Day 1 : หลังสมรภูมิสอบ
ในที่สุดวันแห่งความเหนื่อยล้าก็จบลง
      เมื่อคืนกว่าจะนอนก็ ตี 3 ทั้งๆที่ตั้งใจจะตอนก่อนเที่ยงคืน และในเวลา 6 โมงเช้า ก็ตื่นไปสอบ
กลัวตัวเองจะไปง่วงในห้องสอบมาก แต่ด้วยที่หนึ่งข้อมีเวลาทำ 1 นาที ทั้งหมด 150 ข้อ 
เวลาจะหาวยังแทบไม่มีเลย ดังนั้นสิ่งแรกที่จะทำคือ 'นอน'


     เราอ่านหนังสือล่วงหน้า 1 เดือน ไม่ใช่ว่าขยัน แต่เพราะรู้จักตัวเองดีว่ายิ่งใกล้วันสอบเท่าไหร่ ยิ่งไม่อยากอ่าน จึงพยายามอ่านทุกๆวันได้วันละ 2 - 3 หน้าก็ยังดี นี่คือสิ่งหนึ่งที่ชอบในตัวเอง ( การหาข้อดีให้ตัวเองคืออะไรที่ดีนะ เราจะได้รักตัวเองมากขึ้น )

     ถึงแม้ช่วงสอบจะทำให้หาข้อดีตัวเองเจอแต่มันก็พรากเวลาว่างไป นี่คือการกลับมาเขียนในรอบ 1 เดือนพอดี บอกกับตัวเองว่าหลังสอบจะต้องเขียนให้ได้ เพราะช่วงนั้นแทบไม่มีสีสันในชีวิตเลยอยากเขียนเล่าและระบายมากแต่ไม่กล้าเปิดคอมเพราะกลัวหักห้ามใจไม่ให้เข้า เฟสบุ๊ก 
ทวิตเตอร์ ไม่ได้ และด้วยความที่เป็นคนส่วนตัวค่อนข้างสูงเลยแทบจะไม่ได้คุยกับใครเลย และวันนี้เหมือนวันปล่อยผีเพราะนั่งคุยกับเพื่อนสมัยมัธยมได้เป็นชั่วโมง ตกใจกับตัวเองมากว่านี่เราอัดอั้นได้ขนาดนี้เลยเหรอ

     เราว่าช่วงสอบคือเวลาที่เราต้องสนุกกับมันมากกว่าที่จะเครียด รอบนี้เราปล่อยตัวเองมากจนคิดว่านี่ชิลไปหรือเปล่า หวังว่า คะแนนจะออกมาน่าพอใจ สุขสันต์วันสอบเสร็จอีกรอบ 
SHARE
Writer
_TenShiC_
Dreamers
| การเพ้อฝันคือสิ่งที่บอกว่าเรายังคงมีความรู้สึก |

Comments