ขอแค่ได้ลา อะไรก็ยอม
20 กพ หลังจากโดนเทมาได้เดือนกว่าๆ ฉันตัดสินใจ มาบอกลาคนที่ฉันรัก ด้วยเหตุผลอะไรก็เถอะ แต่มันเป็นวันเดียว วันสุดท้ายที่ฉันจะได้อยู่กับเทอ ฉันมาถึงหน้าหอเทอ ส่งข้อความหาเทอ ว่าเทออยู่หรือเปล่า เทอบอกว่าเทอไม่อยู่กลับห้องดึกและอาจไม่กลับเลยก็ได้ เทอผลักใสใล่ฉันให้กลับ หรือหาคนรู้จักขอนอนด้วย แต่ตอนนั้นฉันบอกตรงๆ ฉันแค่อยากเจอเทอ ฉันรู้มันเป็นเรื่องน่าอายมากนะ สำหรับผู้หญิงคนหนึ่งที่แบกหน้ามาหาผู้ชายถึงห้อง ฉันนั่งร้องให้อยู่ห้องเทอเกือบสองชั่วโมง ผู้คนเดินผ่านมาทำให้ฉันอาย และปลีกตัวเข้าไปหลบในซอกห้องเล็กๆริมระเบียง ฉันไม่รู้จะทำยังงัย ก็มันคือโอกาศสุดท้ายของฉันที่จะได้เห็นหน้าของเทอนิ เทอส่งข้อความมาหาฉันอีกครั้ง ฉันได้แต่ตอบว่ากลับแล้ว ทั้งที่จริงยังนั่งอยู่ในหอเทอ รอเทอ แม้เทอจะบอกฉันว่าไม่กลับมาห้องแล้วก็ตามฉันก็จะรอ จะรอจนกว่าเทอจะกลับมา แต่แล้วเทอก็มา ฉันได้ยินเสียงเปิดประตูจากห้องเทอ ฉันดีใจแทบจะบ้า ตะโกนเรียกชื่อเทอลั่นหอ เทอให้ฉันเข้าไปคุยที่ห้อง ฉันไม่รู้จะถามจะคุยอะไรกับเทอ ในหัวมันตื่นเต้นและกังวลไปหมด ส่วนเทอก็ได้แต่เล่นโทรศัพท์ คุยกับเฟสบุ๊คอีกคนที่ฉันคุ้นๆ ฉันนั่งมองเทอยิ้มให้กับข้อความในโทรศัพท์นั้นตลอด ฉันพยายามชวนเทอคุย เทอก็ถามฉัน ห๊ะ!! เมื่อกี้ว่าอะไรนะ!! ธุระของพี่แค่นี้ใช่ใหม!! งั้นก็กลับสิ !! แฉันพยายามหาข้ออ้างที่จะอยู่กับเขา แต่เขาก็บอกแต่เพียงว่า เด่วผมไปนอนห้องเพื่อน!! เฮ้ยย ทำไมเปลี่ยนไปแบบนี้หล่ะ ทำไมเทอไม่เหมือนเดิม ทำไมเทอเปลี่ยนไป ฉันยืนยัดจะนอนห้องเทอ ไม่ใช่เพราะฉันไม่อายนะ แต่ฉันรู้แค่ว่าฉันอยากอยู่กับเทอ จนเทอยอมนอนข้างล่างพื้น ด้วยสีหน้าที่ไม่ดีเท่าไหร่นัก และให้ฉันนอนบนเตียง คืนนั้นฉันไม่ได้นอนเลย ฉันมองหน้าเทอทั้งคืน เทอพลิกตัวฉันพยายามจับหัวเทอ ถามเทอว่าเป็นอะไร สิ่งเดียวที่เทอส่งสัญญาณมาคือ ปัดมือฉันออกอย่างรำคาญ ก่อนนอนฉันถามเทอว่า โกรธไหม เทอตอบแค่ว่าคิดเอาเองสิ ฉันจำคำนี้ได้ดี ฉันขอโทษนะ ที่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวจนทำให้เทอรำคาญ แต่ขอบคุณนะ ก่อนจากกัน ฉันขอร้องให้เทอยิ้มให้ แล้วเทอก็ยังยิ้มให้ฉัน ขอบคุณสิ่งดีดีที่ให้กันในวันที่ฉันเห็นแก่ตัว
SHARE
Writer
underwear
wanderlust
Travel dreamer lonely

Comments