รสชาติของชีวิต.
1



     ผมไม่ชอบรสขมเปรี้ยวของกาแฟดำ พอๆกับที่ไม่ชอบรสขมของเบียร์ทุกชนิด

     ผมเคยสงสัยในวัยเด็ก ว่า ทำไมผู้ใหญ่บางคนถึงชอบกินกาแฟ หรือไม่ก็ ชอบกินเบียร์ แตกต่างกันไป

     ทำไมทุกคนถึงดื่มรสขมของเครื่องดื่มลงไปได้
     
     ผมได้แต่เก็บความสงสัยนั้นต่อไป เอาแต่คิดไปเองเงียบๆคนเดียว  


2



     ยิ่งโต ก็ยิ่งรู้

     การดำเนินชีวิตของเราในแต่ละวัน มีหลากหลายรสชาติ ดุเด็ดเผ็ดมันบ้าง หวานบ้าง ที่สำคัญ กลับขมบ้างในบางครั้ง

     ยิ่งโต ก็ยิ่งรู้

     รสขมที่เราเคยเจอในวัยเด็กจากเครื่องดื่ม เทียบไม่ได้เลยกับรสชาติขมของความผิดหวัง

     ผิดหวัง เพราะว่าเราหวังไว้มาก

     ผิดหวัง เพราะว่าเราควบคุมอะไรไม่ได้เลย

     ขมชีวิต คือเรื่องปกติ 


3

     ‘เราเจอกันเพื่อที่จะจากกันเสมอ’ ข้อความตอนหนึ่งจากหนังสือ “หนีไปเสียจากบ้าน” หนังสือของโตมร ศุขปรีชา บอกกับเราอย่างนั้น
   
     บางสถานที่ เราสามารถไปได้แค่คราวเดียว

     คนบางคนเรามีโอกาส เจอได้แค่ครั้งเดียว

     บางทีอาจจะหมายถึง...โอกาส โอกาสที่เราจะได้รับ อาจจะมีแค่ครั้งเดียว

     ไม่ว่าอย่างไร ในท้ายสุด เราก็ต้องจากกันเสมอ อย่างน้อยที่สุด คือ...จากกันไปจากภพนี้

     ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามธรรมชาติ มันอยู่อย่างนั้น และมันจะยังเป็นแบบนั้น เป็นแบบแผนของมันต่อไป เราไม่สามารถกำหนดอะไร หรือ ควบคุมอะไรได้แต่แรก

     ในท้ายสุด...ยังไงเราก็ต้องจากกันอยู่ดี 


4



     โลกไม่ได้หมุนรอบเรา เราไม่ได้ทำให้โลกนี้หมุนตามเราได้

     ใช่,เราทำให้ทุกคนทำตามใจเราไม่ได้หรอก เราไม่สามารถควมคุมใครได้

     ไม่สามารถเลย...

     .
     
     ดังนั้นแล้ว ความผิดหวังกลับเป็นเรื่องปกติที่เราพบเจอ เจอบ่อยจนเราเคยชิน

     จวบจนวันหนึ่งความขมของชีวิต กลับเป็นเรื่องปกติ
   
     ใช่หรือไม่ว่า รสชาติขมที่เราไม่ชอบในตอนเด็ก กลับมีความขมน้อยกว่าชีวิตที่เคยเจอ. 




SHARE
Written in this book
a day in my life
บันทึก เรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิต ประสบการณ์ ความคิด ที่เกิดขึ้นในหนึ่งวัน.
Writer
ChaLermm
คนอยากเขียน
เรื่องสั้น ข้อคิด ความคิด หนังสือ การเดินทาง เเละเหตุการณ์ที่พบเจอ.

Comments