รักไร้เสียง เสียงที่ไม่(อยาก)ได้ยิน
A silent voice หรือภาพยนตร์อนิเมชั่นเรื่อง รักไร้เสียง (Koe no katachi) ที่กำลังเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ตอนนี้ มีความน่าสนใจ หลายคนอาจจะนึกภาพหนังรักโรแมนติกแบบ Your name ที่เพิ่งปลุกกระแสในประเทศไทยไป หลังจากที่ได้ดูเรื่องรักไร้เสียงไปสองรอบ (ด้วยความสมัครใจ) ทำให้อยากจะชวนทุกคนให้มาดูหนังเรื่องนี้กันค่ะ ต้องขอเตือนว่ามีสปอยล์ หากใครที่ยังไม่ได้ดูแล้วคิดว่าอยากลองก็ชวนมาอ่านไปด้วยกัน หรือจะไปดูก่อนแล้วค่อยมาคุยกันก็ยินดีค่ะ เพราะเนื้อเรื่องตัดจากการ์ตูนมังงะที่เป็นต้นฉบับไปไม่น้อยเลยค่ะ 

มานับเริ่มต้นพร้อมๆ กัน ก่อนเข้าสู่โลกที่ไร้เสียง


หนึ่ง


สอง


สาม


หากคุณไม่สามารถจินตนาการถึงโลกที่ไม่มีสรรพเสียงได้ 
ขอให้คุณเปิดเพลงโปรดให้ดังที่สุด เติมน้ำให้เต็มอ่างล้างหน้า กดหน้าลงในอ่างให้มิด 
หูทั้งสองของคุณจะไม่ได้ยินเสียงเพลงที่ดังอยู่อีกต่อไป 
การอยู่ใต้น้ำนั้นก็ไม่ต่างโลกที่ไร้เสียง

การตัดฉากในแม่น้ำสลับกับฝูงปลาที่ว่ายวน
น้ำที่กระเพื่อมเมื่อมีสิ่งกระทบ
ไม้น้ำที่พริ้วไหวไปด้วยแรงกระแสน้ำ
สิ่งที่สำคัญที่ผู้สร้างจะสื่อคือ "ประสาทสัมผัส"

หากไม่ได้ยินเสียงเราจะสามารถรับรู้สิ่งรอบตัวได้อย่างไร?
คำตอบคือ "มองเห็น" และ "สัมผัส"
มองเห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลง เช่น นกบินหนีเวลามีคนเดินเข้ามาใกล้
สัมผัสถึงแรงสั่นสะเทือน เช่น เมื่อมีคนมาเคาะราวบันไดที่เราจับ เราจะสามารถรับรู้ได้

ในเรื่อง ตัวเอกคนหนึ่ง เป็นผู้พิการทางการได้ยิน 
เธอโทษตัวเองว่าไร้ค่า และ เป็นตัวถ่วงของคนอื่น
ตัวเอกอีกคนหนึ่ง เป็นผู้ที่พิการทางจิตใจ
เขาโทษตัวเองว่าเคยทำร้ายเพื่อนในวัยเด็ก และ ไม่สมควรมีชีวิตอยู่

เมื่อทั้งสองได้มาเจอกัน จึงได้เข้าใจถึงความหมายของการมีชีวิต
เขาขอร้องให้เธอมีชีวิตอยู่
เธอทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่
ทั้งสองจึงเติมส่วนที่ขาดให้กันอย่างพอดี

"ปมด้อยของวัยเด็ก"
เขาแกล้งเธอด้วยความคะนองของวัยเยาว์
เพราะเธอไม่เหมือนเขา ไม่เหมือนเพื่อนคนอื่น
เธอได้เพียงแต่กล่าวคำว่าขอโทษ
ขอโทษที่เธอไม่เหมือนเขา ไม่เหมือนเพื่อนคนอื่น
เขาคิดว่าการแกล้ง "ยายตัวประหลาด" ทำให้เพื่อนยอมรับเขา 
แต่ในความเป็นจริงเขาต่างหากที่ถูกทำให้กลายเป็น "ตัวประหลาด" ของสังคม
เขาต่างหากที่ถูกเพื่อนกลั่นแกล้งและกลายเป็นคนไร้เพื่อนในที่สุด

"ความรู้สึกผิดเกิดขึ้นเมื่อเราเข้าใจความรู้สึกของคนที่เราทำผิดต่อเขา"
เขาพยายามเรียนภาษามือเพื่อสื่อสารกับเธอ
โลกที่ไร้เสียง โลกที่ไร้เพื่อนของเธอ 
ตอนนี้เขาเข้าใจดีเป็นที่สุด
เสียงที่เขาไม่(อยาก)ได้ยิน เพื่อนที่เขาไม่(อยาก)รู้จัก
เขารู้สึกผิดต่อเธอ เพราะตอนนี้เขาเข้าใจสิ่งที่เธอเคยเจอ

