HIDDEN PLACE in Bangkok : ซุกซ่อนในซอกตึก nip cafe

 ในวันที่ฟ้าหม่นร่ำๆคล้ายฝนจะตกเดือนเมษายน ใครคนหนึ่งแนะนำว่ามีร้านการแฟเล็กๆ ซุกซ่อนในซอกตึกดังเหมือนชื่อบทความที่เขียน Nip cafe คือชื่อร้าน  พหลโยธิน 2/1 คือที่อยู่ รถเมล์ทุกสายที่ผ่ายถนนพหลโยธินมุ่งหน้าเข้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิคือการเดินทาง ไปสิครัช รอไรหละ  เสน่ห์ของร้านกาแฟเดี๋ยวนี้ คือการซ่อนตัวตามตรอกในซอกตึกต้องตามรอยไปหาเพื่อนั่งดื่ม การตามหาคือการเติมเสน่ห์ใส่ลงในถ้วยกาแฟสีน้ำตาลเข้มสนิท  เดินเข้ามาในซอย เป็นถนนเลนเดียว ไหนวะร้านกาแฟ ใครมาเปิดร้านกาแฟในที่ลึกลับซ่อนตัวแบบนี้วะ นี่มาผิดซอยไหมเนี่ย บ่นในใจระหว่างเดินทางลายแทงไปร้าน 

