ORDAIN STORY (เมื่ออยู่ๆวันหนึ่งต้องมาบวช 1 ปี ที่ต่างจังหวัด)
Part 1 จุดเริ่มต้นที่ไม่พร้อม     ทุกคนมักจะมีจุดเริ่มต้นกันหมด ไม่ว่าจะเป็นการเรียน การทำงาน หรือการบวช ไม่มั่นใจว่า การเริ่มต้นทุกอย่างจะดีเสมอไป อย่างตัวของผมเองนั้น การเริ่มต้นทำงานของเด็กที่จบใหม่ที่ได้เป็นพนักงานในบริษัท อันดับต้นๆ ของประเทศ ซึ่งอีกไม่กี่เดือนก็จะได้บรรจุเข้าไปเป็นพนักงานประจำตามที่ตนเองได้พยายามมาตั้งแต่ต้น แต่สุดท้ายนั้นก็จบด้วยการที่ว่า เราต้องไปบวชเป็นเวลา 1ปี 

ความเชื่อที่เรามองไม่เห็น     ต้องบวช 1 ปีนะ นี้คือคำจากปากหมอดูที่เราได้ดูมาตลอด /// บอกก่อนนะว่าอันนี้อยากให้เป็นความเชื่อส่วนบุคคลนะครับ /// ซึ่งตอนแรกก็ค่อนข้างตกใจเพราะถ้าเราไม่บวชจะมีดวงถึงฆาต(เราอายุ 25 ตกเบญจเพศ) เลย ซึ่งเราเองอ่ะก็ไม่ได้อยากเชื่อนะแต่ในที่ผ่านๆมานั้นที่เค้าทำนายมันแม่นมากจนน่ากลัวเลย และ ความสบายใจของแม่ด้วยเพราะเราเองก็เป็นผู้ชายคนเดียวในบ้านด้วยไม่อยากให้ทางแม่ลำบากใจด้วยสิ่งที่เราต้องทำก็ต้องยอมที่จะต้องทำ 

การตัดใจในหลายๆสิ่งที่เรากำลังจะได้     เราบอกกับหัวหน้าว่าจะขอลาออกไปบวช ซึ่งหัวหน้าเราค่อนข้างยินดีนะแต่ดันเป็นทางของเราเองนี้สิที่ไม่อยากไป ด้วยที่ว่าตอนนั้นกำลังอยู่ในช่วงการทำงานจัด Event ของทางบริษัทซึ่งยังจัดไม่เสร็จยังเหลืออีก 2 จังหวัด กับ เรื่องที่ว่าจะขอเข้าบรรจุเป็นพนักงานประจำ ทำให้เราไม่อยากที่จะลาออก แต่สุดท้ายก็เป็นการตัดใจว่า "เอาวะ 1ปีเองเดี๋ยวมันก็ผ่านไป" เอาจริงๆนะการคิดอย่างนั้นมันคิดได้แต่ใจเราเองอ่ะ แม่งทำไม่ได้จริงๆ คือเหมือนโอกาสมันอยู่ข้างหน้าแต่เราโยนทิ้งมันไป แต่มันเป็น "หน้าที่" ที่เราจะต้องทำด้วยแหละมันเลยต้องยอม
การเตรียมตัวที่วุ่นวาย กับ ใจที่ไม่พร้อม     กว่าจะเคลียเก็บของที่ออฟฟิศ กว่าจะเตรียมของที่ต้องเอาไปใช้ในวันบวช ลืมนู้น ลืมนี้ คือเราต้องไปนอนที่วัดก่อนบวช ซึ่งเราไปนอนก่อน 2 วัน มีเวลาเตรียมตัวแค่วันเดียวเท่านั้น คือวุ่นวายไปหมดเลย พอเตรียมตัวเสร็จถึงวันที่ต้องไปอยู่วัด ///// คือเราเป็นเด็กกรุงเทพตั้งแต่กำเนิดเลย แต่วัดที่อยู่นั้นอยู่ที่ ราชบุรี และอยู่ลึกแบบ มีรถสาธารณะประจำมา 1-1.30 ชม. ต่อ1รอบ ///// พอมาถึงวัดเข้ากุฏิเสร็จลากับแม่ที่มาส่ง ผมบอกเลยว่าเวลานั้นคืออยากจะร้องไห้มากๆ เพราะ เป็นคนติดแม่มากแต่คราวนี้ต้องมาอยู่วัดคนเดียวและไม่ได้เจอกันทุกวันเหมือนตอนอยู่ที่บ้านเลย ใจมันแบบไม่พร้อมจริงๆที่จะมาอยู่อย่างนี้ แต่ทำไงได้ล่ะเมื่อเรามาขนาดนี้แล้วก็ต้องอยู่ให้ได้แหละ เอาวะ!!! อยู่ก็อยู่

to be continued   
SHARE

Comments