นภา กับ นที และ การศึกษา
นภา กับ นที กำลังถกกันเรื่องการศึกษา ของตนเอง ดูเหมือนแต่ละฝ่ายต่างเอาเหตุผลของตนสู้กับเหตุผลของอีกฝ่าย ไม่ลดราวาศอกกันเลยทีเดียว

นภา- “คนเราเดี๋ยวนี้ชอบทำอะไรให้วุ่นวายนะ ตั้งแต่ที่โรงเรียนแล้ว ยัดเยียด ความรู้ที่ไม่ได้ใช้ให้”

นที- “มันเป็นความรู้ทั่วไปจำๆไว้เถอะ”

นภา- “ก็เพราะว่าไอความรู้ทั่วไปนี่แหละเวลามีความรู้ที่จำเป็นเข้ามาในหัวสมองมันก็ล้นออกไปหมด น่ะสิ”

นที- “แต่ว่านายจะโยนวิชานี้จริงๆเหรอ?”

นภา- “ก็ใช่น่ะสิ ถ้าฉันจะเป็นนักเขียน ทำไมต้องเรียนวิทยาศาสตร์ด้วยล่ะ”

นที- “แต่มันเป็นความรู้ทั่วไปควรจะรู้ไว้นะ”

นภา- “ควรรู้ไม่ได้หมายความว่า ต้องรู้ เสียหน่อย”

นภา- “อย่างฉันก็จำพวกหลักภาษาก็พออย่างอื่นเกินความจำเป็นแล้วล่ะ”

นที- แม้แต่เรื่องระบบ สุริยะ กับ ดาราศาสตร์น่ะเหรอ”

นภา- “ระบบสุริยะทำไมล่ะ ต่อให้โลกโคจร รอบดวงจันทร์มันก็ไม่มีผลต่องานของฉันนี่”

นที- “แล้ววิชาดาราศาสตร์ล่ะ”

นภา- “ทำไม?”

นที- “ถ้าแกหลงทิศขึ้นมาล่ะมันใช้หาทิศได้นะ”

นภา- “ก็ใช้เข็มทิศสิ”

นที- “หมายถึงถ้านายไม่มีเข็มทิศน่ะ”

นภา- “ก็ถามคนแถวนั้น”

นที- “หมายถึงถ้าหลงป่าขึ้นมาน่ะ”

นภา- “ งั้นนายก็เลิกคิดหรือถามไปได้เลย เดี๋ยวนี้ยังเหลือป่าที่ไหนให้นายหลงอีกล่ะ!!! 







SHARE
Written in this book
บันทึกไร้แก่นสาร
เรื่องสั้นๆที่ ไม่มีแก่นสารใดๆแต่ก็มีความหมายลึกๆ
Writer
Avril-Erewhon
เด็กช่าง | ฝัน |
ฉ. กังวาลวงษ์ ชาตะ | ๖ มิถุนายน ร.ศ.๒๒๐ มรณะ | เลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด

Comments