เดินตามถนนมาไม่เกิน ๑๐ นาทีเห็นพหลโยธินอพาร์ตเมนต์อยู่ตรงหน้า ชั้นล่างมีร้านเล็กๆโปร่ง อยู่ น่าจะร้านนี้เนอะ เดินเข้าไป ใช่แล้ว ถึงแล้ว nip cafe บนประตูกระจกเขียนว่า ร้านเปิดจันทร์ - ศุกร์ ๑๘.๐๐ - ๒๒.๐๐น. เสาร์ - อาทิตย์ เปิด ๑๐.๐๐-๑๘.๐๐น. ร้านก็ตั้งซุกซ่อน เวลาทำการก็ซับซ้อนอีก แสดงว่า ต้องมี'ทีเด็ด' ผลักประตูเข้าไป หญิงสาวคนหนึ่งกำลังง่วนกับการจัดเก็บร้าน ไม่มีลูกค้าเลย ยังไงเนี่ย ยังเปิดอยู่ไหมนะ 
"เปิดอยู่ไหมครับ"
"เปิดอยู่คะ" หญิงสาวชะงักมือ เงยหน้ามอง
"มีกาแฟอะไรบ้างครับ" 
"ร้านเรามีเม็ดกาแฟจากหลายที่คะ ชอบแบบไหนคะ เข้ม หรือหอมดอกไม้ หรือเครื่องเทศ"
"ชอบแบบกลางๆ หอมเครื่องเทศนิดๆครับ"
"งั้นต้องมาจากแถบอเมริกาใต้คะ ไม่เข้ม หอมเครื่องเทศ"
ระหว่างหญิงสาวง่วนกับกาหยิบถุงกาแฟ เธอถามต่อโดยไม่เงยหน้ามอง  
"ชอบการชงแบบไหนคะ drip หรือ aero press หรือchemax"
"ขอ aero press ครับ มีคนแนะนำมา อยากลอง"
หญิงสาวยิ้มมุมปากเล็กน้อย เอื้อมมือไปหยิบอุปกรณ์ชงกาแฟแบบ aero press 
"รู้จักร้านได้ไหงคะ" เธอถามพลางใช้ชอนตักเม็ดกาแฟออกจากถุง
"เพื่อนอ่านหนังสือเจอ รู้ว่าผมเป็นคนชอบซอกแซกตามซอย เลยแนะนำมาครับ แต่ร้านนี่สุดยอดเลยนะครับ ซุกซ่อนในซอกตึกมาก" 
หญิงสาวหัวเราะ เทเม็ดกาแฟลงในที่บดกาแฟแบบมือหมุน ลงมือบดเม็ดกาแฟ "ชอบหยาบหรือละเอียดคะ"
"กลางๆครับ เป็นคนสายกลาง" เธอหัวเราะอีกครั้ง เห็นฟันขาวเรียงสวยเหมือนเม็ดข้าวโพดในฝัก
"พอดี รู้จักกับพี่เจ้าของตึก เขามีห้องว่างอยู่ เลยชวนมาเปิดร้าน"
 เธอเทเม็ดกาแฟที่บดลงในหลอดแก้วสีชาคล้ายหลอดวิทยาศาสตร์ ตามด้วยน้ำร้อน ค่อยๆกดทุกอย่างลง  หยดสีน้ำตาลเข้มไหลลงสู่โถแก้ว  
"aero press ต่างจาก drip ครับ"
"ต่างกันตรง การชง Aeropress เป็นระบบการใช้แรงดันอากาศ ดันน้ำร้อนให้ผ่านผงกาแฟ และกรองด้วย filter ที่มีรูพรุนขนาดเล็ก กาแฟที่ได้จะมีความหอมกว่า กลิ่นและรส ออกมาเต็มที่ ให้ ความเป็นกรดน้อยกว่า รวมถึงความขมที่ออกมาก็น้อยมากคะ" เธอยื่นแก้วกาแฟส่งให้  ในแก้วนั้น  กาแฟสีน้ำตาลเข้มสนิทเกือบดำนอนนิ่งอยู่มีควันลอยอ้อยอิ่งเหนือขอบน้ำกาแฟ กลิ่นของมันชัดจริง หอมเครื่องเทศมาบางๆ หลับตาสูดกลิ่นเข้าไป  
จินตนาการลอยข้ามโลกไปสู่ คิวบา ดินแดนแห่งกาแฟและดนตรีละติน ผุดขึ้นมา
  ร้านกาแฟที่นั่งอยู่พลันเปลี่ยนเป็นร้าน ชุมชนของคนดนตรี buena vista social club พวกเขากำลังสนุกดื่มด่ำกับดนตรี นั่น ry cooder นักดนตรีเพียงคนเดียวที่เคยยินชื่อและฟังผลงานเพลง กำลังไล่เรียงนิ้วบนสายกีตาร์ทั้ง ๖ สาย สมาชิกคนอื่นๆส่งเสียงหัวเราะและรอยยิ้มไปกับความรื่นรมย์ของเสียงเพลงที่พวกเขาเล่น
 "เป็นไหงคะ รสชาติกาแฟ" เสียงถามของหญิงสาวดังขึ้น มโนจินตนาการที่เกิดขึ้น พลันสลายเป็นควันร้อนของกาแฟสีน้ำตาลเข้มในแก้ว
"ดีครับ ไม่เหมือนที่เคยดื่มมา ใกล้เคียง drip แต่ไม่เหมือนทั้งหมด"
"คะ" เธอยิ้ม  เผยฟันขาวเรียงตัวสวย
"แล้ว โถแก้ววิทยาศาสตร์นี่ต่างกันการชง ๒ แบบนี่ยังไงครับ" 
หญิงสาวหยิบโถแก้ววิทยาศาสตร์มาวางตรงหน้า
"เรียก chemaxคะ  การชงแบบ chemax คือการชงกาแฟที่อาศัยกระบวนการดูดซับกาแฟออกจากเมล็ดกาแฟ คล้ายกับ drip แต่เนื้อกระดาษตัวกรองของ Chemex นั้นจะไม่ถูกฟอกขาว มีความหนามากกว่าตัวกรองในการทำ Drip ส่งผลให้การกลั่นกาแฟแบบ Chemex นั้นกินเวลามากกว่า ข้อดีคือจะได้กาแฟที่เข้มข้น มีกลิ่นและรสชาติที่หอมน่ารับประทานกว่าการชงแบบ Drip ทั่วไป อยากลองไหมคะ"
"วันหลังดีกว่าครับ" เออ เหมือนลืมคำถามหนึ่ง "เวลาเปิดปิดไม่เหมือนใครเลยนะครับ"
เธอหัวเราะอีกแล้ว ฟันขาวเรียงตัวสวยบนเหงือกสีชมพูอ่อน พาลให้นึกอยากออกไปซื้อข้าวโพดต้มสีเหลืองอ่อนมาแทะกินยิ่ง "ทำงานด้วยคะ เลิกงานก็มาชงกาแฟต่อ บางวันแฟนก็มาช่วย เป็นคนชอบกาแฟทั้งคู่ เธออมยิ้มขณะเล่า  ละสายตาจากใบหน้าอ่อนหวานของเธอ กวาดสายตาไปรอบๆร้าน เป็นร้านกาแฟเล็กๆเรียบง่าย มีไม่กี่โต๊ะ เมนูอาหารมีไม่มาก เธอบอกกำลังจะเพิ่มขึ้น ตอนนี้กำลังเรียนทำอาหารเพิ่มเติมอยู่ ผมอมยิ้มในคำอธิบาย  
คนหนุ่มสาวในวันนี้ ต่างมองหาเส้นทางที่๒ของชีวิต เส้นทางที่อาจจะอยู่ร่วมกับมันไปอีกนาน หากเส้นทางสายหลักวันนี้เกิดการเปลี่ยนแปลง
 มองนาฬิกาในมือ สมควรแก่เวลา ผมจ่ายเงินค่ากาแฟด้วยแบงค์สีแดง ๑ ใบ บอกเธอว่า จะกลับมาอีก เธอยิ้มรับ เดินห่างออกจากร้านไม่ไกล มองกลับไปที่ร้าน เหมือนตาฝาด เหล่านักดนตรีวง buena vista social club เดินออกจากร้านหยุดที่ประตู ส่งเสียงร่ำลา ขยี้ตาอีกครั้ง พวกเขาหายไปในแสงจันทร์ที่ส่องลงมา

nip cafe พหลโยธิน ๒/๑  เบอร์ติดต่อ ๐๘๗ - ๓๒๐ - ๖๑๑๖ 
SHARE
Writer
puttidul
writer
joker

Comments

ZeeWitStory
8 days ago
สงสัยต้องไปตามรอยบ้างเเล้ว :)
Reply
paiwachi
8 days ago
ชอบคะ
Reply
plawhal
7 days ago
ชอบค่ะๆ
Reply
PorPozz
6 days ago
ชอบต้องส่วนท้ายค่ะ แต่ไม้เข้าใจ อธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหมค่ะ
Reply
puttidul
6 days ago
หยอกล้อกับมโนที่เคลิ้มไปคิวบานะครับ
^^