ถ้าเราบอกว่า
"เมื่อวานมีเวลาว่างนิดหน่อยหลังเรียนเสร็จเลยไปย้อมผม.."
"..."
เสียงผู้หญิงคนหนึ่งกำลังคุยโทรศัพท์ ใคร ๆ ต่างสนใจสีผมที่แสนสะดุดตาของเธอ 
"สีผมเปลี่ยนไป.. นิดหน่อย"
"..."
เธอเดินวนไปมาเหมือนไม่รู้จะทำอะไร หรือกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่
เธอหยุดยืนอยู่หน้าชั้นวางนิตยสาร
"ไม่รู้จริง ๆ หรอว่าทำไมเราถึงโทรมา"
"..."
และเธอก็คิดออก
"อย่างนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก โชคดีนะ"
เธอคงคิดออกแล้วว่าเธอแค่เปลี่ยนสีผมแต่เขาคนนั้นคงเปลี่ยนไปแล้ว

เพราะการมีคุณในแต่ละวันเป็นการเติมเต็มสำหรับเราไม่มีใครอยู่ตลอดไป
และคำสัญญาว่าตลอดไปไม่มีจริง
นิทานหลอกเด็กก็คือนิทานหลอกเด็ก
ไม่ใช่เจ้าชายที่ช่วยสโนว์ไวท์แต่เป็นนายพรานต่างหาก
ร้องเท้าแก้วของซินเดอเรล่าทำไมไม่หายไปหลังเวลาเที่ยงคืน
แอเรียลไม่ได้เสียงอันไพเราะคืน และสุดท้ายกลายเป็นฟองอากาศ
ที่บอกมาทั้งหมดนี้นั่นแหละ
แค่จะบอกว่าสุดท้ายเธอก็ไป

เป็นอีกวันที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับการควานหาของสำคัญบนที่นอน
ความอบอุ่นที่ร่างกายเพรียกหา
ไม่ใช่จากผ้านวมผืนใหญ่
แต่เป็นอ้อมกอดที่แสนจะพอดี
..
ว่างเปล่าเมื่อนึกขึ้นได้
ไม่มีความอบอุ่นนั้นอีกแล้ว
ลืมตาขี้นเพื่อมองไปรอบห้องช้า ๆ
เพ่งสายตามองหาของจำเป็น
จะรู้ว่าอะไรจำเป็นหรือสำคัญก็ตอนสิ่งนั้นหายไป

ไม่หรอกนะ..
คุณจำเป็นสำหรับเราตั้งแต่แรกที่ผ่านเข้ามา
และคุณก็สำคัญจนวันที่คุณจากเราไป
ปิดเปลือกตาแน่น
เพื่อกดความรู้สึกบางอย่างไว้
เราไม่เสียใจที่คุณทิ้งเราไป
เราแค่เสียใจที่วันนี้ไม่มีคุณ
ถึงจะอดทนได้
แต่ยังอดกลั้นไม่ได้
และน้ำตาก็ยังไหลอยู่ดี
SHARE
Writer
_EE2VJ24
Eater
เราเป็นนักกินที่สามารถกินทุกอย่างที่อยากกิน

Comments

loongchat
2 years ago
เจ็บแปล๊บในใจเลย 
พอรู้ว่าอะไรคือสิ่งจำเป็นหรือสิ่งสำคัญ และสิ่งนั้นหายไปแล้ว
Reply