก ทุกครั้งที่เราสอนแล้วเขาทำหน้าเข้าใจทำแบบฝึกหัดได้ ยิ้มหัวเราะกับมุขที่เราใส่ไปตอนสอน ประสบการณ์ที่ได้มันเทียบไม่ได้กับเงินเลย (แต่นี่ก็ทำเพื่อเงินแหล่ะ) ได้ลองงานที่อยากลองก็คุ้มแล้ว

มันทำให้เราได้เงินว่า ‘การสอน’ เป็นสิ่งที่ยาก (เข้าใจครูแล้ว) มันไม่ใช่แค่สอน เราเหมือนกับรับผิดชอบว่าเงินที่เขาจ่ายมาเราต้องทำให้เขาได้ความรู้มากที่สุด สอนเขาให้ดีที่สุดในฐานะของคนสอน

จริงๆไม่คิดว่าจะมีใครจะมาเรียนกับเราซะด้วยซ้ำอาจจะเป็นเพราะชื่อสถาบันที่เรียนที่อยู่ล่ะมั้งที่ทำให้คนมั่นใจในตัวเรา ก็ขอบคุณโรงเรียน ก็ถ้าน้องๆที่เราสอนได้มีโอกาสมาอ่าน พี่ก็ขอบคุณพวกเรามากที่มาเป็นส่วนหนึ่งหนูทดลองสำหรับประสบการณ์ครั้งนี้ พวกเราทำให้พี่ได้เห็นอะไรเยอะแยะ ไม่ใช่แค่พี่สอนเราแต่เราเองก็สอนอะไรให้พี่หมือนกัน ขอบคุณนะ (กลับมาเรียนได้อีกนะ xoxo)

#17yrsoldfirsttime

SHARE
Writer
inchada
learner
19 l ทดลองเขียน

Comments