กิ่งไม้ที่ช่วยชีวิตฉันไว้
มันเหมือนแบบ...

ก่อนหน้านี้ ฉันโดนคนๆนึงผลักตกลงเหว กำลังจะถึงพื้น เกือบจะตายแล้ว แต่อยู่ๆขณะที่ลอยลงมา เสื้อฉันก็ดันไปเกี่ยวกับกิ่งไม้เอาไว้ ซึ่งเกือบจะถึงก้นเหวอยู่แล้ว ระยะของกิ่งไม้กับพื้น ก็พอที่จะกระโดดลงไปได้ แต่ก็น่ากลัวอยู่ดี อาจจะแขนหักก็ได้

ฉันดีใจมากที่รอดมาได้ เพราะขณะที่ลอยลงมาก็คิดแต่ว่าจะรอดรึเปล่า... ฉันขอบคุณกิ่งไม้นั้นในใจ.. ในขณะที่ห้อยอยู่ตรงนั้นก็รู้สึกว่า ทิวทัศน์ด้านล่างเนี่ย มันสวยจังเลยนะ ไม่อยากจะลงไปเลย
  
สักพัก..กิ่งไม้เริ่มรับน้ำหนักไม่ไหว และกำลังจะหัก... ฉันพยายามตะเกียกตะกายจะเอื้อมมือไปจับไว้ให้ได้ แต่มันก็ยิ่งทำท่าจะหักมากกว่าเก่า จากที่คิดขอบคุณกลับกลายเป็นว่าไปโทษกิ่งไม้นั้นว่าทำไมไม่แข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักฉันไว้นะ..

หลังจากนั้นกิ่งไม้ก็หัก และฉันก็ตกลงมาในที่สุด ฉันแขนไม่หัก เพียงแต่มีบาดแผลฟกช้ำนิดหน่อยเท่านั้น พอลงมาได้ ฉันกลับรู้สึกสบายใจ ว่าฉันรอดมาได้จริงๆ ก็รู้สึกอยากจะตำหนิตัวเอง ที่ไปโทษกิ่งไม้นั่น ทั้งที่มันช่วยฉันไว้จากความตายด้วยซ้ำ..

ฉันเดินไปเก็บกิ่งไม้ที่ตกลงมานั่นไว้ และคิดว่าจะเก็บมันไว้เป็นความทรงจำว่า เจ้าสิ่งนี้น่ะช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันคงจะไม่ลืมแกอย่างแน่นอน

ขอโทษนะ แล้วก็ขอบคุณมาก ที่อยู่ๆก็โผล่ออกมาช่วยชีวิตฉันไว้.. ทิวทัศน์ตอนอยู่ตรงนั้น มันสวยงามจริงๆ.. สวยซะจน..ลืมนึกถึงคนที่ผลักฉันตกลงมานั่นไปได้เลยล่ะ..

ถึง..
เจ้ากิ่งไม้ เพื่อนและความรู้สึกดีๆชั่วคราวของฉัน.. ฉันรู้ว่าสักวันแกจะหักลงมา แต่ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะไวขนาดนี้นี่นา... 


SHARE

Comments