[OS] Timeline (Kim Dani x Jung Chaeyeon)





Everything passes , but not entirely go away.

- Jenny Diski, 1947
 






-ทุกความทรงจำแจ่มชัดดั่งวันวาน





คิม ดานิ อายุ 18 ปี นั่งคิดถึงประสบการณ์ที่ผ่านมา ระหว่างรอช่างแต่งหน้าเซ็ทต่อไปมาเปลี่ยนลุคให้พร้อมถ่ายแบบที่ประเทศต่างแดน สาเหตุแห่งการนึกย้อนคืนวันนั่นก็เพราะหน้าจอมือถือของเธอในตอนนี้





คิม ชองฮาอนนี่กำลังจะเดบิวต์และปล่อยเพลงของตัวเองเดือนหน้า เธอฟังมันแล้ว ดูดีทีเดียว



เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ จากแกงค์เพลดิสเกิร์ลเดบิวต์กันแล้วในชื่อ พริสทีน พวกเธอดูสดใสและเปล่งประกายอย่างที่คิดไว้


และการคัมแบ็คอัลบั้มใหม่ของ ไดอา และรุ่นพี่ จอง แชยอน และ กี ฮีฮยอน





คิดพลางนึกได้ว่าอัลบั้มนี้เธอยังไม่ได้อัพไอจีโปรโมตพี่น้องร่วมค่ายในเมื่อเธออยู่ห่างไกลข่าวสาร


แชยอนนี่ยังไม่ตามมาว่ากล่าว สงสัยการโปรโมตอัลบั้มจะค่อนข้างยุ่งเหยิง






กระแสตอบรับสนใจบ้าง ไม่สนใจบ้าง ดีบ้างร้ายบ้าง ตามยถากรรม

ดานิ สไลด์ผ่านมวลสารแห่งความดราม่าทั้งปวงและกดเข้าหาแต่รูปภาพเพื่อดูภาพสวยๆ ของเหล่ามาสเตอร์นิมที่ลงไว้



 พวกเขาถ่ายรูปแชยอนนี่ได้สวยมากๆ จริงๆ นั่นแหละ
 


ไม่เหมือนเธอ









 






"ดาเนียล มีวิธีถ่ายที่ดีกว่านี้ที่ทำให้พี่ดูสูงขึ้นมั้ยตอนยืนกับเธอ"



เจ้าของชื่อมองหน้าสวยหวานของรุ่นพี่ร่วมค่าย ขยับถอยออกห่างจากเฟรม





"ไม่ได้หมายความให้เธอออกไป กลับเข้ามานี่สิ จะถ่ายด้วยกันนี่นา"





"ก็ถ้าฉันไม่ยืนด้วยจะได้ไม่มีตัวเปรียบเทียบไงคะ"





คำตอบของเด็กสาวไม่ทำให้แชยอนพอใจ เมื่อลากดานิเข้ามาใกล้ๆ ได้ เธอก็ยื้อแขนเสื้ออีกคนให้ย่อตัวลง ดานิทำตามเป็นอย่างดี





แชะ





"นี่ไง พี่ก็จะดูสูงกว่าแล้ว ให้เธออยู่ข้างหลังหน่อย"


ยิ้มพอใจกับความคิดอันดีเลิศ แต่เมื่อเปิดภาพเช็คสาวเจ้าก็โวยวาย


"อ๊า แต่ถ้าอยู่ข้างหน้าพี่ก็ดูตัวใหญ่ แถมหน้าอ้วนกว่าน่ะสิ"





ดานิมองพิศหน้าอีกคน ไม่พบร่องรอยแม้สักเสี้ยวของสิ่งที่แชยอนกล่าวถึง





"พี่ไม่เห็นจะหน้าอ้วนตรงไหนเลยค่ะ"





"อ้วนสิ แค่ยืนกับเธอ พี่ก็ดูตันขึ้นมาสิบเท่าแล้ว เด็กบ้าอะไรสูงชะมัด"





