เห็นตัวเองในตัวคนอื่น
ฉันเป็นคนพูดจามะนาวไม่มีน้ำ หลาย ๆ ครั้งก็ปากเสีย คำพูดคำจาไม่สร้างสรรค์อยู่บ่อย ๆ
ฉันจึงแก้ไขด้วยการพูดน้อย ๆ กับคนที่ไม่สนิท และพยายามปรับการพูดให้มันรื่นหู น่าอภิรมย์มากขึ้น .. ดูเหมือนว่าจะได้ผล คนรอบตัวพูดคุยกับฉันมากขึ้นจริง

มาวันหนึ่ง ฉันเจอญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ฉันไม่ค่อยพูดมากเวลาอยู่กับผู้ใหญ่อยู่แล้ว ออกจะเงียบ ๆ ไปเลยเสียด้วยซ้ำ แล้วพอผู้ใหญ่ท่านนั้นเห็นว่าฉันไม่ค่อยพูด ท่านก็พูดออกมาว่า "ระวังเป็นใบ้นะ"
ฉันรู้สึกโกรธขึ้นมาทันที โกรธมาก คิดว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว เหตุใดถึงไม่ระวังคำพูดเอาเสียเลย ไม่น่าฟังสักนิด
ฉันคิดเถียงอยู่ในใจว่าถ้าพูดแล้วปากไม่สร้างสรรค์สู้นั่งเงียบให้เป็นใบ้ไปเลย คงจะรักษาความรู้สึกคนอื่นได้อีกเยอะ
หลังจากนั้น ก็มีโอกาสได้เจอผู้ใหญ่ท่านนี้อีกครั้ง ตอนนั้น ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะหน้าบ้าน แดดบ่ายแก่ ๆ ก็สาดมา ฉันร้อนนะ แต่ขี้เกียจลุกมากกว่าจึงนั่งอยู่อย่างนั้น พอท่านผ่านมาเห็นก็ทักฉันว่า "อากาศมันหนาวหรือ"
... อีกครั้งที่คำพูดของท่านทำให้ฉันอารมณ์เสีย
ฉันนั่งคิดอยู่ในใจ ท่านพูดดี ๆ ไม่เป็นหรือ ท่านรู้จักคิดก่อนเปล่งวาจาบ้างหรือไม่
แล้วพอคิดทบทวนดี ๆ ฉันเองก็เคยเป็นแบบท่าน และอาจจะเผลอตัวแสดงคำพูดแบบท่านอยู่บ่อย ๆ ซึ่งฉันไม่ชอบตัวเองในส่วนนี้เอาเสียเลย
นั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันหงุดหงิดใจทุกครั้งไปที่ต้องมาได้ยินพูดไม่รื่นหูเสียทุกครั้ง
การที่ฉันได้เห็นสิ่งที่ฉันไม่ชอบในตัวเองผ่านตัวตนของคนอื่นทำให้ฉันหงุดหงิดใจไม่น้อย
คิดได้ดังนั้นแล้ว ฉันยิ่งมีแรงจูงใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองเรื่องคำพูดอีกเยอะ
ต้องขอบคุณผู้ใหญ่ท่านนี้ที่ทำให้ฉันเห็นว่าจะเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่อย่างไรถึงจะดีต่อตัวเอง

ขอให้ฉันเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีในปีใหม่ไทยนี้
SHARE
Writer
neewnij
lonely lady
I just wanna write something

Comments