หนังสือที่อ่านไม่จบ
ฉันเริ่มสนใจคุณตั้งเมื่อไรน่ะเหรอ? คงเป็นตอนที่เราไปซื้อหนังสือด้วยกันครั้งแรกละมั้ง จะว่าไปแล้ว ฉันกับคุณชอบอ่านหนังสือคนละแนวเลยนะ แต่ก็มีบางเล่มที่เราทั้งคู่เคยอ่าน และอีกหลายเล่มที่เราอยากอ่านเหมือนกัน เลยทำให้เราได้คุยเรื่องหนังสือกันไปเรื่อยๆ

“ตอนนี้เรากำลังอ่านเรื่องนี้อยู่” คุณเปิดกระเป๋าเป้แล้วหยิบหนังสือให้ฉันดู
“เห้ย เราอยากอ่านเรื่องนี้มานานแล้ว สนุกไหม” 
“ไหนว่าไม่ชอบอ่านแนวนี้ไง”
“ก็เรื่องนี้มันขึ้นหิ้งนี่นา พล็อตน่าสนใจดี”
คุณทำท่าเห็นด้วยแล้วเก็บหนังสือไป

ระหว่างเดินดูหนังสือ คุณบอกว่าเราเลือกหนังสือไวมาก ส่วนฉันสังเกตว่าคุณจะพิถีพิถันและใช้เวลานานในการเลือกหนังสือ

“เราเคยอ่านเล่มนี้ เป็นเรื่องที่ดีนะ” ฉันชี้หนังสือเล่มหนึ่ง พร้อมเล่าเรื่องย่อให้คุณฟัง
“โอเค งั้นเราซื้อเล่มนี้แหละ”
“เห้ย จะซื้อจริงเหรอ” ฉันตกใจ เพราะไม่คาดคิดว่าคุณจะซื้อหนังสือตามที่ฉันแนะนำ
“ก็เธอบอกว่าสนุกนี่” แล้วคุณก็จ่ายเงิน กลายเป็นคนตัดสินใจเร็วขึ้นมาซะงั้น

สุดท้ายเราได้หนังสือติดมือกันไปคนละหลายเล่ม ฉันหวังว่าพอคุณอ่านได้อ่านหนังสือเล่มนั้น เราคงมีเรื่องให้คุยกันมากขึ้น 

วันนั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันเริ่มสนใจในตัวคุณ 

หลังจากนั้น เราได้ทำความรู้จักกันมากขึ้น ได้คุยกันหลายเรื่อง โดยที่หนังสือยังเป็นประเด็นที่เราคุยกันบ่อยๆ ฉันบอกคุณว่าอ่านหนังสือที่ซื้อมาหมดแล้ว ส่วนคุณยังอ่านไม่จบเลยซักเล่ม รวมถึงเล่มที่ฉันเป็นคนแนะนำด้วย

“เราเพิ่งอ่านหนังสือเล่มนี้จบ ถ้าเธออ่านน่าจะชอบนะ” แล้วฉันก็บอกชื่อหนังสือไป
“ว้าว อยู่ในลิสต์หนังสือ 100 เล่มที่ควรอ่านด้วย เดี๋ยวต้องขอยืมเธอแล้ว”
“ได้เลย เจอกันครั้งหน้าเดี๋ยวเอาไปให้”
“แล้วสนใจยืมเล่มไหนของเรามั้ย”
“เล่มที่เธอให้เราดูวันนั้น อ่านจบรึยัง อยู่ในลิสต์หนังสือ 100 เล่มที่ควรอ่านเหมือนกันนะ”
“ยังไม่จบเลย แต่เราให้เธอยืมอ่านก่อนได้”
“เห้ย เราเกรงใจ เธออ่านให้จบก่อนแล้วคอยให้เรายืมก็ได้นะ”
“ไม่เป็นไร เธออ่านไว ถ้าอ่านจบแล้วมาเล่าให้ฟังด้วย”

หลังจากนั้น เรานัดเจอกัน แล้วก็เอาหนังสือมาแลกกันอ่าน

หนังสือจะมีคุณค่าเมื่อได้อ่าน

ฉันยึดคตินี้มานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่พยายามบอกตัวเองเสมอ เวลาที่ซื้อหนังสือมาเยอะและดองไว้นาน ไม่ได้อ่านซักที ต่อให้หนังสือดีแค่ไหน ถ้าไม่อ่าน มันก็เสียคุณค่าไปซะเปล่า


ฉันอ่านหนังสือของคุณจบแล้ว คุณบอกว่ากำลังอ่านหนังสือของฉันอยู่...

