หมา ทะเล ความลับ

เช้าวันที่ 23 เมษายน 2560
หาดจอมเทียน
คนๆนึงยืนนิ่งๆอยู่ริมทะเล
และดูเหมือนว่าเท้าจะจมลงทรายไปเรื่อยๆ

หมาตัวนึงเดินผ่านมาแล้วนอนลง
บนทรายที่น้ำทะเลซัดคลื่นมาไม่ถึง
"หมา.." คนนั้นเอ่ยทัก
หมาตั้งคอขึ้นมามองหน้าแล้วเอนตัวลงไปต่อ
ทุกอย่างนิ่งเงียบ...

"แกเคยเบื่อทะเลไหม.."
เงียบ...แต่ถ้าตอบก็คงต้องเดินหนี

ดีเนาะ..ตอนทะเลไม่มีคน
มันคือความปลอดภัยของฉัน
ที่ไม่ต้องมีใครมาถามว่าฉันยืนนิ่งๆทำไม
ที่ๆคำถามในใจถูกพักด้วยความสงบ
ฉันหลับตาลง...
ปล่อยตัวเองให้จมดิ่งอยู่แบบนั้น
และลืมตาขึ้นมาก็พบกับเศษขยะในทะเล
...รอมันเข้าใกล้ฝั่งฉันจะหยิบมันไปทิ้ง...
ว่าแต่...
จะมีขยะอีกเท่าไหร่...ในทะเล
ขยะที่ลอยให้เห็นและจมอยู่ใต้พื้นสีฟ้า
ผืนน้ำเดียวกันแต่ทะเลบางที่ยังคงสวยงาม
ใสจนลืมไปเลยว่า...มีขยะในน้ำนี้

เหมือนใจเราเลย
รากขมขื่น ความเจ็บปวด
รอยแผลที่เจ็บช้ำ
อยู่ในตัวเราทุกคน
แต่ผู้คนส่วนมากก็พยายามทำตัวให้ใหญ่พอ
ที่จะกลบเกลื่อนความไม่สุขบางอย่างนั้นไว้
แล้วแสดงออกในมุมของความสุขมากกว่าความทุกข์
เลือกที่จะปิดบังอดีตที่ผิดพลาด
ถูกแล้ว...

แต่...บางครั้งความรู้สึกแย่ๆ
ที่กลายเป็นขยะของชีวิต
ก็ต้องถูกกำจัดไปบ้าง
มันคงไม่ใช่การเก็บขยะให้หมดทะเล
แต่คือการเก็บขยะชายฝั่ง
แล้วไม่ทิ้งความเน่าเหม็นลงไปอีกก็พอ

เสียงผู้คนเริ่มดังขึ้น
เอาล่ะได้เวลายิ้มแล้วนะคะคุณทะเล
"หมอ..ยืนทำอะไรคนเดียวตรงนั้น"
ฉันหันไปยิ้มตอบ... "เก็บความสุขสิคะ"

ขอบคุณนะที่ทำให้หัวใจคนๆนี้ได้เรียนรู้ที่จะเติบโตมากขึ้น

สุดท้ายฝากคุณทะเลเก็บความลับของฉันไว้นะคะ
และ...ไปก่อนนะเจ้าหมา...

SHARE
Writer
DreamerGlint
Imaginery
จักรวาลกว้างใหญ่เพียงไหน ทุกสิ่งมีเหตุผลเสมอ

Comments

loongchat
7 months ago
จะต้องทำตัวให้ใหญ่เพื่อกลบเกลื่อนไปอีกเท่าไรหนอ
 เก็บความสุขเยอะๆ ให้สมดุลกับความไม่สุขนะครับ
จะได้ไม่ต้องทำตัวให้ใหญ่มาก  ^__^
Reply
DreamerGlint
7 months ago
ขอบคุณที่ตามอ่านนะคะ เราลดความไม่สุขดีกว่าจะได้ตัวไม่ใหญ่ไปกว่านี้5555