ความจริง จากปากชายผู้โกหก
        เชื่อว่าทุกคนคงเคยได้ยินนิทานเด็กเลี้ยงแกะกันมาบ้างอย่างน้อยก็ครั้งหรือสองครั้ง เรื่องราวของเด็กชายที่คอยโกหกหลอกลวงชาวบ้าน จนในท้ายที่สุดก็ไม่มีใครเชื่อที่เด็กเลี้ยงแกะพูดอีกเลย
        แต่ในเวอร์ชั่นความเป็นจริง คำโกหกคือคำที่ผู้คนกลับโปรดปรานมากกว่าความจริงเสียอีก
คำโกหกนั้นหอมหวาน อ่อนโยน มากกว่าความเป็นจริงอันโหดร้ายหลายเท่านัก
        ด้วยเหตุนี้ผู้คนจึงมักสรรเสริญ เยินยอด้วยคำโกหก จะด้วยเหตุกลใดก็ตาม คงเป็นการง่ายกว่าหากจะใช้คำโป้ปดเพื่อให้เป็นที่โปรดปรานของผู้คน และใช้ชีวิตอยู่ในสังคมแห่งการใส่หน้ากาก
        ชายคนหนึ่งก็เช่นกัน เขาพูดโกหกมาแทบตลอดชีวิตของเขา ไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องคอขาดบาดตาย เขาก็สามารถโกหกได้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แนบเนียน ราวกับเป็นความจริงที่่เขาได้เผชิญมา
        ทุกคำพูดของเขาล้วนมีคำโกหกปะปนอยู่เสมอ เขาไม่เคยรู้สึกผิดบาปแม้สักนิดเดียว ซ้ำร้ายเขายังเสพติดการโกหกเสียอีก ยิ่งนานวันเขาก็ยิ่งถลำลึกเข้าไปในโลกของคำลวง ความจริงในถ้อยคำของเขาเหลือน้อยลงทุกทีกูชอบมึง...        คำพูดจากปากชายผู้โป้ปดถึงหญิงสาวที่เขา(คิดว่า)รัก 
        เขาเป็นเพื่อนกับหญิงสาวมานาน นานพอที่จะรู้ว่าพวกเขาไม่น่าเข้ากันได้เพียงใด แม้กระนั้นชายหนุ่มก็ยังพูดออกไป นับว่าผิดวิสัยจากตัวเขาในยามปกติไปมากโข แต่ก็เป็นการพูดความจริงที่ไม่มีวจีเท็จเจือปนในรอบทศวรรษเลยทีเดียว......        หญิงสาวนิ่งเงียบ แน่นอนเธอรู้นิสัยชายหนุ่มเป็นอย่างดี นิสัยที่พูดโกหกเป็นกิจวัตรราวกับหายใจเข้าออก
มึงนึกยังไงถึงพูดออกมาเนี่ย ไม่ใช่วันเอพริลฟูลเดย์ซะหน่อย        หญิงสาวยังคงคิดว่าเพื่อนหนุ่มของเธอพูดโกหกแหย่เธอเล่น ๆ ตามสันดานปกติของเขา
         ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย การตอบกลับของหญิงสาวไม่ได้อยู่นอกเหนือการคาดการณ์ของเขา เขาไม่คิดจะฝืนสารภาพความในใจต่อ ก่อนจะใช้สิ่งที่เขาถนัดเพื่อกลบเกลื่อนความจริง

เออ กูแซวเล่นเฉย ๆ เห็นมึงหน้าเครียด ๆ        ทั้งสองยังรักษาความสัมพันธ์แบบเดิมได้อยู่ ชายหนุ่มไม่ได้บอกออกไป หญิงสาวไม่ได้ล่วงรู้อะไรเพิ่มเติม
บางสิ่งก็ต้องถูกเก็บเป็นความลับตลอดกาล และถูกปล่อยเป็นคำถามตลอดไป        ชายหนุ่มยังคงใช้วจีเท็จของเขาหว่านล้อม สร้างความพึงใจให้ผู้คนรอบตัว โดยที่เขาก็ไม่สามารถทราบได้ว่า เมื่อไรที่เขาจะหยุดโกหกและมอบความจริงใจได้เสียที...


SHARE
Written in this book
เหล่าคนวิกลจริต
ทุกคนล้วนมีความผิดปกติอยู่ในตัว เก็บไว้ไม่ให้ใครล่วงรู้ ซ่อนกายภายใต้หน้ากากเพื่อเข้าสังคม แต่ในบางเวลาก็พวกเขาก็ต้องการที่ระบาย เพื่อรักษาสมดุล ไม่ให้ความวิกลจริตของเขาล้ำเส้นเกินจากหน้ากาก หนทางระบายมีไม่มาก และหนึ่งในนั้นคือการเล่าผ่านตัวหนังสือ
Writer
Gsus
Just a boy
nothing

Comments

Budsabanuengrad
8 days ago
โดนใจมากค่ะ ^^
Reply
Gsus
8 days ago
ขอบคุณครับ ^^
flora13
8 days ago
บางครั้งคำเท็จก็ถูกเจือปนในกมลสันดานของคนไปเเล้ว ไม่ต่างจากเชื้อโรคในอาหาร เเละหากไม่มีก็คงรู้สึกพิลึก เเต่ถ้ามีมากไปก็คง...นะคะ
Reply
Gsus
7 days ago
ไม่มีอะไรที่มากหรือน้อยเกินไปแล้วโอเค ความพอดีจึงเป็นคำตอบสินะครับ
flora13
8 days ago
บางครั้งคำเท็จก็ถูกเจือปนในกมลสันดานของคนไปเเล้ว ไม่ต่างจากเชื้อโรคในอาหาร เเละหากไม่มีก็คงรู้สึกพิลึก เเต่ถ้ามีมากไปก็คง...นะคะ
Reply
alivezombie
6 days ago
หน้ากากโกหก
Reply
Gsus
6 days ago
ไม่ใช่ the mask singer!