คุณหลอกว่านมรสจืดมันหวาน
ทุกค่ำคืนที่แสนโดดเดียว นมรสจืดอุ่นๆ ที่ดื่มตอนก่อนนอน 1 แก้ว คงจะเป็นเพื่อนไว้ให้อุ่นใจในทุกครั้งที่คิดถึงและรำพึงรำพัน 



บางครั้งก็คิดว่าคงไม่มีใครเข้าใจฉัน
แต่ทุกครั้งที่ได้ฟังเพลงที่มันบังเอิญตรงกับชีวิตตัวเอง ก็พบว่า 'เราไม่ได้โดดเดี่ยว'

เสียงเพลงและนมรสจืด คงจะเป็นเพื่อนชั้นเยี่ยมในเวลานี้ แต่กลับอดคิดไม่ได้ในตอนนั้นที่เราดื่มนมด้วยกัน มือของคุณที่อุ่นกว่านมเเตะเข้ามารอบริมฝีปากฉัน คุณละเลียดกวาดเอาคราบนมออกไป และคุณก็ไล่ดูดนิ้วมือที่มีนมติดอยู่จนหมดสิ้น

'หวาน'

คำพูดของคนหลอกลวงที่ยังตามหลอกหลอนอยู่ตลอดเวลา แม้แต่ในคำพูดของคุณมันยังแฝงไปด้วยคำโกหก นี่มันนมรสจืด ไม่ใช่นมรสหวาน และฉันไม่ค่อยจะสันทัดในรสชาติหวานสักเท่าไร 

ฉันหันกลับมาละเมียดละไมนมรสจืดในแก้วเซรามิกสีขาวต่อ แต่ความซุ่มซ่ามทำให้แก้วที่ถืออยู่หลุดมือ เศษกระเบื้องเซรามิกกระจัดกระจายทั่วห้อง และน้ำนมที่หกเลอะเทอะบนพื้นห้อง..... เหมือนในวันนั้น 

วันที่คุณหลอกให้รัก... แล้วคุณก็ไป


'เพล้งงง'
เสียงแก้วเซรามิกกระทบกับพื้น พร้อมนมที่หกเลอะเทอะบนพื้นลามิเนตลายไม้สีควันบุหรี่ 


'ผมว่าผมไม่อยากดื่มนมรสจืดอีกแล้ว'
'ทำไมล่ะคะ?  ไหนว่าจะดื่มมันไปตลอด'

'จริงๆ ผมไม่ชอบนมรสจืด แต่ตอนนั้นผมหลอกตัวเองมาตลอดว่ามันหวาน'
'คุณไม่ได้แค่หลอกตัวเองหรอกนะคะ แต่คุณหลอกฉันด้วย'

'ผมขอบคุณที่ผ่านมา และขอโทษ อย่าคะยั้นคะยอให้ผมดื่มมันอีกเลยนะ ผมไม่อยากดื่มมันแล้วจริงๆ'
... 

ฉันเหมือนนมรสจืด รสชาติจืดชืด แต่ทุกขั้นตอนกว่าจะมาให้คนได้ดื่มล้วนผ่านความใส่ใจรายละเอียดมาอย่างดิบดี สำหรับบางคนที่ไม่รู้เพราะไม่เคยสนใจ อาจจะเคย แต่ตอนนี้ไม่เเล้ว 

ใช่! มันก็แค่นมรสจืด ธรรมดาๆ 

จริงๆ คุณชอบรสหวาน คุณเคยบอกว่าคุณดื่มนมรสหวานมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งฉันรู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่เพราะคุณหมอสั่งห้าม คุณเลยจำต้องหารสจืดมาดื่มแทน เหมือนตอนที่คุณมาหาฉันเพื่อทดแทนผู้หญิงคนนั้น 

คุณเข้ามาบอกว่านมจืดๆ ของฉันมันหวาน จริงๆ มันแทนกันไม่ได้หรอกนะ ตอนนั้นฉันอยากบอกคุณเหลือเกินว่ามันไม่ได้หวานอย่างที่คิด แต่ฉันเลือกที่จะให้คุณเพ้อฝันต่อไปเพราะไม่อยากทำให้คุณเสียใจ 