"ก็ขยับออกให้แล้วแต่แรกนี่นา พี่ก็ไม่ยอมอ่ะ"





"อย่าขยับออกไปสิ"


แขนเรียวถูกคว้าไปกอด ดึงไปนั่นนี่ในคาเฟ่เรื่อยเปื่อยเพื่อถ่ายรูปต่อ


"อย่าออกห่างจากพี่ไปไหนนะ" 









 




ดานินึกแล้วยังหัวเราะร่าให้กับความงอแงของพี่สาวคนสนิท ใจความของเธอคงอยากจะบอกว่าจะดูแลเด็กน้อยคนนี้ให้เอง อย่าเดินไปไหนไกล จับจูงไว้ด้วยมือเรียวนี้จะทำให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นได้





เหมือนตอนอยู่ในรายการเซอร์ไววัลที่ทุกคนมองกันเหมือนจะฆ่าฟัน ตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ารายการไป





กรุ๊ปของเธอดูเป็นที่รู้จัก ดานิสัมผัสได้ ทุกสายตาจ้องมองรุ่นพี่ฮีฮยอน แรพเปอร์ไดอาที่เพิ่งจะเดบิวต์ไม่กี่ปี และอีกเฉียดห้าสิบสายตาที่มองรุ่นพี่แชยอนเพราะความสวยสะกดจนเกือบลืมหายใจนั้น





-ทำไมดานิจะไม่เข้าใจ





รุ่นพี่แชยอนตัวเล็ก ไม่ได้สูงเท่าเธอ เหมือนที่ตลอดมารุ่นพี่คนสวยชอบว่ามันสูงเกินไป ดานิสูงกว่าคนที่สูงสุดในวงของรุ่นพี่เลยด้วยซ้ำ


รุ่นพี่แชยอนหน้าหวาน ดวงตาเรียวแต่ไม่เล็กเกินไปนักเป็นประกายแวววับเหมือนแสงดาวยามค่ำคืน ริมฝีปากสีอ่อนที่มักประดับรอยยิ้มพาให้เคลิ้มหลงใหล





แค่จ้องมองก็ทำให้ขาดใจตาย เพราะหายใจไม่ทันได้

แต่ดานิก็ยังชอบมองอยู่ดี





เด็กน้อยตัวสูงกลัวสายตาคนรอบข้างที่อ่านไม่ออก กำชายเสื้อพี่สาวไว้แน่น

กระทั่งตอนคัดเกรดก่อนขึ้นเวทีก็สบตาพี่สาวเพื่อขอความมั่นใจ และได้รอยยิ้มหวานหยดกลับมา





แชยอนนี่ดูแลเธอมาตลอด ดูแลทุกคนเป็นอย่างดี

ตอนนี้เธอประสบความสำเร็จอย่างที่ฝัน









 




คิม ดาเนียลกำลังเปิดไลฟ์สดในอินสตราแกรมเพื่อให้แฟนคลับที่คิดถึงเธอหลังจบรายการได้ติดตาม แต่คนที่ไม่คาดคิดว่าจะมาดูได้กลับเป็นแชยอนนี่





j_chaeyeoni : ดาเนียล

j_chaeyeoni : พูดภาษาเกาหลีสิ





-ตอนนี้ก็พูดอยู่นี่นา


คิม ดาเนียลยิ้มร่า แม้จะแปลกใจที่พี่สาวคนเดิมว่างมาดูเธอไลฟ์ได้ทั้งที่ช่วงนั้นพี่สาวก็ควรจะทำงาน





"คิดถึงพี่สาว พี่แชยอนนี่จังเลยค่ะ มากินพิซซ่ากัน"





