你 想 我 吗 ?
ได้ยินเสียงฝนหยดลงหลังคาเบาๆในตอนเช้าแม้ว่ามันจะเป็นฤดูร้อนแต่สภาพอากาศแปรปรวนเหลือเกิน บอกสิ..ว่าในวันพรุ่งนี้ฉันจะได้เจอเธออีก? บอกสิ..ว่าทำไมเธอถึงได้จากไป? ทำไมฉันรู้สึกได้ว่ามันคือความเจ็บปวด...
 
ความคิดถึงมันมากขึ้นเป็นสองสามเท่าเมื่อฟ้าเริ่มมืด เพราะว่าตอนนั้นเรายังอยู่ด้วยกันทุกคืน
ฉันยืนอยู่ที่เดิมเลย เธอชอบยืนมองท้องฟ้าจากตรงนี้และฉันหวังว่าท้องฟ้าที่ไทเปก็คงจะสวยงามเช่นกัน ในมือฉันมีจดหมายที่อยากให้เธอเปิดอ่านเมื่อไปถึง..แต่ความเป็นจริงอยู่ตรงหน้า ฉันพอจะรู้ว่ามันไม่มีทาง ไม่อยากใช้คำว่า รอ ทำให้เธอเป็นอิสระน้อยลงเมื่ออยู่ที่นั่น และปัญหาสารพัดที่จะตามมา..ในวันพรุ่งนี้ หลังจากที่ส่งเธอแล้วเราจะไม่ได้เจอกันอีกเเสนนาน

ฉันสัญญาว่าฉันจะดีขึ้นกว่าเดิม เมื่อเธอต้องการพื้นที่ว่างเพื่อค้นหาเส้นทางของตัวเอง ฉันจะอดทนรอเพื่อยินดีกับสิ่งที่เธอค้นพบ ถึงแม้วันจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆเรายังมีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย เพราะฉันรู้ว่ามันมีค่าพอที่จะรอ เราจะไม่แตกหักจากกันหรือมอดไหม้เหมือนดาวตกที่ผ่านชั้นบรรยกาศ ฉันไม่อยากเดินจากไปอย่างง่ายดาย เธอเคยบอกว่าคนเราควรทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ให้ผู้คนได้จดจำ ฉันจะอยู่ตรงนี้เพื่อสร้างความแตกต่างเท่าที่ฉันจะทำได้...อย่างน้อยความรู้สึกคิดถึงที่เกิดขึ้นในตอนเช้า ฉันจะตอบตัวเองได้ว่ามันเกิดเพราะใคร..
 
ไม่มีใครสามารถทำได้เหมือนเธอเลย แม้แต่สิ่งเล็กน้อยที่เธอทำ บอกฉันสิว่าเธอเองก็คิดเหมือนกัน...ก้าวแต่ละก้าวตอนที่เดินจากเธอมาหลังจากส่งเธอผ่านประตูนั่นที่สนามบิน ข้อเท้าทั้งสองข้างเหมือนโดนถ่วงด้วยหินขนาดใหญ่ มันยากเหลือเกิน หูที่อื้ออึงและน้ำตาที่มากมาย ฉันไม่สามารถให้เธอเห็นได้

ฉันกำจดหมายไว้ในมือและดีใจที่ไม่ได้มอบให้เธอไป รู้สึกเหมือนร่วงหล่นไปในหลุมอากาศที่รู้ว่าต่อไปนี้จะไม่ได้รับรู้เรื่องราวของเธอในแต่ละวันอีกแล้ว ไม่มีเสียงเรียกให้หันหลังกลับไป ฉันเดาว่ามันจะดีกว่าที่จะคิดถึงกันในแบบนี้ เธอจะรู้ว่าฉันคิดถึงเธอแค่ไหน..เมื่อได้ยินเสียงฝนที่ตกลงมา..
.
.
..



SHARE
Writer
RattikornTeerakanon
Writer
ให้เรื่องเล่า..เล่าเรื่อง...

Comments

LonelyShadow
2 years ago
ชอบจัง
Reply
^^