ฉันหลงคิดว่านมรสจืดของฉันจะช่วยเยียวยาคุณได้ หากในสักวันหนึ่งคุณจะหลงรักในรสชาติ 'จืด' ของมันจริงๆ 

แต่เมื่อแผลของคุณหายดี และคุณหมอคนเดิมมาบอกว่าสามารถกลับไปดื่มรสหวานได้ เช่นเดียวกับเธอคนนั้นที่เดินกลับเข้ามาหาคุณ เธอคงเป็นรสชาติแรกในชีวิตที่คุณติดใจ คุณลังเลว่าจะดื่มนมรสจืดต่อไป หรือจะกลับไปดื่มนมรสหวานที่ไม่ได้ดื่มมานานแล้วดี

จนในวันที่คุณตัดสินใจเลิกดื่มนมรสจืด ราวกับคุณผลักไสฉันออกไปจากชีวิต คุณกลับไปหาเธอ ไปหารสชาติหวานรสนั้น 
คุณหลงลืมไปว่าครั้งหนึ่งนมรสจืดได้ทำให้คุณมีชีวิตอยู่ต่อ คุณหลงลืมความทรงจำระหว่างเรา คุณหลงลืมทุกๆ คืนก่อนนอนที่เราดื่มนมด้วยกันผ่านหน้าทีวี

บางทีอาจเพราะความทรงจำระหว่างคุณกับรสจืดคงมีน้อยกว่ารสหวาน

ถ้าหากตอนเด็ก แม่ของคุณให้ดื่มนมจืดต่อจากนมแม่แทนที่จะเป็นนมหวาน ฉันสงสัยว่ารสไหนจะทำให้คุณชอบมากกว่าในตอนนี้

บางทีรสจืดอาจเกิดมาเพื่อได้ให้ความสุขแค่เพียงระยะสั้น เหมือนกับตอนที่ฉันและคุณมีความสุขไปด้วยกันในช่วงเวลาสั้นๆ ฉันคงเกิดมาเพื่อแค่สิ่งนี้ เยียวยาในวันที่คุณมีบาดแผล และเมื่อแผลหาย ก็แค่น้อมรับคำขอบคุณของคุณก่อนจะดูคุณเดินจากไป เหลือไว้เพียงแค่น้ำนมที่หกเลอะเทอะอยู่บนพื้น คุณเหยียบย่ำมันสองสามก้าว ก่อนจะเดินออกไปพ้นขอบประตู 

ฉันคงทำได้เพียงบอกคุณว่า 

'โชคดีกับนมรสหวาน และหวังว่าคุณหมอคงไม่สั่งห้ามคุณอีก' 









SHARE
Writer
Skittylise
Interior Designer
เรามั่นใจแค่ไหนว่าความทรงจำที่ไม่เคยบันทึกจะไม่หายไป

Comments

cherrie
2 months ago
ลึกซึ้งมากเลย😢
Reply
Skittylise
2 months ago
😢
flora13
2 months ago
รู้สึกเหมือนกำลังฟื้นอดีตตัวเองยังไงไม่รู้ค่ะ เเต่ก็ดีใจที่มีเพื่อนร่วมรับรู้ความรู้สึกอย่างเดียวกัน เเล้วตอนนี้เราก็เลือกเเล้ว เลือกที่จะดื่มนมจืด(ตราหมี)ตามลำพังอยู่บนคานอันสูงชัน
Reply
Skittylise
2 months ago
^^ นมตราหมีนี่ของโปรดตอนเด็กเลยค่ะ
jameagain
2 months ago
ใครบอกว่ารสจืดไม่อร่อย ไม่มีรสชาติ ผมชอบดื่มรสจืดมากกว่ารสหวานเยอะเลย มันมีเสน่ห์แล้วก็เอกลักษณ์ดี ไม่รู้สึกปรุงแต่ง (มันเค็มนิดๆ มีกลิ่นคาวเล็กๆ)
Reply
Skittylise
2 months ago
ดีใจที่ชอบรสจืดนะคะ :)
JStory
2 months ago
ทุกอย่างมีสเน่ห์เป็นของตัวเอง เราจะเป็นโกโก้ครั้นช์ที่รอนมจืดมาเติมเต็มนะ
Reply
Skittylise
2 months ago
^^