คอมเม้นท์เด้งเร็วราวกับอีกฝ่ายกำลังตั้งใจดูวิดิโออยู่ตลอด





j_chaeyeoni : พิซซ่า? ขอดูหน่อยๆ น่ากินจัง อา พิซซ่าอ่ะ ฮือ





เด็กสาวหัวเราะ สงสัยค่ายจะให้รุ่นพี่ไดเอทเพราะกำลังเป็นที่นิยม จอง แชยอนคงโดนสั่งงดก่อนที่จะตัวอ้วนกลม(?)ไปมากกว่านี้




"พี่แชยอนนี่ทำงานเหนื่อยไหมคะ"





j_chaeyeoni : ไม่เป็นไร

j_chaeyeoni : ไลฟ์บ่อยๆ นะ

j_chaeyeoni : คิดถึงมาก ดาเนียลอา ไอ เลิฟ ยู (heart)





หลังจากนั้น แชยอนก็ไม่ได้ตอบอะไรในไอจีเธออีก คิดว่าน่าจะกลับไปทำงาน ยิ่งรู้แบบนั้น เด็กน้อยก็ยิ่งคิดเข้าข้างตัวเองเข้าไปใหญ่





เวลาพักก็มีน้อยยังจะมาดูกันอีกนะคะ พี่แชยอนนี่ 






 




Time didn't pass, it continue.

เวลาไม่ได้ผ่านไปไหน มันยังคงต่อเนื่อง





เสร็จสิ้นสำหรับงานถ่ายชุดของวันนี้ ร่างสูงบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบจากการยืนนานสองนาน เก็บกวาดข้าวของลงกระเป๋ารวมไปถึงหน้าจอมือถือที่เปิดรูปภาพในอินสตราแกรมเตรียมอัพค้างไว้ แต่พอจะกดตกลงเพื่ออัพโหลด หน้าจอก็ดับวูบไป





ขมวดคิ้วงุ่นง่านได้แต่โยนมันกลับลงกระเป๋าเดินออกไปหาพี่ผู้จัดการเพื่อกลับโรงแรม และชาร์จมือถือเจ้าปัญหา ที่ตัดไฟทิ้งกันไปก่อนเวลา





รูปก็ยังไม่ได้อัพ ถ้าแชยอนนี่ไม่เห็นคงจะได้งอแงอีกแน่ๆ


รอบที่แล้วก็ตอนที่เธออัพไอจีเชียร์เด็ก Produce101 season2 ที่ชื่อแทมิน พี่สาวตาไวก็คาทกหาภายในเวลาสองชั่วโมงทั้งที่ช่วงนั้นเธอก็น่าจะตารางแน่น





"อัพไอจีเชียร์ใครอีกแล้วเนี่ย"





"ก็แทมินไงคะ พี่ไม่รู้จักเหรอ"

เสียงครางงือเชิงปฏิเสธ

"รายการพีดีนั่นไง ซีซั่นสองแล้ว รู้ยังละคะ"





"งืออ ห๊ะ จะพาไปกินเนื้อย่างเหรอ"





"พี่แชยอนนี่"





"จ๋า คิม ดาเนียล"





"ไปนอนไหมคะ เดี๋ยวก็เข้าโรงพยาบาลอีกหรอก"

น้ำเสียงสะบัดๆ ของอีกฝ่ายแม้ไม่ได้พูดประโยคอะไรแต่รู้ว่าไม่พอใจ

"ที่พูดเพราะเป็นห่วงนะคะ"





"ไปก็ไม่เห็นไปเยี่ยมเลยนี่นาคราวก่อน"

แชยอนพูดเสียงขุ่น

"ดาเนียลไม่ไปเยี่ยมพี่"





"สองชั่วโมงฉันจะไปเยี่ยมทันได้ไงคะ"





"สิบนาทีแค่เจอหน้ายัยน้องตัวสูงพี่ก็ดีใจแล้ว"

ดาเนียลได้แต่ยิ้มให้กับตัวเอง









 


