ทางเลือกที่ต้องตัดสินใจ

“เราไม่ได้เป็นคนที่ชอบเรื่องดราม่า แต่ชีวิตมักจะเจอเรื่องดราม่าไม่วันใดก็วันหนึ่ง”
...และก็เป็นแบบนี้กันทุกคน...

ที่ผ่านมาเราสังเกตด้วยตัวของเราเองพบว่า คนเรามักจะมีเรื่องให้เครียดหรือดราม่า
โดยเฉพาะเรื่องนั้นต้องเป็นเรื่องที่ “ต้องตัดสินใจ” 

ว่ากันว่า การไม่ตัดสินใจในเรื่องนั้น ๆ คือการตัดสินใจไปแล้วอย่างหนึ่ง 
หากชีวิตเจอทางเลือกที่มากกว่าหนึ่งทาง การตัดสินใจเลือกทางเดิน 
นำมาสู่ความกังวล ความเครียด คิดมาก บางครั้งทบทวนเรื่องราวตั้งแต่อดีตเลยเถิดไปจนถึงอนาคตที่มันยังมาไม่ถึง 
สุดท้าย...เราก็ต้องตัดสินใจอยู่ดี ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว 
ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อตามเส้นทางที่เราเลือกเดิน
 
ประสบการณ์ที่ผ่านมา บ่อยครั้งการได้พูดคุยกับเพื่อนหรือคนรู้จัก ที่มาปรึกษา ขอคำแนะนำ
ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ แรก ๆ เราอาจจะตั้งใจแนะนำให้เป็นอย่างดี เผลอ ๆ อาจจะไปค้นคว้าหาข้อมูลให้อีกทั้งที่เจ้าตัวไม่ได้ร้องขอ เรียกว่าเป็นการช่วยเหลือด้วยความเต็มใจ จริงใจมากที่สุด

สุดท้ายคำแนะนำของเรากลับไม่ได้รับการตอบสนอง ความรู้สึกแรกคือ ผิดหวัง 
อาจเพราะเราคาดหวังมากเกินไปว่า คำแนะนำของเราคือสิ่งที่ดีที่สุด แต่ไม่ใช่...

โตขึ้นจึงรู้ว่า... ไม่มีอะไรดีที่สุด มีแต่ดีพอสำหรับเราแล้วหรือยัง...
ดีพอที่ตัวเราจะเกิดความพอใจและตัดสินใจเลือก
 
นั่นคือครั้งแรก ๆ ที่เป็นผู้ให้คำแนะนำหรือคำปรึกษา 
เวลาผ่านไป เราเติบโตขึ้น จากวัยศึกษาเข้าสู่วัยทำงาน 
เริ่มสังเกตมากขึ้น เพราะได้เจอคนหลากหลาย ทำให้เราได้รู้เพิ่มอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือ  
“บางทีคนที่เค้ามาขอคำแนะนำจากเราอาจจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้วก็ได้ 
เพียงแต่ต้องการความมั่นใจ ที่ตัวฉันได้ตัดสินใจถูก...” 

บางครั้ง...มนุษย์เราเลือกทางเดินของตัวเองไว้ตั้งแต่แรกแล้ว 
แต่ก็มักจะลังเล สุดท้ายก็เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ 
“มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนเกินกว่าสิ่งใดๆ”   
ประสบการณ์เรื่องนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงเรื่องเล็ก แต่กลับกระทบถึงการดำเนินชีวิตของเรามาก ในวัยเด็ก อาจเรียกว่าเป็นความโชคร้ายบนความโชคดี ความโชคดีที่ว่า นั่นคือ ครอบครัวของเรา
ไม่ว่าจะเป็น พ่อแม่พี่น้อง รักและคอยห่วงใยเรา รู้ว่าเราชอบกินอะไรหรือไม่ชอบอะไร ก็จะเป็นคนที่ตัดสินใจแทนเราทุกอย่าง ตัวเราเองก็สบายไม่ต้องมีเรื่องดราม่าให้ปวดหัว ไม่ต้องมีเรื่องกังวลให้คิดมาก เพราะ “เราไม่ได้ฝึกการตัดสินใจตั้งแต่เด็ก”

แต่เมื่อเราโตขึ้น มีความคิดเป็นตัวของเราเอง มีความฝัน มีจินตนาการที่อยากจะสร้างให้เป็นจริง และมีเส้นทางที่เราอยากเดิน เมื่อได้ตัดสินใจด้วยตนเอง ความลำบากเริ่มมาเยือน 
ทั้งคำพูดจากคนรอบข้าง ทั้งความคิดจากคนในครอบครัวที่มองว่าตัวเราเปลี่ยนไป...
เปล่าเลย เราไม่ได้เปลี่ยนไปแต่อาจจะเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่แรกหรือเปล่า
 
การยืนยันและเชื่อในความคิดของเรา โดยไม่ต้องขอคำแนะนำจากผู้อื่น 
มันอาจจะเป็นทางเดินที่เราตัดสินใจไปตั้งแต่แรกแล้วก็ได้ ไม่ต้องรอคอยให้เสียเวลาหรอก 
เลือกทางเดินนั้นไปเลย แล้วก้าวเดินไปให้สุด เพราะถึงแม้ว่าระหว่างทางจะเจออุปสรรค 
เราก็จะผ่านมันไปได้ เพราะมันคือการตัดสินใจด้วยตัวเราเอง ไม่ต้องโทษใคร 
ยอมรับและหาวิธีการแก้ไขมัน สุดท้าย..มันก็จะถึงจุดหมายปลายทางเอง
 
โตขึ้นจึงรู้ว่า...การไม่ตัดสินใจ คือการตัดสินใจไปแล้ว...
และอาจจะเป็นตัวเราเองที่มาเสียใจภายหลัง 

#dareyoutowrite
#publisher
#สำนักพิมพ์springbooks
#โตขึ้นจึงรู้ว่า
SHARE
Written in this book
ดั่งเวลาที่หมุนผ่านรอบตัวเรา
ระหว่างทางของชีวิตคือประสบการณ์ที่มีค่า...เรียนรู้ ยอมรับ และก้าวต่อไป
Writer
Siva
Wanna be a writer
จบด้านรัฐประศาสนศาสตร์ และกำลังเรียนป.โทด้านนี้ ชอบอ่านงานวิจัย หนังสือ งานอดิเรกคือ วางแผนการเงิน ศึกษาเรื่องการเงิน การลงทุน ฟังPodcast ฝึกภาษาที่สาม มีความฝันอยากเก็บเงินให้ครบล้าน :)

Comments