ฉันนัดเจอคุณอีกครั้ง คราวนี้ฉันรู้สึกว่าคุณไม่ได้อยากไปกับฉันเท่าไร แต่ก็ยังตกลงที่จะไป ฉันไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคุณไม่ปฏิเสธมาซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยนะ

“เอ้อ เดี๋ยวเราเอาหนังสือไปคืนนะ” ฉันบอกในวันก่อนหน้า
“เห้ย แต่เรายังอ่านของเธอไม่จบเลยนะ”
“ไม่เป็นไร เธอเก็บไว้ก่อนก็ได้ อ่านจบเมื่อไรค่อยเอามาคืนไง”
“งั้นเธอไม่ได้คืนแล้วล่ะ” คุณแกล้งแหย่
“ไม่ได้ เราไม่ยอมหรอก!” ฉันแกล้งทำเป็นโกรธ

ฉันทำเป็นใจกว้างไปแบบนั้นเอง ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าเราจะได้เจอกันอีกเมื่อไร เราอาจไม่ได้พัฒนาความสัมพันธ์ต่อ เราอาจไม่ได้เจอกันอีกเลยก็ได้ แล้วฉันก็ต้องเสียทั้งคุณและหนังสือไป...

แล้วฉันก็เป็นเหมือนหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่คุณอ่านไม่จบ คุณทำทีเป็นสนอกสนใจในทีแรก เลือกปกที่ถูกใจ อ่านดูเรื่องย่อ เปิดอ่านไปสักบทหรือสองบท แล้วเพราะอะไรบางอย่าง คุณก็หมดความสนใจ วางฉันทิ้งไว้เฉยๆ  ไม่ให้โอกาสกันบ้างเลย จะบังคับให้คุณอ่านต่อก็ไม่ได้ เพราะฉันคงไม่ใช่หนังสือแนวที่คุณชอบจริงๆ 

เจ็บใจชะมัด

ถ้าคุณเป็นหนังสือ ฉันก็ดีใจที่มีโอกาสได้อ่าน ถึงแม้ว่าจะผิดหวังกับตอนจบ แต่เนื้อเรื่องระหว่างนั้นสนุกมาก และหวังว่าวันหนึ่งคุณจะเจอหนังสือเล่มที่โดนใจจนอยากอ่านต่อให้จบนะ

SHARE

Comments

Golf2538
3 years ago
ขอบคุณที่เขียนงานดีๆ
ขอบคุณที่ทำไห้ผมมีแนวคิดเขียนงานใหม่อีกครั้งครับ
Reply
tidachan
3 years ago
ขอบคุณเช่นกันที่เข้ามาอ่านค่ะ 😊
Golf2538
3 years ago
ผมไม่อาจจะบอกว่าชอบอ่านมาก
แต่ผมบอกได้เลยว่าแวบแรกที่เห็นคืออยากอ่านไห้จบมากกว่า
tidachan
3 years ago
จบเหมือนไม่จบ ยังค้างคาอยู่นิดๆ ค่ะ
Techasit
3 years ago


Reply
tidachan
3 years ago
🙂
Nu_Bell
3 years ago
ชอบนะคะ
Reply
tidachan
3 years ago
ขอบคุณนะคะ
rattanaporn0611
3 years ago
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวๆดีนี้นะคะ😍💕
Reply
tidachan
3 years ago
ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ
grayheart
3 years ago
อ่านจบแล้วอบอุ่นหัวใจจัง
Reply
tidachan
3 years ago
เอ๋?...ทำไมกันน้าาา