การโคจรของท้องฟ้ากับใบไม้.
การที่คนสองคนจะมาพบกันได้
นั้นเป็นเรื่องบังเอิญหรือโชคชะตา 

มันคงไม่แปลกที่พวกเขาสองคน
จะเพียงพบกันเพื่อเพียงผ่าน
แต่ที่สองคนนั้น รักกัน คงเป็นพรหมลิขิต 
คำว่ารัก ของคนเรานั้น 
มีคำนิยามแตกต่างกันไป...
สำหรับฉันรักคือ 
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจที่ทำให้เราสุขใจ ทุกข์ใจ เจ็บปวด สบายใจ เป็นห่วง.
ฉันเป็นคนคนหนึ่งที่มีความรัก ถึงแม้รักของฉันจะไม่ราบรื่นสักเท่าไหร่ 
แต่มันก็มีข้อดีของตัวมันเอง
หรือแม้แต่ข้อเสียเองก็มี 

ผู้ชายคนนั้น เป็นคนธรรมดา
แตกต่างกับคนในอุดมคติ 
แต่กลับทำให้ใจของฉันเต้นแรง
ราวกับเป็นโรคหัวใจ...

มันแสดงให้เห็นว่า ผู้หญิง อาจไม่ได้รักคน
ที่มีดีพร้อมหรือเพอร์เฟก 

แต่ต้องการเพียงคนที่ทำให้ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
คนที่ทำให้ นึกถึงได้ตลอดเวลา 
คนที่ทำให้กระวนกระวายเมื่อห่างไกล

แต่มันคงจะดี...
ถ้าผู้ชายคนนั้นคิดแบบเดียวกันกับฉัน
'ความรักนั้นไม่ได้มีแต่สีชมพูสินะ'
 
ลองมองไปบนท้องฟ้า 
เห็นเพียงแต่เมฆสีดำที่เหมือนว่าฝนกำลังจะตก
อะไรกันทั้งๆที่วันนี้พยากรณ์อากาศ
บอกว่าอากาศจะปลอดโปร่งแท้ๆ 

ความรู้รักไม่สมหวังนี่มันหดหู่ขนาดนี้เลยหรอ
ความรู้สึกนี้ไม่ชอบเลย
ทำยังไงดีนะ...

เขาคนนั้นสำหรับฉันคือคนสำคัญ 
เป็นท้องฟ้าในยามเช้า 
เป็นพระจันทร์ในตอนกลางคืน 

แต่สำหรับเขา ฉันคงเป็นเพียงใบไม้ 
ที่ปลิ้วไหวไปมา เพียงไม่นานก็แห้งเฉา

ท้ายที่สุดแล้วฉันก็ได้เรียนรู้อะไรจากเขามากมาย
จะบอกว่าขอบคุณดีไหมนะ 
เราอาจโคจรมาเจอกันเพื่อสอนอะไรต่างๆแก่กัน และทำให้เข้าใจความรู้สึกที่พิเศษที่หาไม่ได้จากหนังสือ พอถึงวันหนึ่งวันที่ต้องจบทุกอย่างการโคจรของพวกเราก็ต้องเดินทางจากกันไป...



SHARE
Writer
_10079
Dreamer
To be between the truth and the dream.

Comments