การทะเลาะกันทุก ๆ ตีหนึ่ง

เราทะเลาะกันทุก ๆ เวลาตีหนึ่ง
ไม่ว่าจะเริ่มตั้งแต่กี่โมงหรือจบลงกี่โมง
หน้าจอโทรศัพท์จะต้องมีช่วงเวลาตีหนึ่งให้เห็นเสมอ

เราไม่ค่อยมีเวลาได้อยู่ด้วยกัน 
บทสนทนาของเราสองคนส่วนใหญ่เกิดขึ้นผ่านข้อความและโทรศัพท์

เรามักจะคุยกันเป็นชั่วโมง ๆ ถึงปัญหาที่เราไม่เข้าใจกัน 
แต่เราก็ไม่อาจปรับให้ตรงกันได้เสียที
ทุกครั้งฉันจะร้องไห้ หลายครั้งสายจะเงียบนานหลายนาที 
บางครั้งเราจะขึ้นเสียงใส่กัน และไม่ค่อยมีที่จะจบได้ดี
ฉันอยากได้แบบนั้น คุณให้ได้แบบนี้
คุณต้องการแบบนั้น ฉันเป็นได้แบบนี้
เราต่อสู้กันมานานหลายเดือน
มันแย่ลงเรื่อย ๆ โดยที่ฉันไม่รู้ตัวนัก เหมือนโรคร้ายที่ค่อย ๆ กัดกิน
ฉันคิดว่ามันจะดีขึ้น แต่รู้ตัวอีกที เราก็ไม่แน่ใจที่จะคบกันต่อไปแล้ว

ฉันเคยคิดว่าแค่ได้เห็นคุณยิ้มก็มีความสุขแล้ว แต่รอยยิ้มที่คุณมีให้ฉันคนเดียวมันดีกว่าจริงๆนั่นแหละ

ฉันคิดว่าครั้งนี้แหละฉันจะดูแลความรักไว้ให้ดี ๆ 
แต่อะไรมันก็ไม่เป็นอย่างที่ใจนึก
ฉันไม่อาจเข้าใจคุณอย่างที่คุณพร่ำบอกฉันเสมอละมั้ง
คุณกับฉันเป็นซ้ายขวาที่สุดโต่งกันทั้งคู่ ความคิดความเชื่อเราต่างกัน 
มันยากที่จะหาตรงกลางหรือเปลี่ยนอะไรที่ไม่ใช่ตัวเอง
ไปต่อแต่ไม่มีอะไรดีก็ควรหยุดรึเปล่านะ 
แต่อีกใจฉันก็ไม่อยากยอมแพ้ ฉันยังไหว ฉันยังอยากไปต่อกับคุณ
ฉันยังเชื่อว่าเราจะดีขึ้นได้ถึงยากมากก็เถอะ
 
ฉันเจ็บปวดแต่ฉันไม่อยากเสียคุณไป
เป็นเพราะฉันไม่อยากเห็นคุณยิ้มให้คนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน
แต่มันจะมีประโยชน์อะไรหากตอนนี้คุณไม่ได้มีรอยยิ้มเมื่ออยู่กับฉัน จริงมั้ย?
ฉันหลอกตัวเองด้วยภาพฝันว่าคุณจะกลับมาเป็นคนแสนดีเหมือนเดิม
เราจะกลับไปมีความสุขเหมือนกรอเทปกลับไปม้วนแรก
 
ฉันกลัว เพราะฉันไม่อาจกลับไปเรียกคุณว่า ‘พี่’ ได้เหมือนเดิม
ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะไม่มีคุณอีกแล้ว
และฉันก็ไม่อาจปั้นยิ้มว่าฉันโอเคกับมัน
ฉันไม่มือโปรในเรื่องแบบนี้หรอกนะ ฉันอ่อนหัดอย่างที่คุณมักจะเรียกฉันเสมอ

ฉันขอโทษที่ฉันทำให้เราต้องเป็นกันแบบนี้
ฉันไม่เก่งเรื่องความรักหรือความสัมพันธ์หรอก
ฉันมีเพื่อนไม่กี่คน ฉันชินกับการอยู่คนเดียวและไม่สนใจสิ่งรอบกาย
แต่ฉันเปิดรับคุณตั้งแต่แรกที่เรารู้จักกัน
คุณพิเศษ โลกใบเล็ก ๆ ของฉันสั่นคลอน 
และคุณเป็นแผ่นดินไหวขนาดยักษ์ที่เกิดขึ้น



คุณบอกฉันว่าเราสองคนเหมือนกับหนังเรื่อง La La Land
ใช่ ฉันก็ว่าอย่างนั้น 
แต่ฉันไม่อยากยอมรับนี่นา
"รู้ใช่มั้ยว่าคนเลิกกันไม่ได้แปลว่าเขาไม่ได้รักกันแล้ว"
ประโยคคลีเช่ คลาสสิก ได้ยินบ่อย
แต่พอได้รู้สึกจริง ๆ โคตรเจ็บปวด
ฉันเคยคิดว่าแค่ได้เห็นคุณยิ้มก็มีความสุขแล้ว 
แต่รอยยิ้มที่คุณมีให้ฉันคนเดียวมันดีกว่าจริง ๆ นั่นแหละ
 
ฉันจะนั่งจัดเพลลิสต์ใหม่
ในนั้นคงมีเพลงประกอบชีวิตหลาย ๆ เพลงที่ฉันเพิ่งได้ตั้งใจฟังจริง ๆ
เพิ่งจะได้รู้ว่าภายใต้ดนตรีที่ปลอบประโลมมันเต็มไปด้วยเนื้อเพลงที่จุกถึงใจ
ยิ้มด้วยความเศร้าและหัวเราะอย่างอ่อนแรง
ร้องเพลงทั้งน้ำตาและเต้นรำเหมือนจะล้มลงไปกับพื้น
คนเป็นศิลปินต้องเจ็บปวดขนาดไหนกันนะ

I’ll be sleepwalking
with the lonely*

ฉันก็แค่เด็กคนนึงที่หลงรักคุณ
คุณไม่ต้องดูแลฉันมากหรอก ฉันไม่อยากให้คุณเหนื่อยมากนัก
ฉันต้องนอนแล้ว ไว้จะโทรหาคุณใหม่เมื่อฉันได้หลับเต็มตื่น
ขอบคุณที่อยู่คุยกับฉันจนถึงตีห้า.


*Keira Knightley - Tell Me If You Wanna Go Home

SHARE

Comments

gusgus
4 years ago
นั่นสินะ ศิลปินต้องเจ็บปวดแค่ไหน ถึงทำดนตรีออกมาได้ปวดร้าวขนาดนี้
Reply
staysebtember
4 years ago
นั่นสินะ ต้องลองแต่งเพลงบ้างแล้วมั้ง :)
gusgus
4 years ago
เอาเลย จะรอฟัง 55555
Darkdisplay-4U
4 years ago
เคยมีโมเม้นนี้เลย แต่มันจบไปนานแล้ว
Reply
staysebtember
4 years ago
ผ่านมาได้ก็เก่งมากๆแล้วนะ