จนกระทั่งตอนนี้โทรศัพท์ที่พึ่งขึ้นหน้าจอให้เธอสามารถอัพต่อได้ ดานิเหนื่อยมากอยากทำภารกิจให้ลุล่วงแล้วนอนแผ่บนเตียงหนานุ่มเสียที





j_chaeyeoni : (sent message)

j_chaeyeoni : (sent photo)





คาทกเด้งขึ้นรบกวนลานสายตาจนต้องกดเข้าไปดู รูปภาพเซลก้าท่ามกลางงานเพลงก่อนโปรโมตอัลบั้มใหม่ที่มีเมมเบอร์ทุกคนโดยแชยอนอยู่หน้าสุดถูกส่งมา





j_chaeyeoni : พี่อยู่หน้าสุดอีกแล้ว อ้วนมากๆ เลย รายการมิวสิคคอร์ ไฟติ้ง (heart)





ดานิขำเมื่อเห็นข้อความนั้น สายตากวาดมองทั้งภาพด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่กำลังจะก้าวขึ้นเวทีมีสีหน้ามั่นใจและเปี่ยมพลัง





j_chaeyeoni : ดาเนียล

j_chaeyeoni : รีบนอนนะ ที่นั่นดึกแล้ว

j_chaeyeoni : ยังไม่รีบนอนอีกละ

j_chaeyeoni : นอนๆๆๆๆๆ (angry)





แชยอนนี่ยังคงไม่เลิกนิสัยพิมพ์รัวๆ ไม่รู้จักพิมพ์ให้จบในประโยคแล้วส่งมาก่อน คิมดาเนียลเหนื่อยมากเกินกว่าจะทำอะไรในวันนี้ จึงเลือกกดส่งอิโมติคอนหนึ่งตัว และพิมพ์ประโยคสั้นๆ





daniiiiik : แชยอนนี่ ไฟต์ติ้ง

daniiiiik : (heart) (heart) ของฉัน

daniiiiik : หมายถึงแชยอนนี่ของฉันนะ ไม่ใช่ (heart) ของฉัน





วางโทรศัพท์ลงแล้วกลิ้งไปบนเตียง ขณะกำลังจะเคลิ้มหลับ เสียงคาทกสุดท้ายที่ทำให้ฝันดีที่สุดก็ดังขึ้นมา





j_chaeyeoni : ก็ถูกแล้วไง แชยอนนี่เป็น (heart) ของดาเนียล













END






by
@Nevfang

-

--

---

คนเดิม เพิ่มเติมคือเขียนโครตเร็ว 555

บอกไปว่าอยากอ่านเมื่อเช้ามืดๆแล้วภายในสองชั่วโมงได้อ่ะ...ยอมแพ้กับสปีดจริงจัง

โอเค สาระคือ เราชอบดานิกับแชยอนมาก เหมือนคู่แรกที่จิ้นใน 101 เลย ก็เลยไปไซโคให้แต่งมาเป็นเรื่องนี้ 

ไม่รู้ว่าจะมีคนชอบบ้างไหม แต่ถ้าสนใจคุย(?) เชิญได้ทีแทก

#ดาแชนทามไลน์  

ปล ทั้งหมดนี่น้องฝากลง ของตัวเองยังคงดองต้องไป ต้องขอโทษด้วยนะคะ โดยเฉพาะเบต้า......
SHARE
Written in this book
N Story 
Writer
Annominus
writer
คนธรรมดาที่ชอบเล่มเกม แต่งนิยายเป็นงานอดิเรก ติดบ้าน โลกส่วนตัวสูงและขี้เบื่อ

Comments

chayensone
2 years ago
เพิ่งมาตามอ่านฟิคที่มีแชยอนเป็นนางเอกค่ะ อิอิ น่ารักมาก จริง ๆ เราก็ชอบคู่นี้นะเนี่ย เสียดายถ้าดานิได้อยู่ไดอาด้วยก็คงจะดี

Reply