เด็กนิสัยไม่ดี
เราคงต้องยอมรับว่า
ถึงแม้ว่าเราจะโตขึ้น แต่ข้างใน เรายังเหมือนเดิม
ยังเป็นเด็กที่งี่เง่า เอาแต่ใจ ขี้โมโห 
เหมือนเดิม.. 

ที่ผ่านมา สิ่งที่เราทำไปมันไปทำร้ายความรู้สึกคนรอบตัวเรา โดยที่เราไม่รู้ตัว และพวกเขาก็ไม่เคยบอกว่าเขาเสียใจ
และเราก็ไม่รู้ตัวมาตลอด
แต่พอถึงจุดนึง จุดที่เรารู้สึกว่า สิ่งที่เราทำอยู่ มันเหมือนกับเด็กนิสัยไม่ดี ที่เราไม่อยากเป็น
เราเลยคิดว่า จะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว 
เราเลยหยุดนิสัยพวกนั้นไว้แค่นั้น

ตอนนั้น
เรารู้สึกว่าเราโตขึ้น 
เรารู้สึกว่าเราไม่ใช่เด็กนิสัยไม่ดีแบบที่เราเคยเป็น
เราดีใจมาก ทุกคนรอบข้างก็เห็นว่าเราโตขึ้น
และเราก็ใช้ชีวิตแบบที่คิดว่าตัวเองโตแล้วต่อไป
หลายปีมากๆ กว่าเราจะรู้ตัว

ว่าที่เราทำเหมือนว่าตัวเองโตแล้วนั้น
มันคือการอดทน กับทุกๆอย่าง
มันคือการเก็บความรู้สึกไว้ข้างใน
แล้วก็แสดงออกเหมือนกับคนที่ไม่เป็นอะไรเลย
ก็บ้าดี..

แล้วมันก็กลายเป็นว่า เราไม่เคยแสดงออกถึงด้านแย่ๆ ให้คนอื่นเห็นเลย
เราไม่เคยทำร้ายจิตใจคนอื่นเลยตั้งแต่ตอนนั้น
ไม่ว่าจะเป็นคนที่บ้าน หรือคนอื่นๆ

เราคิดว่าถ้าเราทำตัวดีกับคนอื่น คนอื่นก็จะทำดีกับเราเอง ไม่ได้เป็นผลประโยชน์หรืออะไร 
แต่คิดว่าเป็นการตอบสนองด้านปฏิสัมพันธ์
แบบได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย

แต่เราคิดผิด
คนอื่นไม่ได้คิดเหมือนเรา
และเขาก็ไม่ได้ผิดที่เขาจะแสดงออกว่าเขาไม่พอใจ หรือโกรธ หรือเสียใจ ผิดหวัง

มันดีซะอีก
การที่เขาแสดงความรู้สึกของเขาออกมา มันทำให้คนรอบข้างเขารักษาความรู้สึกเขามากขึ้น
อย่างน้อยก็เราคนนึงแหละ ที่จะไม่ทำร้ายความรู้สึกเขาซ้ำเดิมอีก

แล้วเราก็คิดว่า
ถ้าเราเปิดเผยความรู้สึกของเราบ้าง มันจะทำให้คนรอบข้างรักษาความรู้สึกเราไหมนะ?

มันก็คงดี

แต่เราก็กลัวว่าความสบายใจที่จะแสดงออกถึงความรู้สึกของเราจะไปทำร้ายความรู้สึกคนอื่น เหมือนที่เราเคยทำ
เราไม่กล้าทำ 

ก็เหมือนที่เคยทำ
โกรธ โมโห เสียใจ ผิดหวัง
เรารู้สึก แต่เก็บมันไว้


เรายังเป็นคนแบบนั้นอยู่
หรือจะเรียกว่ายังเป็น 'เด็ก' แบบนั้น ก็ได้..

SHARE
Writer
wapch
keeper
Love is just beautiful for fools like me

Comments