อยากเป็นแมวสักหนึ่งวัน
ฉันนั่งมองแมวสีน้ำตาลอ่อนตัวนั้น ผ่านหน้าต่างกระจกใสจากข้างในร้านกาแฟ
มันเดินวนเวียนป้วนเปี้ยนไปมาอยู่แถวๆ หน้าร้านมาร่วมชั่วโมงนึงแล้ว

มันดูมีความสุขจัง

เวลาไม่มีใครผ่านมา มันก็นอนขดหลบตาปริ่มของมันอยู่ข้างกำแพง
ถ้ามันอยากจะเล่นกับใคร มันก็แค่เดินเข้าไปคลอเคลียพันแข้งพันขา
เขาก็เล่นด้วยบ้าง ไม่เล่นด้วยบ้าง
คนที่เล่นก็จะก้มลงมาลูบหัวลูบตัว มันก็นั่งเคลิ้มให้เขาเกาคางไป
ใครไม่เล่นด้วยมันก็แค่เดินออกมา แล้วก็หลบมุมของมันต่อไป

บางทีเจ้ามนุษย์อยากเล่นกับมัน แต่มันไม่สบอารมณ์ มันก็แค่เดินหนี
ถ้ายังดื้อจะเล่นกับมันให้ได้ มันก็หันมาตะปบ
หรือบางทีก็งับแม่งเลย

เออ อินดี้จัง

ทำไมชีวิตมึงดูมีความสุขจังวะ?

อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป
ข้าวปลาอาหารก็ไม่ต้องหา มีคนเอามาเสิร์ฟถึงที่
จะทำอะไรก็ไม่เห็นต้องแคร์ใคร แม้กระทั่งคนที่ดูแลมันเอง

แต่ทุกคนก็ยังรัก ทุกคนก็ยังอยากเล่นกับมัน

ไม่ยุติธรรมเลย

แล้วชีวิตเราล่ะ คืออะไร
วันๆ แม่งมีแต่เรื่องให้ปวดหัว
เรียนก็ยาก งานก็เยอะ ความรับผิดชอบก็หนัก
ต้องคอยแคร์คนนู้น แคร์คนนี้ ปฏิบัติกับคนนี้แบบนึง คนนั้นแบบนึง
ไม่เห็นมีใครมาคอยดูแลอย่างไอ้แมวบ้านี่บ้างเลย

โว้ยยยยยย! ทำไมชีวิตมันยากอย่างนี้วะ!

เฮ้อ...พูดแล้วก็เศร้า

เงยหน้ามองเครื่องบินที่กำลังบินผ่าน
จินตนาการว่าตัวเองอยู่บนเครื่อง กำลังออกเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง
ที่ไหนก็ได้
ไปในที่ที่ไม่ต้องมาเจอเรื่องปวดหัวพวกนี้
ไปในที่ที่ไม่ต้องมีความรับผิดชอบมากมายก่ายกอง
ไปในที่ที่หลบหนีจากความจริงทุกอย่าง

ฉันอยากจะไป
ไปให้พ้นจากจุดนี้ จุดเดิม จุดที่ฉันยืนอยู่.









07/04/2017
SHARE
Written in this book
What if I feel ...
อ่อนโยน อ่อนไหว และอ่อนแอ

Comments

Pencilerlee
4 years ago
มีขนฟูให้เหมือนแมวสิ เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง 5555
Reply
Kamatep
4 years ago
อากาศก้อร้อน กำแพงน้ำแข็งไม่ละลายมั่งหลอ ฮืออออออออ หมูลีคนจัยล้าย
Pencilerlee
4 years ago
อ้าวพาลเฉย 55555 แง้ก็เค้าไม่ยู้เยื่อง ฉู้ๆน้า อ่านสือก็ฉู้ๆน้า
Kamatep
4 years ago
ฉู้ๆ เหมือนกันน้าาาาาาาา เหงาจังเบย ฮือออออออออ