ยืดวันสั้นเป็นวันยาว
เคยรู้สึกว่าวันนึงทำไมสั้นจังไหม? ไม่ใช่ในทางที่ดีนะ. ไม่ใช่เหมือนเวลามีช่วงเวลาที่ดีแล้วรู้สึกเวลาผ่านไปเร็วจัง. แต่เป็นวันสั้นแบบที่ไร้ค่า แป๊บๆก็หมดวันแล้ว ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นกับเราบ่อยมาก เราเป็นคนนอนดึก และหลับลึกและยาวนาน ดังนั้นจึงไม่แปลกที่จะตื่นมาตอนสิบเอ็ดโมง ไม่ได้กินข้าวเช้า และกว่าจะทำธุระและกินข้าวมื้อแรกเสร็จ ก็เที่ยงแล้ว เพิ่งตื่นมาก็ล่อไปแล้วครึ่งวัน ตามปกติของวัยรุ่น เราใช้เวลาบนโลกออนไลน์เยอะ พอดูนาฬิกาอีกทีก็สี่โมง หกโมงเย็น แล้วอีกวันก็แทบจะจบลงอีกแล้ว นี่เป็นเหตุการณ์น่าเอือมระอาที่เกิดขึ้นแทบทุกวัน ดังนั้น เราจึงคิดหลายครั้งว่าวันนี้จะต้องนอนเร็วให้ได้ เพื่อพรุ่งนี้จะได้ตื่นเช้า แต่สุดท้ายก็ไม่เคยตัดกิเลส นอนเร็วได้สักที และยังคงตื่นสายเหมือนเดิม เราก็มักจะรู้สึกว่า วันนี้สั้นอีกแล้ววววว งั้นพรุ่งนี้เอาใหม่ นอนเร็ว ตื่นเช้า! แต่คุณรู้ไหม เราก็เป็นเหมือนเดิม ทำให้วันแล้ววันเล่าก็ไม่เคยมีวันยาวๆสักที 
แต่อะไรรู้ไหม ตอนนี้เราพอจะมีวันยาวๆบ้างแล้วล่ะ โดยไม่ต้องรอเริ่มใหม่วันต่อไป ตื่นมาครึ่งวัน วันนั้นก็ยังยาวได้ ด้วยการใช้ชีวิตแบบอะนาล๊อก เป็นภาษาที่พี่เราเรียก คือการไม่เข้าสู่โลกออนไลน์เลยในครึ่งวันที่เหลืออยู่
มันรู้สึกดีมากทีเดียว พอไม่เข้าสู่โลกออนไลน์ เราก็ต้องหาอะไรทำ และเริ่มกลับเข้าหางานอดิเรกเก่าๆที่เคยชอบทำอีกครั้ง และความจริงก็ยังชอบทำอยู่ แค่ลืมๆมันไปเท่านั้นเอง เช่น อ่านหนังสือ ซ้อมดนตรี ทำอาหารง่ายๆ วาดรูป เล่นเกมกระดาน หรือทำสิ่งสำคัญที่เราวางแผนจะทำเพื่อตนเอง แต่ไม่ได้ทำสักทีเพราะไม่ได้นึกถึงมัน เช่น ดื่มน้ำผสมเม็ดแมงลักกระตุ้นการขับถ่าย หรือหันไปคุยเล่นกับแม่เรามากกว่านี้สักหน่อย 
แค่นี้จริงๆ ครึ่งวันที่เหลืออยู่ก็รู้สึกยาวขึ้นมาอย่างน่าพอใจมาก และวันนั้นก็กลายเป็นวันพักผ่อนอีกวันที่ดูมีค่า น่าจดจำกว่าเดิม ถึงแม้ว่าสิ่งที่เราทำนั้นก็ไม่ได้พิเศษอะไรนักหนา แต่เป็นเพราะเราได้จ้องมองแต่ละขณะที่ผ่านไป ด้วยการกลับมาอยู่กับตัวเอง กับสิ่งที่เรามีรอบๆข้าง และคนที่เรามีรอบๆกาย
เพราะความจริงแล้ววันสั้นหรือยาวไม่ใช่ตัววันสักหน่อย แต่เป็นความรู้สึกต่างหาก
SHARE
Writer
BasilSan
writer
Here in this space, I will write whatever interests me. Hope anyone that accidentally pass by enjoy.

Comments