โตแล้วจึงรู้ว่า...เราเปลี่ยนอดีตไม่ได้ แต่เราเปลี่ยนอนาคตได้
อายุ 31 ปี ไม่ได้ได้มาง่ายๆ นะครับอย่างน้อยต้องผ่านฤดูร้อนนรกแตกมา 31 ครั้ง ผ่านการรัฐประอุ๊บ.... อีก 1 ครั้ง ผ่านเหตุการณ์จราจลกลางเมือง 1 ครั้ง ผ่านน้ำท่วมเพราะความง่าวของคนอีก 1 ครั้งถ้วน ยังไม่รวมเหตุการณ์ยิบย่อย อย่างการเปลี่ยนระบบสอบเข้ามหาวิทยาลัย ตอนจบของนารูโตะ ตอนจบของดราก้อนบอล การเสียชีวิตของผู้วาดการ์ตูนเรื่องชินจัง ถึงได้บอกว่า อายุ 31 ปี ถึงมันจะได้มาโดยอัติโนมัติ แต่มันก็ไม่ง่ายนะ บางคนไม่แม้แต่จะได้เกิดมาดูโลกด้วยซ้ำ ยิ่งปัจจุบัน เด็กบางคนถูกพรากชีวิตโดยผู้ให้กำเนิดก็มี ในขณะที่เด็กบางคนต้องเสียชีวิตเพราะอาชญากรในคราบญาติสนิทก็มี 
20 ปีที่แล้ว ผมฝันถึงชีวิตวัยรุ่นที่แสนสนุก ถ้าใครทันภาพยนตร์เรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ อนึ่งคิดถึงพอสังเขป จะเข้าใจดี ว่าชีวิตมัธยมมันสนุก แต่พอเราโตขึ้นมัธยมเสียเองจึงรู้ว่ามัน...ก็สนุกจริงๆ นั่นแหละ แต่ความสนุกก็มักที่จะมาพร้อมความเสี่ยง เสี่ยงที่จะติดเพื่อน ติดแฟน ติดบุหรี่ ติดเหล้า ติด ร มส มผ และบรรดาอักษรย่อต่างๆที่ทางโรงเรียนคิดค้นขึ้นเพื่อทำโทษเราหากเราทำตัวเกเร ถึงจุดนี้ใครที่ไม่เข้มแข็งพออย่างผม ก็มักที่จะออกนอกลู่นอกทาง และหากยังคงหลงเดินทางผิดอยู่ อนาคตก็คงจะแตกต่างกว่านี้ และคงไม่ได้มาเขียนประสบการณ์ให้คนอื่นเวทนาอยู่อย่างนี้ เพราะต้องทำงานดึกๆดื่นๆ เพื่อที่จะได้มีเงินใช้ในแต่ละเดือน ก็ ย่างที่พูดไป ผมผ่านมาได้ เพราะครอบครัว เพื่อนฝูง ครูอาจารย์ที่คอยเฆี่ยนตี ดุด่า ว่ากล่าวตลอดมา
13 ปี  ที่แล้ว ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของผมก็สนุกสนานเหมือนเคย ความเสี่ยงก็มากขึ้นเป็นเท่าตัว เพราะนอกจากความเสี่ยงที่เคยเกิดขึ้นในระดับชั้นมัธยมแล้ว ยังมีความเสี่ยงที่ร้ายแรงกว่านั้นตามมา อย่างการเป็นพ่อแม่คนอย่างกระทันหัน ติดพนันอย่างหนัก การทำอาชีพผิดกฎหมาย หรือ การก่ออาชญากรรม ซึ่งโชคดีมากที่ผมผ่านมันมาได้ ต้องขอบคุณบทเรียนในวัยเยาว์ที่ทำให้เราไม่กล้าข้องแวะ และเสี่ยงออกนอกทางอีก
ปัจจุบัน เมื่อมองย้อนกลับไป ลึกๆแล้วเราก็เสียดายที่ไม่ได้ทำเต็มที่ในช่วงเวลาเหล่านั้น แต่ถ้าถามว่าอยากกลับไปแก้ไขหรือไม่ ก็ต้องตอบว่าไม่ เพราะอดีตทำให้เรากลายเป็นเราในปัจจุบัน ที่เป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง สนุกกับงาน สนุกกับเรื่องมีสาระ และไร้สาระในแต่ละวัน ผมกล้าพูดว่าผมไม่เสียใจที่อดีตของผมถึงแม้จะไม่ได้สวยหรู แต่มันก็ทำให้ผมมีภูมิคุ้มกันจากสังคมที่นับวันยิ่งอยู่ยากขึ้นทุกที
ถ้าหากผมมีลูก ผมก็จะสอนลูกให้เหมือนกับที่ผมได้รับมา สอนให้ลองผิดลองถูก สอนให้ผิดหวัง สอนให้เสียใจ สอนการให้อภัย สอนให้ยอมรับผลของการกระทำของตัวเอง เพราะถ้าลูกของผมโตขึ้น เขาก็จะรู้เหมือนผมว่าเราเปลี่ยนอดีตไม่ได้ แต่เราเปลียนอนาคตได้
SHARE

Comments