"คุณค่าของชีวิต คือ สิ่งที่เราคิดเอง"
ชีวิตมีคุณค่า ชีวิตเป็นสิ่งสวยงาม
เราต่างคิดกันเองต่างๆ นานา
แต่ความงามและคุณค่าของชีวิตที่แท้จริงคืออะไร
มันคือ "การยอมรับ"
ยอมรับตัวตน ยอมรับข้อเสีย ยอมรับสิ่งที่เกิดในชีวิตได้
หากเรายอมรับได้ ชีวิตเราก็จะมีคุณค่าและสวยงาม

"ความตาย ไม่เท่ากับ การเกิดใหม่"
หลายคนเชื่อว่าเมื่อเราตายไปก็จะไปเกิดใหม่ในชาติภพหน้า
หากแต่ความตายนั้น ไม่ได้ก่อให้เกิดการเกิดใหม่เสมอไป
เพียงแค่เราจบตัวตนเก่า (ไม่ได้ลบ) แล้วเริ่มต้นใหม่
เพียงเท่านี้ก็เป็นการเริ่มชีวิตใหม่แล้ว
ภาพรอยซากนกตายจนย่อยสลายเป็นผงดินกับดอกไม้ที่ขึ้นโดยรอบ (ภาพของ ยูซึรุที่ชนะรางวัล)
แสดงให้เห็นว่าความตายนั้นสวยงามและทำให้เกิดชีวิตใหม่

"ดอกไม้ไฟ ชีวิต เป็นสิ่งที่เหมือนกัน"
ดอกไม้ไฟ สวยงามเมื่อถูกจุดมันสว่างจ้าในยามค่ำคืน 
มีสีสัน สวยงาม สว่างไสว หากแต่เพียงชั่ววินาที
ชีวิต สวยงามเมื่อเราพบคุณค่าของมัน
มีสีสัน สวยงาม สว่างไสว หากแต่ไม่ยาวนาน
ทั้งสองสิ่งจึงไม่ต่างกัน มีเวลาสั้นที่จะดื่มด่ำกับความงาม
ฉากชมดอกไม้ไฟ ตัวเอกทั้งสองถือแก้วน้ำที่ใส่น้ำอยู่เต็ม
ในแวบแรกผู้ชมคิดว่าเป็นมารยาทในการดื่มน้ำ
หากแต่การจะดื่มด่ำกับดอกไม้ไฟในโลกไร้เสียงนั้น
สัมผัส เป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะทดแทน เสียง ได้
น้ำที่สั่นกระเพื่อมอยู่ในแก้วทำให้เขาเข้าใจเธอ
ดอกไม้ไฟที่ไร้เสียง ก็ไม่ต่างกับ ชีวิตที่ไร้ความหมาย

"เสียงที่ไม่(อยาก)ได้ยิน"
เขาไม่อยากได้ยินเสียงผู้คนรอบตัว ด้วยกลัวว่าคนรอบข้างจะคิดกับเขาอย่างไร
เธอไม่ได้ยินเสียงผู้คนรอบตัว ด้วยโรคร้ายที่เป็นมาแต่กำเนิด
เขาจึงไม่ได้ยินเสียงของผู้คนรอบตัว 
เธอจึงอยากได้ยินเสียงของสิ่งรอบตัว
เขาตัดสินใจจบชีวิตที่สะพานทิ้งชีวิตในสายน้ำ ในบ่ายวันธรรมดาวันหนึ่ง
เธอตัดสินใจจบชีวิตที่ระเบียงห้องทิ้งชีวิตในสายน้ำ ในราตรีที่ประดับด้วยดอกไม้ไฟน่าจดจำ
หากแต่เสียงรอบตัวทำให้เขาหยุด
หากแต่เสียงของเขาทำให้เธอหยุด 
เสียงรอบตัวทำให้เขาตื่นจากภวังค์ และเข้าใจว่าชีวิตนั้นมีค่า
เสียงของเขาทำให้เธออยากมีชีวิต และเข้าใจว่าชีวิตเธอมีค่า

มันจึงเป็น "รักไร้เสียง"
ความรักที่ไม่ได้ยิน
ความรักที่ต้องสัมผัสด้วยใจ 


ปล. หากใครที่หวังว่าจะดูหนังโรแมนติกอย่าง Your name ก็ต้องขอแสดงความเสียใจด้วย หรือใครที่หวังว่าจะเป็นการ์ตูนใสๆ แบบดิสนีย์ ก็ขอให้อย่าพาลูกหลานไปดู เพราะนี่เป็นการ์ตูนสำหรับวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ที่จะทำให้คุณเห็นภาพของสังคมที่มีต่อผู้ด้อยโอกาส ต่อผู้ที่แตกต่าง การทำร้ายเสียดสีคนอื่น และที่สำคัญคือการเห็นคุณค่าของชีวิต ใครที่ดูแล้วมาแลกเปลี่ยนกันได้นะคะ 
SHARE
Writer
bearfoot
human
I am a passionate traveller...and there is nothing to regret.

Comments