เรื่องสมมติ
มีเรื่องสมมติอยู่เรื่องหนึ่ง
ตลอดเวลาที่ผ่านมาผู้หญิงคนหนึ่งคิดมาตลอดว่าเธอคือคนที่วิ่งตามผู้ชายคนหนึ่งอยู่ฝ่ายเดียว 
เธอคือคนที่แคร์และใส่ใจเขาอยู่ข้างเดียว
เธอเลยเอาแต่เรียกร้องให้เขาแคร์ให้เขาสนใจ
'รักฉันสิ' 'สนใจฉันสิ' 'มองมาที่ฉันสิ' เธอเรียกร้อง เรียกร้อง และเรียกร้องอยู่อย่างนั้น
จนลืมมองและลืมสนใจไปว่าที่ผ่านมาเขาก็กำลังทำแบบนั้นอยู่ตลอดอยู่เเล้ว
และเธอเองก็หลงลืมใส่ใจความรู้สึกเขา
เพราะมัวไปโฟกัสที่ความรู้สึก
และความต้องการของตัวเอง
จนวันนึงเขาเลือกแล้วว่าเขาพอ
เขาพร้อมที่จะปล่อยมือและไปจากเธอแล้วจริงๆ เธอถึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาเธอเองต่างหากที่เอาแต่ใจ แล้วคอยเอาแต่เดินหนีเวลาที่เขาเดินเข้าหา
กว่าเธอจะรู้สึกตัวว่าเขาพอแล้ว หยุดแล้ว
เธอกับเขาก็เดินห่างกันมาไกลแล้ว
ความรู้สึกของเขาก็ห่างไปไกลแล้ว  
กลับไปที่เดิมไม่ได้แล้ว
เธอได้แต่พูดคำว่า
"ขอโทษ...ขอให้เธอเจอคนที่ดี"


SHARE
Written in this book
Around Me
บันทึกเรื่องราวและความคิดที่ผุดขึ้นมาในวินาทีหนึ่ง
Writer
Pretty_P
nothing
ชอบกาแฟดำ ชอบชาร้อน ชอบกิน ชอบนอน

Comments