ด้วยรักและคิดถึง
                                                                        วันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๖๐
ถึง...ชายผู้เป็นรักครั้งแรกที่รัก

เนิ่นนานเพียงไรแล้ว นับจากวันแรกที่เรารู้จักกันจนถึงตอนนี้
เนิ่นนานเพียงไรแล้ว ที่เราขาดการติดต่อกัน
๑๒ ปี ที่ฉันได้รู้จักพี่
๕ ปี ที่ฉันกับพี่ไม่ได้พูดคุย ไม่ได้พบเจอ และขาดการติดต่อกันไป

พี่คงแปลกใจ ว่าทำไมฉันนึกเขียนจดหมายถึงพี่
ทั้งที่เทคโนโลยีสมัยนี้ ทำให้เราติดต่อกันได้ง่ายและรวดเร็วกว่านี้
แต่ฉันว่า...เขียนจดหมายหากันแบบนี้ มันคลาสสิคจะตายไป
ฉันต้องใช้เวลา ในการเรียบเรียงคำพูด
ฉันต้องบรรจงจดปลายปากกาเพื่อถ่ายทอดความรู้สึก
ฉันต้องคอยลุ้นว่าจดหมายจะส่งถึงพี่เมื่อไหร่
และลุ้นว่าพี่จะสละเวลานั่งเขียนจดหมายตอบฉันไหม

พี่เป็นอย่างไรบ้างคะ  สบายดีหรือเปล่า
ป่านนี้ พี่คงแต่งงานไปแล้ว และฉันหวังว่าพี่จะมีชีวิตครอบครัวที่ดี
ฉันยินดีกับความสุขของพี่เสมอค่ะ

สำหรับของขวัญที่พี่เคยให้ฉันไว้
มันยังเป็นของสำคัญท่ี่มีค่าที่สุดของฉันเสมอ
ฉันยังคงเปิดมันดูบ่อยครั้ง และฉันก็ยิ้มได้ทุกครั้ง
ขอบคุณอีกครั้ง สำหรับของขวัญสุดวิเศษชิ้นนั้น

หากมีโอกาส ฉันหวังว่า ฉันคงจะได้พบพี่อีกสักครั้ง
ณ ที่ใดสักแห่ง...บนโลกใบนี้

ป.ล. นับจากวันแรกที่ฉันตกหลุมรักพี่ จนถึงวันนี้  ความรักครั้งนี้ยังคงเป็นความรักที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน  ความรักที่ฉันไม่เคยได้ครอบครองแต่กลับสุขใจอย่างประหลาด  ความรักที่มอบให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ซึ่งฉันไม่คิดว่ามันจะมีอยู่จริง จนกระทั่งฉันได้มอบให้กับพี่ไปจริงๆ  ขอบคุณพี่ ที่ทำให้รักครั้งแรกของฉันสวยงามในความทรงจำตลอดไป

                                                                                  ด้วยรักและคิดถึง
                                                                                   น้องสาวของพี่
                                                 

SHARE

Comments