สถานีที่ 9 'Goodbye'
....ไม่ว่าจะซ้ายหรือขวา
เราก็ต้องเลือกสักทาง

ฉันไม่แน่ใจว่าวันนั้นวันอะไร
ทุกวันมันคล้ายๆเดิม
ตื่นมาในห้องผู้ป่วยที่โรงพยาบาล
คอยดูแลพ่อ เล่นมือถือแก้เบื่อบ้าง
ช่วงเวลาที่ได้ออกจากห้องมีเพียงตอนที่ไปซื้อข้าวมากินเท่านั้น

ฉันตื่นเช้าเหมือนเดิมตามปกติ
แต่มือถือฉันแจ้งเตือนสิ่งที่แตกต่างออกไป

' You got new email from Rose '

Rose คือคนทางมหาลัยที่คอยติดต่อกันในช่วงเวลาที่ฉันส่งสมัครเรียนต่อ
ฉันรีบเปิดอ่านทันทีโดยไม่คิด
Welcome! Congratulations on your acceptance into our MFA Social Documentary Film program at SVA. The application process was quite competitive, and we are very excited to have the chance to work with you over the next few years. We at SocDoc are working to support outstanding emerging filmmakers, and to build an incredible documentary filmmakers’ network in New York City and around the world. We look forward to having you a part of this!
ข้าวเช้าวันนั้นหรอ?
ลืมไปได้เลย
ฉันดีใจจนกินอะไรไม่ลงทั้งนั้น
แต่อีกใจนึงมันก็พลางคิดถึงคำที่คนอื่นพูดไว้
....ถ้าแนนไปเรียนต่อ แล้วใครจะคอยดูแลพ่อละ

ตลอดมาฉันให้คำตอบทุกคนที่ถามฉันว่า
พี่ชายฉันจะเป็นคนดูแล ที่สำคัญพี่เป็นหมอนะ
แต่ฉันเองก็อยากจะดูแลพ่อเหมือนกัน
ที่ทำได้ตอนนี้คือดูแลให้ดีที่สุดก่อนจะไป

ฉันรักพ่อมั้ย?
....รัก
แล้วทำไมถึงไป
....ฉันตอบไม่ได้

ฉันเห็นตัวเองที่ได้ไปเรียน ได้ทำภาพยนตร์ ได้ทำตามฝัน ฉันแค่ไม่เห็นตัวเองในอนาคตแบบอื่น และนั่นไม่ได้แปลว่าฉันไม่รักพ่อ หรือไม่กตัญญู

ฉันมีสิทธิ์ที่จะฝันใช่มั้ย?
ไปเถอะ ไม่ต้องห่วง ไปทำให้สำเร็จ ถึงไม่สำเร็จก็อย่าเสียใจแค่นั้น - พ่อ
ไปไม่นาน เดี๋ยวฉันจะกลับมา :)


SHARE
Written in this book
สถานีสุดท้าย 'จักรวาล'
บันทึกการไล่ล่าความฝัน
Writer
HUBBLE
Observer
until next time...sleep

Comments