คำปฏิญาณ ความเหงา และความรัก
เจ็บพอแล้วความรักเนี่ย อยู่คนเดียวง่ายกว่า...

      เมื่อตอนที่ผมอยู่ปีหนึ่ง ผมอกหักอย่างแรงชนิดที่ ผมเศร้าจนสามารถเดินออกจากหอพักของตัวเองไปดื่มเหล้าที่ร้านซึ่งห่างกันเกือบ 5 กม.ได้คนเดียว(การดื่มสุรานั้นไม่ดี ถ้าดื่มมากเกินไปเงินจะหมด) แต่มันก็ไม่ใช่แค่เหตุผลเดียวหรอก มันเป็นแบบเหตุการณ์ต่อเนื่องด้วย ยกตัวอย่างคือ ผมอกหักตอนที่มาเรียนต่อ อีก 2 เดือนต่อมาก็ดันไปแอบรักคนมีเจ้าของอีก ต่อมาอีก 1 เดือนก็จีบสาวแพ้เพื่อนอกหักอีก.....
       "......นกโดยแท้จริง"
    
       ช่วงนั้นผมเรียกได้ว่าเจ็บจนกลัวความรักเลยทีเดียว ถึงขนาดที่แทบจะปิดใจเลยทีเดียว และด้วยช่วงเวลานั้นเองที่คำปฏิญาณได้ออกมาจากปากผม 
       "ถ้ามันเจ็บขนาดนั้น ชั่งแม่งแล้วหัวใจ" 

        ในตอนนั้นผมใช้ชีวิตที่เรียกได้ว่าสุดทางจริงๆ ออกไปเที่ยวทุกคืนกับเพื่อน ได้สมัครทำงานที่ร้านกาแฟตอนกลางวัน ได้เงินมาตอนเย็นก็ออกไปเที่ยวดื่มกินจนหมด ผมยอมรับเลยว่าสนุกมากๆ การใช้ชีวิตโดยไม่ต้องสนใจใครนอกจากตัวเอง (ไม่นับพ่อแม่นะ) อยากไปไหนก็ไป อยากทำไรทำ 
          จนมีคืนหนึ่งที่เพื่อนผมได้ถามขึ้นในตอนที่กำลังนั่งดื่มกันอยู่ 
           "มึงไม่เหงาเหรอ...." 
           "ไม่เลย.....กูมีความสุขดี" 
           "กูว่าไม่ใช่หรอก ลึกๆมึงเหงาเว้ย แค่มึงพยายามจะไม่นึกถึงมัน" 
           
           ค่ำคืนนั้นจบลงด้วยคำพูดของมันที่ทำให้ผมแทบจะตกเก้าอี้เลย นั้นสิ....ผมเหงาจริงๆด้วยละ ผมออกไปเที่ยวทุกวัน ดื่มหนักเกือบจะทุกคืน ไม่มีวันไหนเลยที่ผมอยู่ห้องคนเดียวตลอด 1 เดือนกว่าหลังจากที่ผมอกหัก ผมออกไปข้างนอกเพื่อพยายามจะไม่อยู่คนเดียวโดยไม่รู้ตัว มันทำให้ผมคิดขึ้นได้ว่า ถ้าขนาดเรายังไม่รู้ตัวเลย แล้วคนอื่นๆละ คนที่ผมได้พบเจอทุกค่ำคืน ที่ผมได้พูดคุยกับพวกเขา แท้จริงแล้วเขาคิดอะไรกันแน่ สำหรับตัวผม ผมได้คำตอบแล้วในคืนนั้น

แท้จริงแล้วความเหงามีอยู่ในใจเสมอ แค่เราทำเป็นไม่สนใจมันต่างหาก       หลังจากคืนนั้นผมเหมือนกับเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังเท้า ออกไปเที่ยวน้อยลง อยู่กับตัวเองมากขึ้นนั่งคิดและรับรู้มันมากขึ้น แต่ผมก็ยังไม่เปิดใจอยู่ดี ผมแค่เรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาได้มากขึ้น (เรื่องราวความรักของผมหลังจากนี้จะบอกเล่าให้ฟังอีก ไว้เจอกันครับ)


SHARE
Written in this book
สามคำในความรู้สึก
รวบรวมตอนสั้นของ 3 คำเอาไว้ในนี้เพื่อจัดมันให้เข้าที่ เวลาที่ผมเขียนตอนที่ชื่อขึ้นด้วย 3 คำ มันคืออารมณ์นะช่วงเวลาๆหนึ่งเท่านั้น ตอนจึงสั้นมากๆ เพราะมันจะบอกเพียงความรู้สึกของตัวผมเอง (^ν^)
Writer
Singtosan
ชายผู้หลบซ่อนตัวในความสงบ
เราคือชายคนหนึ่ง ที่อาศัยอยู่อย่างสงบในหมู่บ้านอันห่างไกล ไม่ต้องพบเจอผู้คนมากมายก็ได้ แค่ในยามราตรีได้นั่งเขียนข้อความถึงดวงจันทร์และท้องฟ้า บอกเล่าความฝันของผู้คนก็เพียงพอแล้ว

Comments

AM_THEZUN
2 years ago
บางทีความเหงาก็เป็นเพื่อนที่ดีนะคะ :)
Reply
Singtosan
2 years ago
ครับผมเห็นด้วยเลย ^_^
Reply