จดหมายถึงเพื่อนคนหนึ่ง
สวัสดี

สบายดีมั้ย ไม่ได้คุยกันนานเลยนะ จะเรียนจบแล้ว เป็นไงบ้าง เหนื่อยรึเปล่า มีธีสิสจบต้องทำมั้ย ทางนี้เหนื่อยมากเลย เรียนก็น๊อยยยน้อยแต่ธีสิสหนักแทบบ้า อยากจะเทงานทุกอย่างแล้วหนีไปไกล ๆ เหลือเกิน

...

อืม ล่าสุดที่ส่องเฟซเธอ เธอดูมีความสุขดี ดีใจด้วยนะ

เราจะไม่อารัมภบทนานแล้วกัน
ที่เขียนถึงวันนี้ก็เพราะมีเรื่องอยากจะบอกน่ะ

สามปีแล้วเนอะที่เราไม่ได้คุยกัน ตั้งแต่วันนั้นที่อันเฟรนด์กันไป
บางทีสิ่งที่เรากำลังจะบอกมันอาจจะไร้ประโยชน์ แต่ถ้าไม่รบกวนเวลาของเธอมาก เราก็อยากให้เธออ่านต่อจนจบนะ


ตอนนั้นที่เราทะเลาะกัน เราไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดเลย
เราพูดจาแย่ ๆ ใส่เธอ เพราะเราคิดว่าเธอสมควรรับรู้ว่าเราโกรธ
เราทำตัวไม่ดีแบบนั้นกับเธอ เพราะเราคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกเธอ
เราโยนความผิดให้เธอ เราบอกว่าเธอทำลายชีวิตเรา นั่นเพราะเรามันอ่อนแอและไม่ยอมรับความจริง

เวลาผ่านไป เราไม่ได้คุยกันอีก แต่เราก็ยังจำฝังใจว่าเธอนั่นแหละที่ไม่ดี


เราคิดแบบนั้น...โดยที่ไม่ได้หันมองตัวเองเลย


เราใช้ตัวเองเป็นบรรทัดฐาน ใช้ประสบการณ์ที่มีเป็นตัวตัดสินมาตลอด แล้วก็พาลว่าเธอที่คิดต่าง ว่าเธอไม่ดีเอง ว่าเธอผิด แต่เรากลับลืมนึกไปว่าโลกไม่ได้หมุนรอบตัวเราเองและไม่ใช่ทุกคนที่จะคิดอะไรเหมือนเรา


จนวันที่เธอทนไม่ไหว และตัดสินใจเดินจากไป
คำบอกลาสุดท้าย คือการอันเฟรนด์




ตอนแรกเราไม่รู้สึกอะไรหรอกนะ คิดแต่แค่เธอผิด เธอหาเรื่องเราก่อน

อืม แต่ตอนนี้เราไม่คิดแบบนั้นแล้วล่ะ

พอเวลาผ่านไป มันกลายเป็นว่า เราได้เรียนรู้ว่าความผิดพลาดในชีวิตเรา คือการปล่อยมือเธอ ให้เธอจากไปพร้อมกับความทรงจำร้าย ๆ
โดยที่เราคือต้นเหตุของความทรงจำนั้น



พอคิดได้แบบนั้นมันก็รู้สึกเจ็บแปลบ ๆ อยู่ในใจ



ทุกวันนี้เราเฝ้าถามตัวเองว่าทำไมตอนนั้นเราถึงทำแบบนั้นลงไป ทำไมเราถึงทำร้ายคนที่แคร์เราที่สุด ตอนนั้นเธอไว้ใจเรามาก แต่เราก็ทำทุกอย่างพัง เราทำลายความรู้สึกดี ๆ ของเธอ เราทำลายความมั่นใจ ทำลายความทรงจำดี ๆ ระหว่างเรา


ทำไมตอนนั้นเราถึงคิดไม่ได้แบบตอนนี้นะ



..



ไม่ได้จะแก้ตัวนะ แต่เราว่าเพราะตอนนั้นเรายังเด็กเกินไป

เด็ก... เกินกว่าที่จะไตร่ตรองถึงสิ่งที่ทำ
สุดท้าย พอโตพอ ก็มานั่งเสียใจกับการกระทำตัวเองอยู่จนทุกวันนี้

และเพราะรู้แล้วว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันไม่ดี วันนี้เลยตัดสินใจเขียนจดหมายนี้มา

และหวังว่าเธอจะได้อ่านมัน




ขอโทษนะ ที่เราเป็นความทรงจำแย่ ๆ ของเธอ





ไม่ขอให้ยกโทษหรอกนะ ที่เขียนมาก็แค่อยากจะอธิบาย
และอยากบอกว่า

เธอยังคงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในสายตาเราเสมอ



แล้วก็...




หายโกรธเมื่อไร ก็กลับมานะ




เรายังอยากเป็นเพื่อนกับเธอเหมือนเดิม



ตต.




SHARE
Writer
LittleMatchGirl
นักอยากเขียน
• Little chubby girl and her little big dreams

Comments