ฉันเอง ที่ทำให้มันกลายเป็นเรื่องของเราสามคน
เราสองคนหยอกเหย้าคลอเคลียกันตามประสาคู่รัก 
แม้ว่าเราจะเลิกกันไปแล้ว 
แต่สถานะของเราก็เหมือนว่าการเลิกกันไม่เคยเกิดขึ้น 

การบอกเลิกจากเขาทำให้ฉันคิดเสมอว่า 
เราไม่ได้เป็นอะไรกัน...
เราต่างไปจากกันเมื่อไหร่ก็ได้... 
วันไหนที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ฉันพร้อมที่จะก้าวต่อไปเสมอ

ทุกคนในบาร์แห่งนี้รู้จักเราสองคนดี
รู้ว่าเขาร้ายกาจขนาดไหน
และก็รู้ว่าฉันแสบมากขนาดไหนเช่นกัน...

1 เดือนที่แล้ว
วันที่เขาทิ้งฉัน
ฉันเสียใจ โกรธ แค้น และหลายๆอารมณ์รวมๆกัน
เพราะวันที่ฉันเป็นฝ่ายจะไป เขารั้งฉันไว้ ไม่ยอมปล่อย
วันแรกที่เราเลิกกัน ฉันเคว้งอย่างหนัก 
แต่นิ่ง นิ่งมาก จนทุกคนถามว่าฉันไหวได้ยังไง

จนสุดท้าย คืนนั้น ฉันร้องไห้อย่างหนัก 
และตัดสินใจมีความสัมพันธ์กับเพื่อนชายที่เราเคยมีผลประโยชน์ต่อกันในเรื่องนี้
มันเกิดขึ้นอีกแล้ว
เมื่อเธอเริ่มสัมผัสตัวฉันที่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเธอ
ฉันกำลังคุยโทรศัพท์กับเพื่อน ในขณะที่มือของเราประสานและคลอเคลียกันไปมา
เธอยังเหมือนเดิม ความอบอุ่นที่เธอเคยให้ 
หลายสิ่งในตัวเธอที่เธอเปิดเผยกับฉัน และไม่มีใครเคยเห็น

ฉันวางสาย
แล้วขยับเข้าไปใกล้ๆเธอ ในขณะที่เธอก็ดึงตัวฉันเข้าไปหา
เธอขึ้นคร่อมแล้วกดหน้าลงมาจูบฉัน
ฉันกอดรัดเธอไว้แนบตัว เธออาจจะรับรู้ได้ว่า ฉันโหยหามันมากขนาดไหน
ฉันลูบแผ่นหลังของฉันแล้วแช่ปากไว้อย่างนั้น
อยู่ดีๆฉันก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า
ฉันคิดถึงเขามากขนาดไหน ไม่ใช่เธอ แต่เป็นเขา เขาที่เพิ่งทิ้งฉันไปนั่นแหละ..
แต่ไม่ว่ายังไง เราสองคนก็ไม่มีทางหยุดสิ่งที่เรากำลังทำอยู่
เราสองคนรู้ดี..

เธอนอนราบอยู่บนเตียงในขณะที่ฉันนั่งขี่และขยับตัวตามจังหวะ
มือทั้งสองของเธอลูบขึ้นจากหน้าท้อง ขึ้นมาที่หน้าอกทั้งสองข้าง
เธอจับมันแล้วบีบๆ คลายๆ อย่างที่ฉันพอใจ
แต่แล้วก็เหมือนอดใจไม่ไหว
เธอลุกขึ้นแล้วใช้ปากจัดการกับมันอย่างดูดดื่ม 
ฉันยังคงขยับตัวอย่างจังหวะ มือข้างหนึ่งของเธอวางบนสะโพก
คอยควบคุมจังหวะให้ฉัน
ฉันกอดรัดไว้แน่น แล้วใช้มือกดหัวเธอให้จมลงไปที่หน้าอกฉันจนกว่าฉันจะพอใจ
เมื่อฉันพอใจแล้ว ฉันก้มลงจูบเธออีกครั้ง
เธอพลิกตัวฉันลงไปนอนแล้วจัดการต่ออารมณ์กราดเกรี้ยวแต่นุ่มนวล
นี่แหละ เรื่องที่ฉันโปรดในตัวเธอ...

ปัจจุบัน
ฉันกับเขาไม่ได้กลับมาคบกัน
แต่เราอยู่ด้วยกัน ในขณะที่เธอเองก็คอยจ้องมองฉันเกือบจะตลอดเวลา
ฉันไม่รู้ว่าเขาสังเกตุหรือเปล่า เวลาที่เธอแอบมองฉัน
หรือเราแอบมองกัน..

ฉันรู้ว่าเขาระแวงเรื่องเธอกับฉัน
เพราะครั้งแรกที่มันเกิดขึ้น
มันเกิดก่อนที่ฉันกับเขาจะรู้จักกัน
เสียดาย ที่เราไม่เคยพูดถึงความสัมพันธ์เราให้มันชัดเจน
จนถึงวันนี้ เราก็ไม่แม้แต่จะเอ่ยถึงมัน
มีเพียงสายตาของเธอที่ทำให้ฉันสับสน
ไหนจะสัญญาณที่ช่วงชุลมุน เธอเดินมาคว้ามือฉันไว้
แต่ฉันก็แคร์เขา ฉันจึงเลือกที่จะเดินหนี
ขอโทษจริงๆ แต่เวลาที่ฉันอยู่กับเขา เธอน่าจะรู้ว่าฉันจะเลือกใคร
แต่ยังไง ฉันก็จะไม่ลืมว่า.. 
ฉันไม่ได้มีเขา และไม่ได้มีเธอ เช่นกัน
(อย่างเป็นทางการ)











SHARE

Comments

Mr_somdog
1 year ago
she’ll be alway the broken girl
Reply
Aska
1 year ago
She is, now.
Mr_somdog
1 year ago
just a little more kind of her feeling.

Reply